Dawkowanie Perlinganit - jak stosować?

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Perlinganit podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych w postaci ciągłego wlewu dożylnego. Może być podawany w postaci rozcieńczonej przy użyciu automatycznego urządzenia regulującego szybkość wlewu kroplowego lub w postaci nierozcieńczonej przy użyciu strzykawkowej pompy infuzyjnej. Podczas leczenia konieczne jest stałe monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych.

Dawkowanie ogólne:

Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,75 do 1,0 mg/godz., następnie dawkę dostosowuje się indywidualnie do potrzeb pacjenta, zwykle nie przekraczając dawki 8 mg/godz., w rzadkich przypadkach do 10 mg/godz. Zaleca się rozpoczynanie wlewu od możliwie małej szybkości (nawet 5 μg/min), zwiększając szybkość co 3 do 5 minut o 5 do 10 μg/min, aż do uzyskania pożądanej reakcji.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach:

• Nasilone objawy dławicy piersiowej: 2 do 8 mg/godz. (33 do 133 μg/min)
• Ostra niewydolność lewokomorowa (obrzęk płuc): 2 do 8 mg/godz. w ciągłym wlewie przez 1 do 2 dni
• Świeży zawał mięśnia sercowego: 2 do 8 mg/godz., aż do ustąpienia bólu wieńcowego (gdy podanie opioidów okazało się niewystarczające)
• Przełom nadciśnieniowy z niewydolnością serca: 2 do 8 mg/godz. (średnio 5 mg/godz.) pod stałą kontrolą ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca
• Kontrolowane obniżanie ciśnienia podczas zabiegów: 2 do 10 μg/kg mc./min, pod stałą kontrolą ciśnienia tętniczego (pomiar inwazyjny) i EKG

Przygotowanie roztworu:

Preparat można rozcieńczać powszechnie stosowanymi płynami infuzyjnymi: 0,9% roztworem NaCl (sól fizjologiczna), 5% lub 10% roztworem glukozy, roztworem Ringera. Przygotowanie należy wykonać w warunkach aseptycznych, niezwłocznie po otwarciu ampułki. Dostępne rozcieńczenia to 1+10, 1+20 lub 1+40.

Ważna uwaga dotycząca materiałów: Zestawy do prowadzenia wlewu powinny być wykonane z polietylenu (PE), polipropylenu (PP) lub politetrafluoroetylenu (PTFE). Inne materiały, jak polichlorek winylu (PVC) lub poliuretan (PU), powodują adsorpcję leku do ściany zestawu i zmniejszenie stężenia w roztworze – w takim przypadku dawkowanie należy dostosować indywidualnie.

Szczególne populacje pacjentów:

• Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek: lekarz dostosuje dawkowanie indywidualnie. Zaleca się rozpoczęcie od wlewu z szybkością 5 do 10 μg/min, zwiększaną co 5 minut o 5 μg/min, aż do uzyskania reakcji. Dawkę można zwiększać do maksymalnie 167 μg/min. Należy utrzymywać ciśnienie tętnicze ≥90 mmHg
• Pacjenci w podeszłym wieku: brak danych wskazujących na konieczność specjalnego dostosowania dawkowania, jednak lekarz może zadecydować o indywidualnym dostosowaniu
• Dzieci i młodzież: bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku nie zostały ustalone