Aerius - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Aerius?

Aerius to preparat przeciwalergiczny zawierający desloratadynę, należący do grupy leków przeciwhistaminowych. Substancja ta działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych, dzięki czemu pomaga w kontrolowaniu reakcji alergicznych organizmu oraz łagodzeniu towarzyszących im objawów. Istotną zaletą tego preparatu jest fakt, że należy do grupy leków przeciwhistaminowych nowej generacji, które charakteryzują się tym, że nie wywołują senności u większości pacjentów.

Lek stosowany jest przede wszystkim w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, które może być wywołane różnymi alergenami, takimi jak pyłki roślin (katar sienny), roztocza kurzu domowego czy sierść zwierząt. Preparat łagodzi szereg uciążliwych objawów związanych z tym schorzeniem. Do najczęstszych dolegliwości, na które działa lek, należą: uporczywe kichanie, obfita wodnista wydzielina z nosa, dokuczliwe swędzenie nosa i podniebienia, a także objawy oczne - swędzenie, zaczerwienienie oraz nadmierne łzawienie oczu.

Drugim głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest pokrzywka (urtikaria) - schorzenie skóry o podłożu alergicznym, które objawia się charakterystycznymi zmianami skórnymi przypominającymi oparzenie pokrzywą. Lek pomaga w łagodzeniu typowych dla tego stanu objawów, takich jak intensywny świąd skóry oraz występowanie bąbli pokrzywkowych.

Warto podkreślić, że działanie preparatu utrzymuje się przez cały dzień po przyjęciu pojedynczej dawki, co znacząco ułatwia pacjentom powrót do normalnego funkcjonowania w ciągu dnia oraz zapewnia spokojny sen w nocy. Lek może być stosowany zarówno w leczeniu okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (gdy objawy występują krócej niż 4 dni w tygodniu lub trwają krócej niż 4 tygodnie), jak i w przypadku przewlekłej postaci choroby (objawy obecne przez 4 lub więcej dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie). Czas trwania terapii powinien być każdorazowo ustalony przez lekarza prowadzącego, w zależności od indywidualnego przebiegu choroby u danego pacjenta.

Aktualna ulotka leku Aerius

Jaki jest skład Aerius, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna:

• Tabletki powlekane: desloratadyna w dawce 5 mg w jednej tabletce
• Roztwór doustny: desloratadyna w stężeniu 0,5 mg w 1 ml roztworu

Substancje pomocnicze w tabletkach powlekanych:

Rdzeń tabletki zawiera: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą oraz talk.

Otoczka tabletki składa się z dwóch warstw. Otoczka membranowa zawiera laktozę jednowodną, hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol 400 oraz indygotynę (E 132), która nadaje tabletkom charakterystyczny niebieski kolor. Otoczka bezbarwna zawiera hypromelozę i makrogol 400. Dodatkowo stosowane są wosk Karnauba i wosk biały.

Substancje pomocnicze w roztworze doustnym:

Roztwór zawiera: sorbitol (E420) w ilości 150 mg w każdym ml, glikol propylenowy (E1520) w ilości 100,19 mg w każdym ml, sukralozę (E955), hypromelozę 2910, sodu cytrynian dwuwodny, naturalne i sztuczne substancje smakowe (guma balonowa zawierająca glikol propylenowy oraz alkohol benzylowy w ilości 0,375 mg w każdym ml), kwas cytrynowy bezwodny, disodu edetynian oraz wodę oczyszczoną.

Informacje ważne dotyczące składu:

• Tabletki zawierają laktozę - osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem
• Roztwór doustny zawiera sorbitol, który jest źródłem fruktozy - nie należy go stosować u osób z dziedziczną nietolerancją fruktozy
• Roztwór doustny zawiera glikol propylenowy i alkohol benzylowy - szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci (poniżej 3 lat) oraz osób z chorobami wątroby lub nerek
• Oba preparaty zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że są praktycznie wolne od sodu

Co zrobić w przypadku przedawkowania Aerius?

Po przypadkowym przyjęciu dawki większej niż zalecana nie powinny wystąpić poważne zaburzenia zdrowia. Niemniej jednak w razie przyjęcia nadmiernej ilości preparatu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w celu uzyskania porady medycznej i ewentualnego wdrożenia odpowiedniego postępowania.

Ważne jest, aby zawsze stosować lek dokładnie według zaleceń lekarza i nie przekraczać przepisanej dawki. W przypadku dzieci szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowe odmierzanie dawki roztworu doustnego przy użyciu dołączonej miarki lub strzykawki.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Aerius – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków - zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Nie ma ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych pokarmów w trakcie stosowania leku.

W odniesieniu do alkoholu zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego spożywania napojów alkoholowych i przyjmowania preparatu. Chociaż desloratadyna należy dogrupy leków przeciwhistaminowych nowej generacji, które charakteryzują się mniejszym ryzykiem interakcji z alkoholem niż starsze leki przeciwalergiczne, producent zaleca ostrożność w tym zakresie. Warto pamiętać, że alkohol sam w sobie może nasilać niektóre objawy, takie jak senność czy zawroty głowy, dlatego rozsądne jest ograniczenie jego spożycia w trakcie leczenia.

Czy można stosować Aerius w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie ciąży ani podczas karmienia piersią.

Kobiety będące w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, powinny przed zastosowaniem leku koniecznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz oceni indywidualną sytuację pacjentki i podejmie decyzję, czy potencjalne korzyści z leczenia przewyższają możliwe ryzyko.

Warto również zaznaczyć, że brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu desloratadyny na płodność kobiet i mężczyzn.

W przypadku roztworu doustnego dodatkową uwagę należy zwrócić na zawartość alkoholu benzylowego, który w dużych ilościach może gromadzić się w organizmie kobiet w ciąży i karmiących piersią, powodując potencjalne działania niepożądane (kwasicę metaboliczną).

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)