Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Atomoksetyna |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | G.L. Pharma GmbH |
| Kod ATC | N06BA09 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki na ADHD, Leki na choroby neurologiczne, Leki psychiatryczne - choroby psychiczne i zaburzenia psychologiczne |
Dawkowanie Atofab - jak stosować?
Lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Zazwyczaj przyjmuje się raz lub dwa razy na dobę (rano i późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem). Kapsułki należy przyjmować doustnie, połykać w całości, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Nie należy otwierać kapsułek, wysypywać ich zawartości ani przyjmować w inny sposób, ponieważ ich zawartość może podrażnić oczy.
Dzieci i młodzież (6 lat i starsze): Lekarz wylicza odpowiednią dawkę stosownie do masy ciała pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki, którą następnie stopniowo zwiększa się:
- Masa ciała do 70 kg: całkowita początkowa dawka dobowa wynosi około 0,5 mg na kg masy ciała przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej około 1,2 mg na kg masy ciała na dobę.
- Masa ciała powyżej 70 kg: całkowita początkowa dawka dobowa wynosi 40 mg przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej około 80 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.
Dorośli: Stosowanie należy rozpocząć od całkowitej dawki dobowej wynoszącej 40 mg przez co najmniej 7 dni. Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej wynoszącej od 80 mg do 100 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.
Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, lekarz może przepisać mniejszą dawkę leku. Dzieci nie powinny przyjmować leku samodzielnie bez nadzoru osoby dorosłej. Jeżeli podczas stosowania leku raz na dobę wystąpi senność lub złe samopoczucie, lekarz może zalecić przyjmowanie leku dwa razy na dobę.
