Dawkowanie Amiokordin - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Amiodaron |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Krka, d.d., Novo mesto |
| Kod ATC | C01BD01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Amiokordin jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w oddziale intensywnej terapii, pod stałym monitorowaniem EKG i ciśnienia tętniczego. Przed podaniem pacjentowi lek należy obowiązkowo rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy – produktu nie wolno mieszać z fizjologicznym roztworem chlorku sodu ze względu na niezgodność farmaceutyczną. Roztwór o stężeniu mniejszym niż 300 mg (2 ampułki) w 500 ml 5% glukozy nie jest stabilny i nie należy go stosować.
Infuzja dożylna – dawka nasycająca: Zazwyczaj stosuje się 5 mg/kg masy ciała podane w 250 ml 5% roztworu glukozy w infuzji trwającej od 20 minut do 2 godzin. Infuzję można powtarzać 2 do 3 razy na dobę. Szybkość podawania należy ustalić na podstawie uzyskanego efektu terapeutycznego. Działanie leku pojawia się w ciągu kilku pierwszych minut, ale stopniowo słabnie, dlatego konieczne jest kontynuowanie infuzji dla przedłużenia efektu.
Infuzja dożylna – dawka podtrzymująca: Wynosi 10-20 mg/kg masy ciała na dobę (zazwyczaj 600 do 800 mg/24 godziny, maksymalnie do 1200 mg/24 godziny) w infuzji w 250 ml 5% roztworu glukozy przez kilka dni. W każdym przypadku należy dążyć do podawania minimalnej skutecznej dawki. Gdy tylko zostanie uzyskany pożądany skutek terapeutyczny, lekarz zaleci jednoczesne podawanie doustne amiodaronu w zwykłej dawce nasycającej (3 razy 200 mg na dobę), stopniowo zmniejszając dawkę dożylną.
Wstrzyknięcie dożylne w stanach nagłych: Stosuje się 150-300 mg amiodaronu w 10-20 ml 5% roztworu glukozy w powolnym wstrzyknięciu trwającym co najmniej 3 minuty. Ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej, następne wstrzyknięcie można powtórzyć nie wcześniej niż po 15 minutach, nawet jeżeli w pierwszym wstrzyknięciu podano tylko roztwór z jednej ampułki (150 mg). Jeżeli konieczne jest podanie kolejnych dawek, należy je podawać w infuzji dożylnej.
Resuscytacja krążeniowo-oddechowa: W szczególnym przypadku resuscytacji pacjenta z migotaniem komór opornym na defibrylację, pierwszą dawkę 300 mg (lub 5 mg/kg) podaje się w postaci bolusu dożylnego po rozcieńczeniu odpowiedniej objętości leku w 20 ml 5% roztworu glukozy. W przypadku utrzymywania się migotania komór można rozważyć podanie dożylne dodatkowej dawki wynoszącej 150 mg (lub 2,5 mg/kg masy ciała).
Ważne zasady podawania: Nie należy mieszać innych leków z Amiokordin w tej samej strzykawce ani wstrzykiwać innych leków w ten sam dostęp żylny. W miarę możliwości amiodaron podawany dożylnie należy stosować przez centralny dostęp żylny, aby uniknąć niepożądanych reakcji w miejscu podania (ból, zaczerwienienie, stwardnienie, zakrzepowe zapalenie żył).
Pacjenci w podeszłym wieku: Brak szczegółowych danych dotyczących dawkowania u osób starszych. Należy zachować szczególne środki ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia ciężkiej bradykardii lub zaburzeń przewodzenia.
Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amiodaronu u dzieci. Nie stosować leku Amiokordin u wcześniaków, noworodków, niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat ze względu na obecność alkoholu benzylowego, który może powodować ciężkie zaburzenia oddychania i inne poważne działania niepożądane.
