Interakcje Asbima z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę dawki lub zastosowanie innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach może być konieczne zaprzestanie przyjmowania jednego z leków.

Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące leki i substancje:

• Inhibitory ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl) lub aliskiren – jednoczesne stosowanie z lekiem Asbima jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. U innych pacjentów takie połączenie wymaga regularnej kontroli czynności nerek, ciśnienia krwi oraz stężenia elektrolitów (np. potasu) we krwi;
• Leki moczopędne (diuretyki), które zwiększają ilość wydalanego moczu – mogą nasilać działanie hipotensyjne preparatu;
• Lit (stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji) – jednoczesne stosowanie z lekiem Asbima może prowadzić do zwiększenia stężenia litu we krwi i wystąpienia objawów toksyczności;
• Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej zawierające potas oraz inne substancje zwiększające stężenie potasu – mogą prowadzić do hiperkaliemii (zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi);
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub wybiórczne inhibitory COX-2 – mogą osłabiać działanie hipotensyjne leku Asbima oraz pogorszyć czynność nerek; lekarz może zalecić kontrolę czynności nerek pacjenta;
• Leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon) – mogą zmniejszać stężenie amlodypiny we krwi, osłabiając jej działanie;
• Ziele dziurawca zwyczajnego – może obniżać stężenie amlodypiny we krwi;
• Nitrogliceryna i inne azotany lub substancje rozszerzające naczynia krwionośne – mogą nasilać działanie hipotensyjne leku;
• Leki stosowane w HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi;
• Leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, itrakonazol) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny;
• Ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna, talitromycyna (antybiotyki) – mogą wpływać na stężenie amlodypiny we krwi;
• Werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca) – mogą nasilać działanie hipotensyjne oraz zwiększać stężenie amlodypiny;
• Takrolimus (stosowany w celu kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego po przeszczepieniu narządu) – jednoczesne stosowanie z amloodypiną może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi;
• Symwastatyna (lek obniżający stężenie cholesterolu) – amlodypina może zwiększać stężenie symwastatyny we krwi;
• Dantrolen (stosowany we wlewie w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała) – jednoczesne stosowanie z amloodypiną może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca oraz niewydolności krążenia;
• Cyklosporyna (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu) – może zwiększać stężenie amlodypiny we krwi.

Ze względu na złożone interakcje z wieloma lekami pacjent powinien bezwzględnie poinformować lekarza o wszystkich stosowanych preparatach, w tym lekach dostępnych bez recepty, suplementach diety oraz ziołach. Dzięki temu lekarz będzie mógł ocenić ryzyko interakcji i w razie potrzeby dostosować leczenie.