Dawkowanie Piperacillin + Tazobactam Kalceks - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Piperacylina, Tazobaktam |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | AS Kalceks |
| Kod ATC | J01CR05 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Lek jest podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę w postaci infuzji dożylnej (kroplówki) trwającej 30 minut. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcjonowania nerek.
Dorośli i młodzież powyżej 12 lat:
Zwykle stosowana dawka to 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu (jedna fiolka o mocy 4 g + 0,5 g) podawana dożylnie co 6-8 godzin. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek dawkowanie może wynosić od 3 do 4 dawek na dobę, w zależności od lokalizacji i nasilenia zakażenia.
Dzieci w wieku od 2 do 12 lat:
U dzieci z zakażeniami w obrębie jamy brzusznej stosuje się dawkę 100 mg piperacyliny + 12,5 mg tazobaktamu na kilogram masy ciała, podawaną dożylnie co 8 godzin. W przypadku dzieci z małą liczbą białych krwinek we krwi (neutropenią gorączkową) zalecana dawka to 80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu na kilogram masy ciała podawana dożylnie co 6 godzin.
Lekarz prowadzący oblicza dokładną dawkę na podstawie masy ciała dziecka, przy czym indywidualna dawka nie powinna przekraczać 4 g piperacyliny + 0,5 g tazobaktamu. W praktyce oznacza to, że dzieci o większej masie ciała mogą otrzymać maksymalnie jedną fiolkę 4 g + 0,5 g na pojedynczą dawkę.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
U osób z upośledzoną funkcją nerek lekarz może zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy między kolejnymi podaniami. Zalecane jest wykonanie badania krwi w celu monitorowania stężenia leku w organizmie, szczególnie gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie preparatu. U pacjentów hemodializowanych stosuje się zmodyfikowane schematy dawkowania.
Czas trwania leczenia:
Preparat stosuje się do całkowitego ustąpienia objawów zakażenia i poprawy stanu klinicznego pacjenta. Typowy czas terapii wynosi od 5 do 14 dni, jednak ostateczną decyzję o długości leczenia podejmuje lekarz prowadzący na podstawie odpowiedzi klinicznej i wyników badań.
