Interakcje Abasaglar z innymi lekami

Wiele leków może wpływać na stężenie glukozy we krwi, co może wymagać dostosowania dawki insuliny. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek nowego leku należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowanych preparatach.

Leki mogące powodować obniżenie stężenia glukozy (zwiększone ryzyko hipoglikemii):

• wszystkie inne leki przeciwcukrzycowe stosowane doustnie lub w postaci zastrzyków
• inhibitory enzymu konwertazy angiotensyny ACE (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niektórych chorób serca) - mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny
• dizopyramid (lek antyarytmiczny stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca)
• fluoksetyna (lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny)
• fibraty (leki obniżające poziom trójglicerydów i cholesterolu we krwi)
• inhibitory monoaminooksydazy MAO (stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona)
• pentoksyfilina (stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego)
• propoksyfen (analgetyk opioidowy)
• salicylany, w tym kwas acetylosalicylowy (stosowane w łagodzeniu bólu, obniżaniu gorączki oraz jako leki przeciwpłytkowe)
• analogi somatostatyny, takie jak oktreotyd (stosowane w leczeniu akromegalii i guzów neuroendokrynnych)
• antybiotyki sulfonamidowe (leki przeciwbakteryjne)

Leki mogące powodować wzrost stężenia glukozy (zwiększone ryzyko hiperglikemii):

• kortykosteroidy, takie jak prednizon czy kortyzol (stosowane w leczeniu stanów zapalnych, chorób autoimmunologicznych)
• danazol (stosowany w leczeniu endometriozy)
• diazoksyd (lek stosowany w leczeniu hipoglikemii oraz nadciśnienia tętniczego)
• leki moczopędne, diuretyki (stosowane w leczeniu nadciśnienia oraz obrzęków)
• glukagon (hormon stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii)
• izoniazyd (lek przeciwprątkowy stosowany w leczeniu gruźlicy)
• estrogeny i progestageny, w tym doustne środki antykoncepcyjne oraz terapia hormonalna zastępcza
• pochodne fenotiazyny (leki przeciwpsychotyczne)
• somatropina (hormon wzrostu stosowany w leczeniu niedoboru hormonu wzrostu)
• leki sympatykomimetyczne, takie jak epinefryna (adrenalina), salbutamol, terbutalina (stosowane w leczeniu astmy, reakcji anafilaktycznych)
• hormony tarczycy (lewotyroksyna stosowana w leczeniu niedoczynności tarczycy)
• nietypowe leki przeciwpsychotyczne, takie jak klozapina, olanzapina (stosowane w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych)
• inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu zakażenia HIV)

Leki mogące powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia glukozy:

• leki beta-adrenolityczne (stosowane w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej, zaburzeń rytmu serca) - dodatkowo mogą maskować objawy ostrzegawcze hipoglikemii
• klonidyna (stosowana w leczeniu nadciśnienia) - również może osłabiać rozpoznawanie objawów hipoglikemii
• sole litu (stosowane w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych)

Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych infekcji pasożytniczych, szczególnie u pacjentów z AIDS) może początkowo powodować hipoglikemię, po której niekiedy następuje hiperglikemia.

Ważne ostrzeżenia dotyczące interakcji:

Leki beta-adrenolityczne oraz inne leki sympatykolityczne (klonidyna, guanetydyna, rezerpina) mogą osłabiać lub całkowicie znosić wczesne objawy ostrzegawcze hipoglikemii, takie jak drżenia, przyspieszenie czynności serca czy pocenie się. Utrudnia to wczesne rozpoznanie spadku glikemii i może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii zanim pacjent zdąży podjąć odpowiednie działania.

Interakcje z pioglitazonem:

U niektórych pacjentów z długotrwającą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub przebytym udarem mózgu, leczonych jednocześnie pioglitazonem i insuliną, obserwowano pogorszenie niewydolności serca. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności serca, takich jak nietypowa duszność, gwałtowny wzrost masy ciała lub obrzęki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Podczas rozpoczynania lub przerywania stosowania jakiegokolwiek leku należy zachować szczególną ostrożność i poinformować lekarza, który może zalecić modyfikację dawki insuliny oraz częstsze monitorowanie glikemii. Pacjent powinien zawsze nosić przy sobie listę przyjmowanych leków i informować o nich każdego lekarza lub farmaceutę.