Isoprinosine

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Isoprinosine?

Isoprinosine to lek zawierający inozyny pranobeks jako substancję czynną, która wykazuje działanie przeciwwirusowe oraz immunostymulujące. Mechanizm działania leku opiera się na podwójnym oddziaływaniu – z jednej strony hamuje replikację wirusów, z drugiej strony pobudza układ odpornościowy organizmu do skuteczniejszej walki z zakażeniem. Substancja czynna zwiększa aktywność limfocytów T, makrofagów oraz komórek NK, wzmacniając naturalną odpowiedź immunologiczną.

Podstawowym wskazaniem do stosowania leku są zakażenia skóry i błon śluzowych wywołane wirusami opryszczki zwykłej. Dotyczy to zarówno wirusa opryszczki typu I, który wywołuje opryszczkę wargową (herpes labialis), jak i wirusa typu II odpowiedzialnego za opryszczkę okolicy narządów płciowych (herpes genitalis). Lek znajduje również zastosowanie w terapii zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca. Te schorzenia charakteryzują się typowymi objawami w postaci bolesnych pęcherzyków na skórze i błonach śluzowych.

Kolejnym istotnym wskazaniem są inne zakażenia pochodzenia wirusowego, w tym rzadkie, ale poważne schorzenie, jakim jest podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE). Jest to powolnie postępujące, zapalne schorzenie ośrodkowego układu nerwowego związane z przebytą infekcją wirusem odry. W tej sytuacji lek stosowany jest jako element terapii wspomagającej, często w wyższych dawkach.

Preparat wykorzystywany jest także jako wspomaganie leczenia u osób z obniżoną odpornością. Dotyczy to pacjentów z pierwotnym lub wtórnym niedoborem odporności, którzy są szczególnie narażeni na nawracające infekcje wirusowe. Działanie immunostymulujące leku pomaga wzmocnić osłabioną odpowiedź immunologiczną, co może zmniejszać częstość występowania i nasilenie zakażeń.

Lek podawany jest doustnie i jest dostępny w kilku postaciach farmaceutycznych – tabletki, syrop oraz granulat do sporządzania roztworu doustnego w saszetkach. Różnorodność postaci umożliwia dostosowanie formy podania do wieku pacjenta i jego indywidualnych potrzeb. Dawkowanie ustala się zazwyczaj na podstawie masy ciała, co pozwala na precyzyjne dozowanie substancji czynnej. Czas trwania terapii uzależniony jest od rodzaju infekcji oraz reakcji organizmu na leczenie – zazwyczaj wynosi od 5 do 14 dni, choć w niektórych przypadkach może być dłuższy.

Podczas stosowania leku niezwykle ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza, zwłaszcza jeśli chodzi o regularność przyjmowania dawek oraz kontynuację terapii nawet po ustąpieniu objawów. W przypadku długotrwałego leczenia konieczna jest okresowa kontrola parametrów laboratoryjnych, w tym stężenia kwasu moczowego we krwi oraz funkcji wątroby i nerek, ponieważ lek może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego.

Aktualna ulotka leku Isoprinosine

Jaki jest skład Isoprinosine, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest inozyny pranobeks (łac. Inosinum pranobexum), który stanowi kompleks zawierający inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3.

Tabletki 500 mg zawierają:

• 500 mg inozyny pranobeksu w jednej tabletce
• Substancje pomocnicze: mannitol (67 mg w jednej tabletce), skrobia pszeniczna, powidon, magnezu stearynian

Syrop 50 mg/ml zawiera:

• 50 mg inozyny pranobeksu w 1 ml syropu
• 250 mg inozyny pranobeksu w pełnej łyżce miarowej (5 ml)
• Substancje pomocnicze: sacharoza (650 mg w 1 ml), metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, sodu wodorotlenek, aromat śliwki (zawiera etanol), sodu cytrynian, woda oczyszczona

Granulat do sporządzania roztworu doustnego 1000 mg w saszetce zawiera:

• 1000 mg inozyny pranobeksu w jednej saszetce
• Substancje pomocnicze: mannitol (259 mg w saszetce), sukraloza (E955), powidon K30, aromat cytrynowy zawierający siarki dwutlenek (E220)

Należy zwrócić uwagę, że tabletki zawierają śladowe ilości skrobi pszenicznej – preparat jest odpowiedni dla osób z chorobą trzewną (celiakią), natomiast nie powinny go stosować osoby z alergią na pszenicę. Syrop zawiera znaczną ilość sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą. Ponadto syrop zawiera parahydroksybenzoesany, które mogą powodować reakcje alergiczne, w tym reakcje typu późnego.

Jak dawkować Isoprinosine?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Isoprinosine?

Dotychczas nie notowano przypadków przedawkowania leku Isoprinosine. Ze względu na mechanizm działania i profil bezpieczeństwa substancji czynnej, przedawkowanie prawdopodobnie nie wiązałoby się z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Niemniej jednak przyjęcie znacznie większej ilości leku niż zalecana może teoretycznie zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z podwyższeniem stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu.

W przypadku podejrzenia przedawkowania – na przykład gdy pacjent lub dziecko przypadkowo przyjęło większą ilość leku – należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub udać się do najbliższego szpitala. Zaleca się zabranie ze sobą opakowania leku lub ulotki, aby personel medyczny mógł dokładnie ocenić sytuację. Nie należy samodzielnie wywoływać wymiotów bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, dawkowania lub wystąpienia nietypowych objawów po przyjęciu większej ilości preparatu, zawsze należy zasięgnąć porady profesjonalisty medycznego. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku dzieci i osób starszych, u których ryzyko niezamierzonego przedawkowania może być wyższe.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Isoprinosine – czy mogę spożywać alkohol?

Ulotka leku nie zawiera szczegółowych informacji na temat interakcji z pokarmami. Isoprinosine można przyjmować z jedzeniem lub bez, zgodnie z preferencjami pacjenta. Nie ma konieczności stosowania specjalnej diety podczas terapii, chyba że lekarz zaleci inaczej w konkretnym przypadku klinicznym.

W charakterystyce produktu nie wymieniono bezpośrednich przeciwwskazań dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Niemniej jednak zaleca się ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu w czasie leczenia infekcji wirusowych. Alkohol może osłabiać funkcjonowanie układu odpornościowego, co jest szczególnie niekorzystne podczas zakażenia, gdy organizm potrzebuje pełnej mobilizacji mechanizmów obronnych. Ponadto alkohol może zwiększać obciążenie wątroby, co w połączeniu z metabolizmem leku może nasilać ryzyko działań niepożądanych.

Pacjenci stosujący syrop powinni mieć na uwadze, że jedna łyżka miarowa (5 ml) zawiera 650 mg sacharozy. Jest to istotne dla osób z cukrzycą, które powinny uwzględnić tę ilość cukru w swojej diecie. Jeśli stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania syropu.

Czy można stosować Isoprinosine w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje zajście w ciążę, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku Isoprinosine. Ze względu na ograniczone dane dotyczące stosowania inozyny pranobeksu u kobiet w ciąży, decyzję o rozpoczęciu terapii podczas ciąży podejmuje wyłącznie lekarz, po dokładnym rozważeniu potencjalnych korzyści dla matki w stosunku do możliwego ryzyka dla płodu.

Podobnie sytuacja wygląda w przypadku karmienia piersią. Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania substancji czynnej do mleka kobiecego oraz wpływu na karmione niemowlę. Dlatego kobiety karmiące piersią powinny omówić z lekarzem możliwość stosowania leku, a w razie konieczności podjęcia terapii – rozważyć przejściowe przerwanie karmienia naturalnego na czas leczenia lub wybór alternatywnej metody terapii.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na płodność człowieka. W przypadku planowania potomstwa zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, zaleca się konsultację z lekarzem, który oceni indywidualne ryzyko i korzyści związane ze stosowaniem preparatu w tym okresie.

Jakie są skutki uboczne Isoprinosine?

Czy mogę łączyć Isoprinosine z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)