Skutki uboczne Alventa

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia poniższych działań niepożądanych należy odstawić lek oraz skontaktować się bezzwłocznie z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala:

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• Obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, rąk lub stóp oraz wypukła, swędząca wysypka (pokrzywka), trudności w przełykaniu lub oddychaniu

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• Ucisk w klatce piersiowej, sapanie, trudności w przełykaniu lub oddychaniu
• Ciężka wysypka skórna, swędzenie lub pokrzywka
• Objawy zespołu serotoninowego: niepokój ruchowy, halucynacje, utrata koordynacji ruchowej, przyspieszone tętno, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, wzmożenie odruchów, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty
• Najcięższa postać zespołu serotoninowego może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny: gorączka, przyspieszone tętno, pocenie się, sztywność mięśni, dezorientacja, zwiększone stężenie enzymów w mięśniach
• Objawy zakażenia, takie jak wysoka gorączka, dreszcze, drżenie, ból głowy, poty, objawy grypopodobne
• Ciężka wysypka prowadząca do powstawania ciężkich pęcherzy i złuszczania się skóry
• Ból mięśni o nieznanym pochodzeniu, tkliwość lub osłabienie (mogą to być objawy rabdomiolizy)

Częstość nieznana:

• Objawy kardiomiopatii stresowej: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenie, nieregularne bicie serca

Inne działania niepożądane wymagające kontaktu z lekarzem:

• Kaszel, sapanie i zadyszka z towarzyszącą wysoką temperaturą
• Czarne (smołowate) stolce lub krew w stolcu
• Swędzenie, żółty kolor skóry lub oczu, ciemny kolor moczu (mogą być objawami zapalenia wątroby)
• Zaburzenia pracy serca: przyspieszone lub nieregularne tętno, podwyższone ciśnienie krwi
• Zaburzenia oczu: niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice
• Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia koordynacji ruchów, napady padaczkowe lub drgawki
• Zaburzenia psychiczne: nadmierna ruchliwość i uczucie nienaturalnego podekscytowania
• Objawy odstawienia leku
• Wydłużony czas krwawienia

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Zawroty głowy, ból głowy, senność
• Bezsenność
• Nudności, suchość w ustach, zaparcia
• Pocenie się (w tym poty nocne)

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zmniejszenie łaknienia
• Splątanie, depersonalizacja, brak orgazmu, zmniejszenie popędu płciowego, pobudzenie, nerwowość, niezwykłe sny
• Drżenie, uczucie niepokoju lub niezdolność do usiedzenia lub ustania w miejscu, mrowienie, zaburzenia smaku, zwiększenie napięcia mięśniowego
• Zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, niezdolność oka do akomodacji
• Dzwonienie w uszach (szum w uszach)
• Przyspieszone bicie serca, kołatanie serca
• Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie zwłaszcza twarzy
• Duszność, ziewanie
• Wymioty, biegunka
• Łagodna wysypka, świąd
• Zwiększona częstość oddawania moczu, niezdolność do oddawania moczu, trudności w oddawaniu moczu
• Nieregularności w miesiączkowaniu, zaburzenia wytrysku/orgazmu (mężczyźni), zaburzenia erekcji (impotencja)
• Osłabienie (astenia), zmęczenie, dreszcze
• Zwiększenie masy ciała, utrata wagi
• Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• Nadmierne pobudzenie, gonitwa myśli i zmniejszona potrzeba snu (mania)
• Omamy, derealizacja, zaburzenia orgazmu, apatia, uczucie nadmiernego pobudzenia, zgrzytanie zębami
• Omdlenie, niekontrolowane ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji i równowagi
• Zawroty głowy (zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu), zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi
• Wymiotowanie krwią, czarne, smołowate stolce (kał) lub krew w stolcu (oznaki wewnętrznego krwawienia)
• Nadwrażliwość na światło, siniaki, nadmierna utrata włosów
• Nietrzymanie moczu
• Sztywność, skurcze i mimowolne ruchy mięśni
• Niewielkie zmiany aktywności enzymów wątrobowych we krwi

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• Drgawki
• Kaszel, sapanie i duszność z towarzyszącą wysoką temperaturą
• Dezorientacja i stan splątania, często z towarzyszącymi omamami (majaczenie)
• Nadmierne zatrzymanie wody w organizmie (SIADH)
• Zmniejszenie stężenia sodu we krwi
• Silny ból oka oraz osłabienie widzenia lub niewyraźne widzenie
• Nieprawidłowa, przyspieszona lub nieregularna czynność serca, która może spowodować omdlenie
• Ciężkie bóle brzucha lub pleców (mogą wskazywać na poważne problemy z jelitami, wątrobą lub trzustką)
• Świąd, żółty kolor skóry lub białkówek oczu, ciemny kolor moczu lub objawy grypopodobne (objawy zapalenia wątroby)

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• Przedłużające się krwawienia (objaw zmniejszonej liczby płytek krwi, zwiększone ryzyko siniaków lub krwawień)
• Nieprawidłowe wydzielanie mleka u kobiet
• Niespodziewane krwawienia: krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub w wymiocinach, pojawienie się niespodziewanych siniaków lub pękniętych naczyń krwionośnych

Częstość nieznana:

• Myśli i zachowania samobójcze
• Zachowanie agresywne
• Zawroty głowy
• Ciężki krwotok z pochwy występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy)

Leki takie jak Alventa (SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych. W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po przerwaniu leczenia.

Suchość w ustach jest zgłaszana przez 10% pacjentów leczonych wenlafaksyną. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia próchnicy, dlatego należy szczególnie zadbać o higienę jamy ustnej.

Lek może czasami powodować działania niepożądane, z których pacjent nie będzie zdawał sobie sprawy, takie jak wzrost ciśnienia krwi lub nieprawidłowa czynność serca, niewielkie zmiany stężenia sodu, cholesterolu lub enzymów wątrobowych we krwi. W jeszcze rzadszych przypadkach może zaburzać czynność płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka wybroczyn lub krwawień. Lekarz może zalecić badanie krwi co pewien czas, zwłaszcza w przypadku długotrwałego leczenia.