Interakcje Amiodaron Hameln z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to szczególnie ważne w przypadku następujących leków, które mogą wchodzić w interakcje z amiodaronem:

Leki, których jednoczesne stosowanie z amiodaronem jest przeciwwskazane:

• Leki stosowane w przypadku nieregularnej czynności serca (np. chinidyna, prokainamid, dyzopiramid i sotalol)
• Leki poprawiające dopływ krwi do mózgu (np. winkamina)
• Leki stosowane w chorobach psychicznych (np. sultopryd, sulpiryd, pimozyd) oraz niektóre rodzaje leków nazywanych fenotiazynami (np. tiorydazyna)
• Leki stosowane w zaburzeniach trawienia (np. cyzapryd)
• Leki stosowane w zakażeniach (np. moksyfloksacyna, erytromycyna)
• Pentamidyna we wstrzyknięciu (stosowana w niektórych typach zapalenia płuc)
• Niektóre leki przeciwdepresyjne (na przykład amitryptylina, klomipramina, dosulepina, doksepina, imipramina, lofepramina, nortryptylina, trimipramina, maprotylina)
• Leki stosowane w leczeniu kataru siennego, wysypki lub innych alergii, nazywane lekami przeciwhistaminowymi (np. terfenadyna)
• Leki stosowane w leczeniu malarii (np. halofantryna)
• Sofosbuvir, stosowany w leczeniu zapalenia wątroby typu C

Niezalecane jednoczesne stosowanie – nie zaleca się stosowania następujących leków jednocześnie z amiodaronem:

• Leki stosowane w chorobach serca i w przypadku podwyższonego ciśnienia tętniczego, nazywane beta-adrenolitykami (np. propranolol)
• Leki stosowane w leczeniu bólu w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub wysokiego ciśnienia tętniczego, nazywane antagonistami wapnia (np. diltiazem lub werapamil)

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności – należy zachować szczególną ostrożność stosując poniżej wymienione leki jednocześnie z amiodaronem. Leki te mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, co może zwiększać ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca:

• Środki przeczyszczające – stosowane w przypadku zaparcia (np. bisakodyl, senes)
• Kortykosteroidy – stosowane w stanach zapalnych (np. prednizolon)
• Tetrakozaktyd – stosowany w diagnostyce niektórych zaburzeń hormonalnych
• Diuretyki (leki moczopędne), np. furosemid
• Amfoterycyna podawana dożylnie – stosowana w przypadku zakażeń grzybiczych

Amiodaron może nasilać działanie następujących leków:

• Leki stosowane w celu rozrzedzania krwi (np. warfaryna) – lekarz dostosuje dawkę i będzie ściśle monitorować leczenie
• Fenytoina – stosowana w leczeniu napadów drgawkowych
• Digoksyna – stosowana w chorobach serca (lekarz będzie dokładnie monitorować stan pacjenta oraz dostosuje dawkę digoksyny)
• Flekainid – stosowany w przypadku zaburzeń rytmu serca (lekarz będzie dokładnie monitorować stan pacjenta oraz dostosuje dawkę flekainidu)
• Leki przyjmowane w przypadku dużego stężenia cholesterolu, nazywane statynami (np. symwastatyna lub atorwastatyna)
• Cyklosporyna, takrolimus i syrolimus – stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu
• Fentanyl – stosowany do łagodzenia bólu
• Lidokaina – środek miejscowo znieczulający
• Syldenafil – stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji
• Midazolam i triazolam – stosowane w celu odprężenia, np. przed zabiegiem medycznym
• Ergotamina – stosowana w leczeniu migreny

Szczególne ostrzeżenie dotyczące sofosbuwiru: Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający sofosbuwir do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C oraz w trakcie leczenia występują: wolne lub nieregularne bicie serca lub zaburzenia rytmu serca, zadyszka lub nasilenie istniejącej duszności, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, kołatanie serca, zasłabnięcie lub omdlenie. Jednoczesne stosowanie może powodować zagrażające życiu spowolnienie pracy serca.

Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu amiodaronu.