Amiokordin - ulotka, wskazania, zamienniki

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAmiodaron
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyKrka, d.d., Novo mesto
Kod ATCC01BD01
ProceduraNAR
Kategorie

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Amiokordin?

Amiokordin to silny lek przeciwarytmiczny, którego substancją czynną jest amiodaronu chlorowodorek. Stosuje się go w postaci roztworu do wstrzykiwań wyłącznie w lecznictwie zamkniętym, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie efektu terapeutycznego lub gdy podanie doustne nie jest możliwe. Lek działa poprzez wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego kardiomiocytów i przedłużenie okresu refrakcji w mięśniu sercowym, co normalizuje zaburzoną czynność elektryczną serca.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu są groźne dla życia zaburzenia rytmu serca, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej w warunkach intensywnej terapii. Lek należy podawać pod stałym monitorowaniem parametrów życiowych pacjenta, w tym zapisu EKG oraz ciśnienia tętniczego. Ze względu na poważny profil działań niepożądanych, Amiokordin jest zarezerwowany wyłącznie dla przypadków, w których inne metody terapii okazały się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania.

Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń rytmu w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White'a – wrodzonej anomalii przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, która może prowadzić do niebezpiecznych tachyarytmii. U pacjentów z tym zespołem amiodaron pomaga kontrolować nieprawidłowe szlaki przewodzenia i zapobiegać nagłym atakom przyspieszonej czynności serca.

Amiokordin jest skuteczny w leczeniu migotania i trzepotania przedsionków – zaburzeń, w których górne komory serca kurczą się w sposób chaotyczny lub zbyt szybki. Stosuje się go również w terapii napadowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcze nadkomorowe i węzłowe, ale tylko wówczas, gdy nie można zastosować innych leków przeciwarytmicznych ze względu na ich nieskuteczność lub przeciwwskazania u danego pacjenta.

Szczególnie istotnym wskazaniem są komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy i migotanie komór – stany bezpośrednio zagrażające życiu, które bez natychmiastowej interwencji mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Amiokordin stosuje się w takich sytuacjach, gdy inne leki przeciwarytmiczne nie przyniosły oczekiwanego efektu lub są przeciwwskazane.

W szczególnym przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej pacjenta z migotaniem komór opornym na defibrylację, amiodaron stanowi lek pierwszego rzutu. Podaje się go w bolusie dożylnym w dawce 300 mg (lub 5 mg/kg masy ciała), a w przypadku utrzymywania się migotania można rozważyć dodatkową dawkę 150 mg. W takich sytuacjach ratujących życie przeciwwskazania do stosowania leku (poza uczuleniem) nie mają zastosowania, ponieważ priorytetem jest przywrócenie prawidłowej czynności serca.

Należy podkreślić, że Amiokordin podawany dożylnie jest zarezerwowany wyłącznie dla oddziałów intensywnej terapii, gdzie możliwe jest ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Ze względu na mechanizm działania, lek wywołuje charakterystyczne zmiany w zapisie EKG – wydłużenie odstępu QT z możliwym powstaniem fali U – co nie świadczy jednak o zatruciu, ale jest efektem farmakologicznym samego amiodaronu. Długi okres półtrwania leku (sięgający nawet kilkudziesięciu dni) sprawia, że jego działanie utrzymuje się długo po zakończeniu podawania.

Aktualna ulotka leku Amiokordin

Amiokordin - 50 mg/ml, Roztwór do wstrzykiwań (Amiodaroni hydrochloridum)

Potencjalne zamienniki - aktualnie dostępne leki z tymi samymi substancjami czynnymi

Legenda:

  • Te same substancje czynne - zawiera dokładnie te same substancje czynne
  • Zawiera dodatkowe substancje czynne - ma wszystkie substancje czynne z bazowego leku + dodatkowe (oznaczone +)
  • Częściowe podobieństwo - ma tylko część substancji czynnych z bazowego leku

Ważne: Leki o tych samych substancjach czynnych mogą znacząco różnić się między sobą pod względem:

  • Dawkowania i stężenia substancji czynnych
  • Substancji pomocniczych i składu powłoki
  • Formy farmaceutycznej (tabletki, kapsułki, syrop itp.)
  • Wskazań, przeciwwskazań i ostrzeżeń
  • Producenta i procesu wytwarzania
  • Ceny i dostępności
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Nie zastępuj przepisanego leku innym bez konsultacji ze specjalistą. Widżet wyświetla maksymalnie 10 podobnych leków (potencjalnych zamienników), może by ich więcej.

Jaki jest skład Amiokordin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest amiodaronu chlorowodorek. Każdy mililitr roztworu zawiera 50 mg amiodaronu chlorowodorku, co odpowiada 47,33 mg amiodaronu w postaci zasady. Jedna ampułka o pojemności 3 ml zawiera 150 mg amiodaronu chlorowodorku, co odpowiada 141,98 mg amiodaronu.

Substancje pomocnicze preparatu to alkohol benzylowy (20,2 mg w każdym ml roztworu, co daje 60,6 mg na ampułkę), polisorbat 80 oraz woda do wstrzykiwań. Alkohol benzylowy pełni funkcję konserwującą, ale ze względu na potencjalną toksyczność u najmłodszych pacjentów, preparat jest przeciwwskazany u noworodków, wcześniaków, niemowląt i dzieci do 3. roku życia. Polisorbat 80 działa jako emulgator, ułatwiając rozpuszczenie substancji czynnej w roztworze wodnym.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Amiokordin?

Ze względu na to, że Amiokordin jest podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny pod stałym monitorowaniem, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Istnieje niewiele doniesień dotyczących przedawkowania amiodaronu. Nie ma dostępnych szczegółowych danych dotyczących przedawkowania leku podawanego drogą dożylną.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić następujące objawy: bradykardia zatokowa (znaczne zwolnienie akcji serca), blok przedsionkowo-komorowy (zaburzenie przewodzenia impulsów między przedsionkami a komorami serca), częstoskurcz komorowy, groźne dla życia zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (charakterystyczna arytmia komorowa z przemienną amplitudą zespołów QRS), niewydolność krążenia, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz uszkodzenie wątroby.

W razie podejrzenia przedawkowania należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego. Leczenie jest objawowe i wymaga fachowej pomocy lekarskiej w warunkach intensywnej opieki medycznej. Zarówno amiodaron, jak i jego metabolity nie są usuwane podczas dializy, co oznacza, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu. W przypadku wystąpienia ciężkiej bradykardii lub zaburzeń przewodzenia może być konieczne zastosowanie stymulacji serca. Jeśli wystąpi niedociśnienie tętnicze, należy zastosować leki wazopresyjne oraz płynoterapię.

Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu (może wynosić nawet kilkadziesiąt dni), objawy przedawkowania mogą utrzymywać się przez dłuższy czas i wymagać przedłużonej obserwacji medycznej. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stanu pacjenta należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Amiokordin – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania Amiokordin zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego. Grejpfrut zawiera substancje, które mogą wpływać na metabolizm amiodaronu w wątrobie poprzez hamowanie określonych enzymów cytochromu P450, co może prowadzić do zwiększenia stężenia leku we krwi i nasilenia działań niepożądanych.

W ulotce nie zamieszczono szczegółowych informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania preparatu. Należy jednak pamiętać, że amiodaron jest lekiem o poważnym profilu bezpieczeństwa, stosowanym w stanach zagrożenia życia w warunkach szpitalnych. Pacjenci otrzymujący ten lek zwykle znajdują się pod stałą opieką medyczną w oddziale intensywnej terapii, gdzie spożywanie alkoholu jest niewskazane ze względów klinicznych. Jeśli pacjent ma wątpliwości dotyczące diety lub spożywania jakichkolwiek napojów lub produktów spożywczych, powinien skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Ze względu na liczne interakcje lekowe amiodaronu (opisane szczegółowo w osobnej sekcji), przed wprowadzeniem jakichkolwiek zmian w diecie, szczególnie dotyczących suplementów diety lub produktów ziołowych, należy zasięgnąć porady medycznej. Niektóre składniki pokarmowe i suplementy mogą wpływać na działanie leku lub nasilać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Czy można stosować Amiokordin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie Amiokordin w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Ze względu na wpływ amiodaronu na tarczycę płodu, lek nie powinien być podawany kobietom w ciąży. Amiodaron zawiera w swojej cząsteczce jod, który może przedostawać się przez łożysko i wpływać na funkcjonowanie gruczołu tarczowego rozwijającego się dziecka, potencjalnie prowadząc do zaburzeń hormonalnych u płodu. Przed rozpoczęciem stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, musi niezwłocznie poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem preparatu. Lekarz oceni stosunek potencjalnego ryzyka dla płodu do korzyści dla matki i rozważy alternatywne metody leczenia, jeśli jest to możliwe.

Stosowanie Amiokordin w okresie karmienia piersią jest również przeciwwskazane. Amiodaron przenika do mleka kobiecego i może wpływać na tarczycę karmionego dziecka. Kobiety przyjmujące amiodaron nie powinny karmić piersią. Przed zastosowaniem leku u kobiet karmiących należy przerwać karmienie naturalne lub rozważyć alternatywną terapię.

Wpływ na płodność: Nie ma dostępnych danych dotyczących wpływu amiodaronu na płodność u ludzi. W razie wątpliwości lub planowania ciąży należy skonsultować się z lekarzem, który oceni możliwość kontynuacji lub zmiany leczenia przeciwarytmicznego na bezpieczniejsze alternatywy przed planowanym poczęciem dziecka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

Amiokordin - 50 mg/ml, Roztwór do wstrzykiwań (Amiodaroni hydrochloridum)

Przydatne zasoby