Dawkowanie Tarcefoksym - jak stosować?

Dawka zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Lek dostępny jest w dwóch mocach: 1 g oraz 2 g.

Dorośli – dawkowanie lecznicze:

• Zakażenia niepowikłane: 1 g co 12 godzin
• Zakażenia średnio-ciężkie: 2 g co 12 godzin
• Zakażenia ciężkie (np. posocznica): 2 g co 6 do 8 godzin
• Zakażenia zagrażające życiu: dawki mogą być zwiększone do 2 g co 4 godziny (maksymalnie 12 g na dobę)
• Rzeżączka niepowikłana: 1 g jednorazowo

Dorośli – dawkowanie zapobiegawcze:

• Przed zabiegiem chirurgicznym: 1 g dożylnie lub domięśniowo 90 do 30 minut przed zabiegiem
• Cięcie cesarskie: pierwszą dawkę 1 g należy podać jak najszybciej po zaciśnięciu pępowiny, a następnie tę samą dawkę należy podać dożylnie lub domięśniowo po 6 i 12 godzinach

Noworodki: 50 mg/kg masy ciała na dobę domięśniowo lub dożylnie w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach można podawać 150 do 200 mg/kg masy ciała na dobę, w dawkach podzielonych.

Niemowlęta i dzieci: 100 do 150 mg/kg masy ciała na dobę domięśniowo lub dożylnie w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dobową dawkę leku można zwiększyć do 200 mg/kg masy ciała.

Dzieci w wieku powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 50 kg): dawkowanie jak u dorosłych.

Pacjenci w podeszłym wieku: Leczenie należy prowadzić według ściśle ustalonego dawkowania. U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki.

Pacjenci z niewydolnością nerek: Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawki leku, jeśli klirens kreatyniny jest większy niż 20 ml/min/1,73 m². Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy, dawkę należy zmniejszyć o połowę. Nie jest konieczne wydłużanie odstępów między poszczególnymi dawkami.

Czas leczenia: Zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni. W przypadku zakażeń spowodowanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A, leczenie nie powinno trwać krócej niż 10 dni.

Sposób podawania – podanie domięśniowe:

Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże grupy mięśni. Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy. Zawartość fiolki 2 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy. Roztwór cefotaksymu w 1% roztworze lidokainy należy podawać zaraz po sporządzeniu.

Roztworu lidokainy należy stosować tylko do wstrzyknięć domięśniowych i nie należy go podawać: dożylnie, dzieciom do 30. miesiąca życia, pacjentom uczulonym na lidokainę, pacjentom z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (nie dotyczy chorych z implantowanym układem stymulującym), pacjentom z ciężką niewydolnością krążenia.

Sposób podawania – podanie dożylne:

Zalecane jest w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz u pacjentów w stanach zagrażających życiu. Lek dożylnie należy wstrzykiwać powoli w ciągu 3 do 5 minut lub podawać w infuzji przez 20 do 60 minut.

Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Zawartość fiolki 2 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.

Sposób podawania – infuzja dożylna:

Zawartość fiolki 1 g należy rozpuścić w 50 ml do 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Zawartość fiolki 2 g należy rozpuścić w 50 ml do 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Infuzję należy podawać przez 20 do 60 minut.