Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Atomoksetyna |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | G.L. Pharma GmbH |
| Kod ATC | N06BA09 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki na ADHD, Leki na choroby neurologiczne, Leki psychiatryczne - choroby psychiczne i zaburzenia psychologiczne |
Interakcje Atofab z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków wydawanych bez recepty. Lekarz zdecyduje, czy pacjent może przyjmować atomoksetynę jednocześnie z innymi lekami.
Nie wolno stosować leku z lekami będącymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), np. fenelzyną, stosowanymi czasami w leczeniu depresji i innych chorób psychicznych. Stosowanie atomoksetyny jednocześnie z IMAO może powodować ciężkie działania niepożądane lub stanowić zagrożenie dla życia. Należy również poczekać co najmniej 14 dni po odstawieniu atomoksetyny przed rozpoczęciem stosowania IMAO.
Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania leku, w razie przyjmowania jakiegokolwiek z poniższych leków:
- Leki zwiększające ciśnienie tętnicze krwi lub stosowane w celu kontroli ciśnienia tętniczego krwi
- Leki przeciwdepresyjne: imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina, fluoksetyna lub paroksetyna
- Niektóre leki na kaszel lub przeziębienie zawierające substancje wpływające na ciśnienie tętnicze krwi
- Niektóre leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych
- Leki zwiększające ryzyko wystąpienia drgawek
- Niektóre leki wydłużające okres pozostawania atomoksetyny w organizmie (takie jak chinidyna lub terbinafina)
- Salbutamol (lek stosowany w leczeniu astmy) przyjmowany drogą doustną lub we wstrzyknięciach
Poniższe leki mogą zwiększać ryzyko nieprawidłowego rytmu serca, jeżeli są przyjmowane jednocześnie z atomoksetyną: leki stosowane w celu kontroli pracy serca, leki zmieniające stężenie soli we krwi, leki stosowane w zapobieganiu i leczeniu malarii oraz niektóre antybiotyki (takie jak erytromycyna i moksyfloksacyna).
