Phoxilium

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Phoxilium?

Phoxilium to specjalistyczny roztwór stosowany w intensywnej terapii nerkozastępczej, przeznaczony do leczenia pacjentów w stanach krytycznych z ostrym uszkodzeniem nerek. Preparat zawiera zrównoważoną kompozycję elektrolitów – wapnia, magnezu, sodu, potasu, chlorków, wodorowęglanów oraz fosforanów w stężeniu 1,2 mmol/l, co czyni go szczególnie wartościowym w określonych sytuacjach klinicznych.

Podstawowym wskazaniem do stosowania Phoxilium jest ciągłe leczenie nerkozastępcze (CRRT) u pacjentów dorosłych oraz dzieci, w tym noworodków, z ostrą niewydolnością nerek. Roztwór działa poprzez usuwanie zgromadzonych produktów przemiany materii z krwi w sytuacji, gdy nerki przestały prawidłowo funkcjonować. W czasie hemodializy lub hemofiltracji roztwór przepływa po jednej stronie błony dializacyjnej, podczas gdy krew pacjenta przepływa po drugiej stronie, umożliwiając wymianę substancji i przywrócenie równowagi biochemicznej organizmu.

Phoxilium znajduje szczególne zastosowanie u pacjentów w stanie krytycznym, którzy charakteryzują się prawidłowym stężeniem potasu we krwi (normokaliemia) lub prawidłowym bądź obniżonym stężeniem fosforanów we krwi (normo- lub hipofosfatemia). Obecność fosforanów w tym roztworze odróżnia go od innych preparatów do dializy i pozwala na skuteczne uzupełnienie niedoborów fosforanowych, które często występują u pacjentów intensywnie leczonych.

Roztwór może być również stosowany jako wsparcie w leczeniu zatruć lekami lub substancjami, które można usunąć z organizmu poprzez dializę lub filtrację krwi. W takich przypadkach Phoxilium służy jako medium umożliwiające eliminację toksycznych substancji z krwiobiegu, jednocześnie utrzymując prawidłową równowagę elektrolitową pacjenta.

W zależności od zastosowanej techniki, Phoxilium może działać jako płyn substytucyjny w hemofiltracji, gdzie jest podawany bezpośrednio do krwiobiegu (dożylnie) za pośrednictwem aparatu do CRRT, lub jako dializat w hemodializie, gdzie przepływa po zewnętrznej stronie błony dializacyjnej. Obie metody pozwalają na precyzyjną kontrolę składu biochemicznego krwi pacjenta, co jest kluczowe w leczeniu ostrej niewydolności nerek.

Kluczową zaletą Phoxilium jest jego skład oparty na wodorowęglanie jako buforze zasadowym, co pozwala na łagodne korygowanie zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Roztwór pomaga przywrócić prawidłowe pH krwi u pacjentów z kwasicą metaboliczną, która często towarzyszy ostrej niewydolności nerek. Jednocześnie obecność fosforanów zapobiega rozwojowi hipofosfatemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń funkcji mięśni i układu nerwowego.

Preparat jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, w oddziałach intensywnej terapii, gdzie dostępny jest stały nadzór medyczny oraz możliwość monitorowania parametrów biochemicznych krwi. Decyzję o zastosowaniu Phoxilium oraz doborze odpowiednich parametrów leczenia (szybkość przepływu, całkowita objętość) podejmuje lekarz specjalista z doświadczeniem w zakresie intensywnej terapii i ciągłego leczenia nerkozastępczego, uwzględniając indywidualny stan kliniczny każdego pacjenta.

Aktualna ulotka leku Phoxilium

Jaki jest skład Phoxilium, jakie substancje zawiera?

Phoxilium jest pakowany w dwukomorowe worki, które przed użyciem wymagają zmieszania zawartości obu komór. Po odtworzeniu roztworu powstaje 5000 ml płynu gotowego do zastosowania w hemodializie lub hemofiltracji.

Komora A (mała komora) zawiera w przeliczeniu na 1000 ml:

• Wapnia chlorek dwuwodny – 3,68 g
• Magnezu chlorek sześciowodny – 2,44 g

Komora B (duża komora) zawiera w przeliczeniu na 1000 ml:

• Sodu chlorek – 6,44 g
• Sodu wodorowęglan – 2,92 g
• Potasu chlorek – 0,314 g
• Disodu fosforan bezwodny – 0,225 g

Po zmieszaniu zawartości komory A (250 ml) z komorą B (4750 ml) otrzymuje się 5000 ml odtworzonego roztworu o następującym składzie elektrolitowym:

• Wapń (Ca²⁺) – 1,25 mmol/l
• Magnez (Mg²⁺) – 0,6 mmol/l
• Sód (Na⁺) – 140 mmol/l
• Potas (K⁺) – 4 mmol/l
• Chlorki (Cl⁻) – 115,9 mmol/l
• Wodorofosforan (HPO₄²⁻) – 1,2 mmol/l
• Wodorowęglan (HCO₃⁻) – 30 mmol/l

Teoretyczna osmolarność odtworzonego roztworu wynosi 293 mOsm/l, co zbliża go do fizjologicznej osmolarności osocza.

Substancje pomocnicze zawarte w preparacie:

• Dwutlenek węgla (E290) – używany do regulacji pH
• Kwas solny (E507) – używany do regulacji pH
• Woda do wstrzykiwań

Odtworzony roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Zakres pH roztworu po rekonstytucji wynosi od 7,0 do 8,5, co odpowiada fizjologicznemu pH krwi.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Phoxilium?

Phoxilium jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych pod stałym nadzorem medycznym, z dokładnym monitorowaniem bilansu płynów i składu chemicznego krwi, dlatego przedawkowanie jest mało prawdopodobne.

W przypadku wystąpienia przedawkowania mogą pojawić się następujące objawy:

• Przeładowanie płynami (hipervolemia) – może prowadzić do zastoinowej niewydolności serca, obrzęków, zwiększonego ciśnienia krwi
• Zmniejszenie stężenia wodorowęglanu w osoczu (kwasica metaboliczna) – może objawiać się szybkim oddechem, osłabieniem, zaburzeniami świadomości
• Wysokie stężenie fosforanów we krwi (hiperfosfatemia) – szczególnie u pacjentów z uszkodzeniem nerek, może prowadzić do odkładania wapnia w tkankach miękkich, świądu skóry, bólu kostno-stawowego
• Zaburzenia składu chemicznego krwi – nieprawidłowe stężenia elektrolitów mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, drżenia mięśni, osłabienia

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

Lekarz prowadzący podejmie wszelkie niezbędne działania korekcyjne, które mogą obejmować:

• Dostosowanie dawki i szybkości podawania roztworu
• Zwiększenie lub zmniejszenie szybkości ultrafiltracji w aparacie do CRRT
• Modyfikację szybkości podawania innych płynów
• Regularne monitorowanie parametrów biochemicznych krwi
• Wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego

Wszystkie interwencje są prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarskim w warunkach oddziału intensywnej terapii.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Phoxilium – czy mogę spożywać alkohol?

Phoxilium jest stosowany wyłącznie u pacjentów w stanie krytycznym, przebywających w oddziałach intensywnej terapii, gdzie dieta i nawodnienie są ściśle kontrolowane przez personel medyczny. Decyzje dotyczące żywienia pacjenta podejmuje lekarz prowadzący w oparciu o indywidualny stan kliniczny.

Interakcje z pokarmami i płynami:

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu:

• Fosforanów z dodatkowych źródeł (np. płynów odżywczych podawanych dożylnie) – mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia fosforanów we krwi (hiperfosfatemia)
• Preparatów zawierających wapń (np. suplementy, leki) – w połączeniu z witaminą D mogą zwiększyć ryzyko wysokiego stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemia)
• Sodu wodorowęglanu (z innych źródeł) – może zwiększać ryzyko nadmiaru wodorowęglanu we krwi (zasadowica metaboliczna)

Alkohol:

W stanie krytycznym, podczas intensywnego leczenia nerkozastępczego, spożywanie alkoholu jest całkowicie przeciwwskazane. Pacjenci przebywający w oddziałach intensywnej terapii pozostają pod stałym nadzorem medycznym i nie mają możliwości spożywania alkoholu.

Czy można stosować Phoxilium w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Brak jest udokumentowanych danych klinicznych dotyczących stosowania Phoxilium w czasie ciąży. Preparat powinien być podawany kobietom w ciąży jedynie w przypadku istnienia wyraźnej potrzeby, gdy lekarz oceni, że potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko dla matki i płodu.

Karmienie piersią:

Brak jest danych dotyczących stosowania Phoxilium w okresie laktacji. Lek powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią wyłącznie wtedy, gdy istnieje wyraźna potrzeba kliniczna. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią w trakcie leczenia podejmuje lekarz prowadzący.

Płodność:

Nie przewiduje się wpływu Phoxilium na płodność, ponieważ jego składniki (wapń, sód, potas, magnez, chlorki, wodorofosforany i wodorowęglany) stanowią normalne składniki organizmu.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)