Lobelia inflata d6
Lobelia inflata d6 – lista leków
Lobelia inflata d6 – opinie pacjentów
Nie ma jeszcze opinii o lekach z tą substancją. Jeśli stosujesz lub stosowałeś któryś z leków z listy powyżej, podziel się opinią na jego stronie – pomożesz innym pacjentom.
Najwyżej oceniane w kategorii: Leki na przeziębienie i grypę
- UroFuraginum – opinie ★★★★☆ 4,3 (3 oceny)
- L52 – opinie ★★★★☆ 4,2 (9 ocen)
- Polopiryna S – opinie ★★★★☆ 4,0 (3 oceny)
Opinie przedstawiają indywidualne doświadczenia pacjentów i nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.
Lobelia inflata D6 to substancja czynna, która jest stosowana głównie w celu złagodzenia dolegliwości związanych z katarem siennym. Preparat charakteryzuje się złożonym składem, który pozytywnie oddziałuje na funkcjonowanie układu oddechowego.
Lobelina, alkaloid lobelii rozdętej, należy do substancji działających pobudzająco na zwoje układu autonomicznego. Początkowo obniża, a następnie podwyższa ciśnienie krwi, zwalnia czynność serca i rozszerza oskrzela. Działa silnie pobudzająco na ośrodek oddechowy, co prowadzi do przyspieszenia i pogłębienia oddechów. Jej działanie jest krótkotrwałe, gdyż w organizmie jest ona szybko rozkładana. Inną wadą tego alkaloidu jest bliskość dawki terapeutycznej i toksycznej (wąski indeks terapeutyczny), co stwarza możliwość jej przedawkowania. Czasem jeszcze wykorzystuje się ją w terapii antynikotynowej jako substytut nikotyny, co wynika z podobnych właściwości farmakologicznych. Skuteczność takiej terapii została jednak zakwestionowana przez amerykański Urząd ds. Żywności i Leków (FDA), który zakazał wykorzystania lobeliny w produktach pomagających rzucić palenie.
Lobelia inflata, znana również jako lobelia rozdęta, jest jednoroczną lub czasem dwuletnią zieloną rośliną pochodzącą z Ameryki Północnej. Dla rdzennych Amerykanów miała znaczenie lecznicze oraz rytualne. Jako lek była wykorzystywana w celu złagodzenia objawów astmy (palono jej liście). Później była ona stosowana również w leczeniu zapalenia oskrzeli, płuc, a nawet kaszlu. W XIX wieku była również stosowana przez pewnego amerykańskiego lekarza (Samuela Thomsona) do wywoływania wymiotów w celu oczyszczania organizmu z toksyn. Lobelia zastosowana wewnętrznie pobudza ośrodek oddechowy, rozszerza oskrzela, powoduje zwolnienie akcji serca. Stosują ją najczęściej w połączeniu z innymi ziołami, rzadziej samą w postaci tytoniu bądź nalewki. Do dziś wielu zielarzy uważa ją za skuteczne remedium w leczeniu niektórych schorzeń układu oddechowego, a w szczególności astmy oskrzelowej lub chronicznego zapalenia oskrzeli.
