Pediaven G20

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Pediaven G20?

Pediaven G20 to specjalistyczny roztwór do żywienia pozajelitowego, przeznaczony dla pacjentów pediatrycznych, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub dojelitową. Lek stosowany jest u niemowląt (od 1. miesiąca życia), dzieci i młodzieży do 18. roku życia w sytuacjach klinicznych wymagających dostarczenia składników odżywczych bezpośrednio do układu krążenia.

Preparat zawiera kompleksowy skład odżywczy obejmujący aminokwasy niezbędne do syntezy białek, glukozę jako źródło energii węglowodanowej, elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, fosforany) oraz pierwiastki śladowe (cynk, miedź, selen, fluor, mangan, jod, chrom, żelazo, kobalt, molibden). Ta wieloskładnikowa mieszanina dostarcza 880 kcal energii całkowitej na 1000 ml roztworu, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej.

Podstawowym wskazaniem do zastosowania Pediaven G20 jest niemożność lub przeciwwskazanie do żywienia drogą przewodu pokarmowego. Może to wynikać z ciężkich chorób układu pokarmowego, stanów pooperacyjnych w obrębie przewodu pokarmowego, ciężkich zespołów wchłaniania, znacznego niedożywienia wymagającego intensywnego wsparcia odżywczego, lub stanów, w których przewód pokarmowy musi pozostać w spoczynku. Lek podawany jest wyłącznie drogą dożylną do żyły centralnej.

Roztwór charakteryzuje się wysoką osmolarnością wynoszącą 1400 mOsmol/l, co czyni go roztworem hipertonicznym wymagającym podania do dużej żyły centralnej. Zawartość 20 gramów aminokwasów oraz 200 gramów glukozy w 1000 ml pokrywa podstawowe zapotrzebowanie metaboliczne pacjentów pediatrycznych. Azot całkowity w ilości 2,85 g na litr odpowiada zapotrzebowaniu wynoszącemu średnio 200-300 mg azotu na kilogram masy ciała na dobę u dzieci.

W przypadku całkowitego żywienia pozajelitowego, oprócz Pediaven G20 konieczne jest jednoczesne podawanie witamin oraz emulsji tłuszczowych, ponieważ sam preparat nie zawiera tych składników. Witaminy mogą być dodawane bezpośrednio do worka (po sprawdzeniu zgodności), natomiast tłuszcze podaje się przez osobny łącznik typu Y. Lek może być stosowany zarówno jako jedyne źródło żywienia (żywienie całkowite), jak i jako uzupełnienie żywienia częściowego.

Skład aminokwasowy preparatu jest dostosowany do potrzeb pediatrycznych i obejmuje wszystkie aminokwasy egzogenne (izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, fenyloalanina, treonina, tryptofan, walina, histydyna) oraz aminokwasy endogenne w odpowiednich proporcjach. Dodatkowo preparat zawiera taurynę – aminokwas szczególnie ważny dla rozwoju układu nerwowego u małych dzieci. Obecność acetylocysteiny jako prekursora cysteiny umożliwia syntezę tego aminokwasu w organizmie.

Pediaven G20 znajduje zastosowanie w intensywnej terapii pediatrycznej, onkologii dziecięcej, chirurgii pediatrycznej oraz gastroenterologii dziecięcej. Lek może być stosowany przez okres kilku dni do nawet kilku tygodni, w zależności od stanu klinicznego pacjenta i możliwości przywrócenia żywienia drogą przewodu pokarmowego. Podczas długotrwałego stosowania (powyżej 14 dni) konieczne jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, stanu odżywienia oraz bilansu elektrolitowego.

Aktualna ulotka leku Pediaven G20

Jaki jest skład Pediaven G20, jakie substancje zawiera?

Pediaven G20 to produkt złożony dostarczany w formie dwukomorowego worka plastikowego, gdzie każda komora zawiera 500 ml roztworu. Po zmieszaniu obu komór uzyskuje się 1000 ml roztworu gotowego do infuzji.

Komora z roztworem aminokwasów (500 ml) zawiera:

• Alanina – 1,93 g
• Arginina – 1,26 g
• Kwas asparaginowy – 1,26 g
• Acetylocysteina – 0,42 g (odpowiada cysteinie 0,31 g)
• Kwas glutaminowy – 2,17 g
• Glicyna – 0,64 g
• Histydyna – 0,64 g
• Izoleucyna – 0,95 g
• Leucyna – 2,14 g
• Lizyna jednowodna – 1,93 g (odpowiada lizynie bezwodnej 1,72 g)
• Metionina – 0,40 g
• Fenyloalanina – 0,83 g
• Prolina – 1,72 g
• Seryna – 1,16 g
• Tauryna – 0,09 g
• Treonina – 1,10 g
• Tryptofan – 0,43 g
• Tyrozyna – 0,15 g
• Walina – 1,10 g
• Dipotasu fosforan – 1,39 g
• Selenu dwutlenek – 0,05 mg

Komora z roztworem glukozy (500 ml) zawiera:

• Glukoza jednowodna – 220,0 g (odpowiada glukozie bezwodnej 200,0 g)
• Wapnia glukonian – 2,69 g
• Magnezu mleczan dwuwodny – 0,95 g
• Sodu chlorek – 1,75 g
• Potasu chlorek – 0,67 g
• Cynku octan dwuwodny – 6,72 mg
• Miedzi siarczan pięciowodny – 1,00 mg
• Sodu fluorek – 1,11 mg
• Manganu chlorek czterowodny – 0,36 mg
• Potasu jodek – 0,07 mg
• Chromu chlorek sześciowodny – 0,10 mg
• Żelaza siarczan siedmiowodny – 2,49 mg
• Kobaltu chlorek sześciowodny – 0,61 mg
• Molibdenian amonu czterowodny – 0,09 mg

Substancje pomocnicze: kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH), kwas solny (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Po zmieszaniu zawartości obu komór, roztwór gotowy do użycia (1000 ml) zawiera łącznie 20 g aminokwasów i 200 g glukozy. Osmolarność końcowego roztworu wynosi 1400 mOsmol/l, a pH mieści się w zakresie 4,8-5,5.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Pediaven G20?

W przypadku podejrzenia, że pacjent otrzymał większą niż zalecaną dawkę leku Pediaven G20, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego. Niewłaściwe stosowanie preparatu, obejmujące przedawkowanie lub zbyt szybką infuzję, może prowadzić do wystąpienia poważnych objawów niepożądanych.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Hiperglikemię – podwyższone stężenie cukru we krwi
• Hiperwolemię – zwiększoną objętość krwi w żyłach i przeciążenie układu krążenia
• Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
• Nudności i wymioty
• Zaburzenia funkcji metabolicznych

Nadmierne przyjęcie aminokwasów może prowadzić do kwasicy metabolicznej (zaburzenia równowagi substancji kwaśnych i zasadowych w organizmie) oraz hiperazotemii (zbyt dużej ilości związków azotowych we krwi), szczególnie u pacjentów z problemami nerek, wątroby lub układu oddechowego.

W razie pominięcia dawki leku, nie należy stosować dawki podwójnej ani przekraczać zalecanej szybkości infuzji. Należy natychmiast poinformować lekarza, który podejmie decyzję o dalszym postępowaniu. Lek Pediaven G20 należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, przestrzegając ustalonej szybkości infuzji i monitorując stan pacjenta.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Pediaven G20 – czy mogę spożywać alkohol?

Pediaven G20 jest przeznaczony dla pacjentów pediatrycznych (niemowląt, dzieci i młodzieży), którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub przewód pokarmowy musi pozostać w spoczynku. Lek podawany jest wyłącznie drogą dożylną jako forma żywienia pozajelitowego, całkowicie lub częściowo zastępując normalne odżywianie.

W przypadku stosowania preparatu jako całkowitego żywienia pozajelitowego, pacjent nie przyjmuje żadnego pokarmu ani płynów drogą przewodu pokarmowego – wszystkie składniki odżywcze dostarczane są bezpośrednio do układu krążenia. Decyzję o ewentualnym wprowadzeniu żywienia doustnego lub dojelitowego podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący, w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Kwestia spożywania alkoholu nie ma zastosowania w populacji pediatrycznej, dla której przeznaczony jest ten preparat. W każdym przypadku, podczas stosowania żywienia pozajelitowego wszystkie decyzje dotyczące żywienia i podawania płynów należą do zespołu medycznego sprawującego opiekę nad pacjentem.

Czy można stosować Pediaven G20 w okresie ciąży i karmienia piersią?

Preparat Pediaven G20 jest przeznaczony wyłącznie dla populacji pediatrycznej – niemowląt (od 1. miesiąca życia), dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Nie jest to lek stosowany u kobiet w ciąży ani u matek karmiących piersią.

Produkt został opracowany i zarejestrowany specjalnie na potrzeby żywienia pozajelitowego w pediatrii, z uwzględnieniem specyficznych wymagań metabolicznych i energetycznych pacjentów w wieku rozwojowym. Skład preparatu, w tym proporcje aminokwasów, stężenie glukozy oraz zawartość elektrolitów i pierwiastków śladowych, są dostosowane do potrzeb organizmu dziecięcego.

W przypadku konieczności stosowania żywienia pozajelitowego u kobiet dorosłych, w tym kobiet w ciąży lub karmiących piersią, lekarz wybiera odpowiedni preparat przeznaczony dla populacji dorosłych.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)