Finlepsin - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Finlepsin?

Finlepsin to lek zawierający karbamazepinę, związek o strukturze trójpierścieniowej, który wykazuje działanie przeciwdrgawkowe, neurotropowe i psychotropowe. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu szerzenia się nieprawidłowych wyładowań bioelektrycznych w mózgu, co jest kluczowe w terapii padaczki. Lek działa również przeciwbólowo, szczególnie w przypadku nerwobólów o charakterze napadowym.

W leczeniu padaczki Finlepsin znajduje zastosowanie przy różnych typach napadów. Obejmuje to napady częściowe proste i złożone, które mogą pochodzić z ogniskowego obszaru mózgu. Lek jest wskazany również w napadach uogólnionych toniczno-klonicznych, w tym szczególnie tych, które uległy wtórnemu uogólnieniu. Stosuje się go także w przypadku napadów występujących w czasie snu oraz napadów o postaciach mieszanych, gdzie współistnieje kilka typów objawów padaczkowych.

Ważną grupę wskazań stanowią zespoły bólowe o podłożu neuropatycznym. Finlepsin jest lekiem z wyboru w idiopatycznym nerwobólu nerwu trójdzielnego – schorzeniu charakteryzującym się napadami ostrego, przeszywającego bólu twarzy. Stosuje się go również w idiopatycznym nerwobólu nerwu językowo-gardłowego, gdzie ból lokalizuje się w okolicy gardła i podstawy języka. Lek znajduje zastosowanie w bólu towarzyszącym neuropatii cukrzycowej, będącej powikłaniem długotrwałej cukrzycy.

W przypadku pacjentów ze stwardnieniem rozsianym Finlepsin może być stosowany w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego, który jest jednym z możliwych objawów tej choroby demielinizacyjnej. Dodatkowo lek ma zastosowanie w zapobieganiu napadom drgawkowym występującym podczas alkoholowego zespołu abstynencyjnego, jednak wyłącznie w warunkach szpitalnych, gdzie możliwe jest odpowiednie monitorowanie pacjenta.

Karbamazepina, jako substancja o udokumentowanym działaniu przeciwdrgawkowym, wpływa na stabilizację błon komórkowych neuronów, co przekłada się na zmniejszenie ich nadmiernej pobudliwości. Ten mechanizm jest szczególnie istotny w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się patologicznych wyładowań elektrycznych w tkance mózgowej. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, przy czym preferuje się leczenie jednym preparatem, gdy tylko jest to możliwe.

Przy wyborze terapii Finlepsin istotne jest indywidualne dostosowanie dawkowania do stanu klinicznego pacjenta oraz monitorowanie stężenia leku we krwi. Terapeutyczne stężenia karbamazepiny w osoczu mieszczą się w zakresie 4 do 12 μg/mL. Leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty, a w przypadku padaczki często stanowi terapię długoterminową, którą można rozważyć do odstawienia dopiero po osiągnięciu kilkuletniego okresu bez napadów.

Aktualna ulotka leku Finlepsin

Jaki jest skład Finlepsin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku Finlepsin jest karbamazepina (Carbamazepinum). Każda tabletka zawiera 200 mg karbamazepiny.

Substancje pomocnicze wchodzące w skład tabletek to:

• celuloza mikrokrystaliczna
• żelatyna
• kroskarmeloza sodowa
• magnezu stearynian

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu" i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Tabletki Finlepsin mają postać białych, okrągłych tabletek z obustronnym skosem i głęboką kreską dzielącą po jednej stronie oraz wypukłych po drugiej stronie. Charakteryzują się gładką powierzchnią, nieuszkodzonymi brzegami i jednolitym wyglądem.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Finlepsin?

Przedawkowanie Finlepsin może prowadzić do nasilenia objawów niepożądanych, przy czym pierwsze objawy zatrucia pojawiają się zwykle po 1-3 godzinach od przyjęcia preparatu. Najczęściej występują zaburzenia czynności układu nerwowego, podczas gdy zaburzenia sercowo-naczyniowe są początkowo łagodne. Do ciężkich powikłań może dochodzić dopiero po zażyciu bardzo dużych dawek.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego
• Stany dezorientacji i zaburzenia świadomości
• Senność lub pobudzenie
• Drżenia
• Napady drgawek pochodzenia mózgowego (drgawki toniczno-kloniczne)
• Zaburzenia oddychania
• Spadek ciśnienia tętniczego (możliwe także zwiększenie ciśnienia)
• Przyśpieszenie akcji serca (tachykardia)
• Zaburzenia przewodnictwa w sercu (blok przedsionkowo-komorowy, zmiany w zapisie EKG)
• W skrajnych przypadkach zatrzymanie krążenia

W badaniach laboratoryjnych mogą występować nieprawidłowości takie jak leukocytoza (zwiększenie liczby krwinek białych), leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych), neutropenia, ketonuria (obecność ciał ketonowych w moczu) lub glukozuria (obecność glukozy w moczu).

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

Nie istnieje swoista odtrutka dla karbamazepiny. Leczenie przedawkowania jest objawowe i powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych. Należy jak najszybciej usunąć substancję szkodliwą przez wywoływanie wymiotów lub płukanie żołądka oraz zmniejszyć wchłanianie przez podanie węgla aktywowanego lub środków przeczyszczających.

Konieczne jest podtrzymywanie czynności życiowych na oddziale intensywnej terapii, monitorowanie pracy serca, badanie stężenia leku w surowicy krwi oraz wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku wystąpienia drgawek należy rozpocząć leczenie odpowiednim lekiem przeciwdrgawkowym. Nie zaleca się podawania barbituranów ze względu na hamowanie czynności układu oddechowego, szczególnie u dzieci. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Finlepsin – czy mogę spożywać alkohol?

Finlepsin należy zażywać w trakcie posiłków lub po posiłkach, popijając wystarczającą ilością płynu, na przykład szklanką wody. Przyjmowanie leku wraz z jedzeniem może zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Sok grejpfrutowy może zwiększać stężenie karbamazepiny w osoczu, co potencjalnie prowadzi do nasilenia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, senność, ataksja czy podwójne widzenie. Z tego względu należy unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia.

Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas stosowania Finlepsin. Karbamazepina, podobnie do innych leków psychotropowych, może zmniejszać tolerancję alkoholu i w trudny do przewidzenia sposób zmieniać działanie leku. Spożycie alkoholu dodatkowo osłabia czujność i wydłuża czas reakcji, co w połączeniu z działaniem karbamazepiny może znacząco zwiększać ryzyko wypadków. Pacjenci powinni całkowicie wstrzymać się od picia alkoholu w czasie leczenia.

Preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum) mogą zmniejszać stężenie karbamazepiny w osoczu, co może prowadzić do osłabienia działania leku. Należy poinformować lekarza o stosowaniu jakichkolwiek suplementów ziołowych.

Czy można stosować Finlepsin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży Finlepsin może być stosowany jedynie po dokładnym rozważeniu przez lekarza korzyści terapii w stosunku do związanego z nią ryzyka. Lek może powodować poważne wady wrodzone u dziecka. U kobiet przyjmujących karbamazepinę w trakcie ciąży ryzyko wystąpienia wady wrodzonej jest nawet trzykrotnie większe niż u kobiet nie przyjmujących leków przeciwpadaczkowych.

Udokumentowane wady wrodzone obejmują:

• Wady cewy nerwowej (rozszczepienie kręgosłupa)
• Wady wrodzone twarzy (rozszczepienie górnej wargi i podniebienia)
• Wady głowy
• Wady serca
• Spodziectwo (wady wrodzone prącia związane z otwarciem cewki moczowej)
• Wady palców

U niemowląt urodzonych przez matki stosujące karbamazepinę notowano problemy z rozwojem neurologicznym (rozwojem mózgu). W niektórych badaniach wykazano negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego u dzieci narażonych na działanie leku w macicy, choć inne badania nie potwierdziły tego wpływu. Nie można wykluczyć wpływu na rozwój neurologiczny.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez dwa tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki. Należy pamiętać, że karbamazepina zmniejsza skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (tabletek, plastrów, zastrzyków, implantów). Konieczne jest stosowanie alternatywnych lub dodatkowych niehormonalnych metod antykoncepcji.

Jeśli kobieta planuje zajście w ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem przed przerwaniem stosowania antykoncepcji i przed zajściem w ciążę, aby zmienić metodę leczenia na inną, odpowiednią do ochrony nienarodzonego dziecka. W przypadku podejrzenia ciąży należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji, gdyż może to spowodować napady padaczkowe niebezpieczne dla matki i dziecka.

Przyjmowanie karbamazepiny w ciąży zwiększa ryzyko problemów z krwawieniem zaraz po urodzeniu. Lekarz może przepisać lek zapobiegający temu powikłaniu zarówno matce, jak i dziecku. Zaleca się przyjmowanie preparatów kwasu foliowego przed zajściem w ciążę i w okresie ciąży, ponieważ karbamazepina może powodować niedobór kwasu foliowego.

W okresie karmienia piersią karbamazepina przenika do mleka ludzkiego w małych ilościach. Jeśli lekarz wyrazi zgodę, można kontynuować karmienie piersią pod warunkiem obserwacji dziecka. Jeśli pojawią się działania niepożądane, takie jak brak przyrostu masy ciała niemowlęcia, nadmierne uspokojenie lub zwiększona potrzeba snu, należy przerwać karmienie piersią i powiadomić lekarza.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)