Dawkowanie Arthrotec Forte - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Diklofenak, Mizoprostol |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki |
| Podmiot odpowiedzialny | Pfizer Europe MA EEIG |
| Kod ATC | M01AB55 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Dorośli: Zalecana dawka to jedna tabletka przyjmowana podczas posiłku jeden do dwóch razy na dobę. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając ani nie rozdrabniając, ponieważ mogłoby to naruszyć warstwę ochronną odporną na działanie kwasu żołądkowego. Przyjmowanie leku podczas posiłku jest istotne ze względu na obecność mizoprostolu, który może wywoływać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
Osoby w wieku podeszłym: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów starszych, jednak ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych – szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego – pacjenci ci powinni być dokładnie monitorowani przez lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z niewydolnością nerek, wątroby lub zaburzeniami serca.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, ale konieczne jest dokładne monitorowanie stanu pacjenta. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek preparat jest przeciwwskazany.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Podobnie jak w przypadku zaburzeń nerek, u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby nie wymaga się zmiany dawkowania, ale niezbędna jest ścisła obserwacja. Ciężka niewydolność wątroby stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku.
Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu nie zostały zbadane u osób poniżej 18 roku życia, dlatego nie należy go stosować w tej grupie wiekowej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych.
Ważne jest, aby stosować preparat w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, co minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie sercowo-naczyniowych. Lekarz prowadzący powinien regularnie oceniać potrzebę kontynuacji terapii oraz monitorować ewentualne powikłania.
