Interakcje Perindopril/Amlodipine Krka z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAmlodypina, Peryndopryl, Tert-butyloamina
Postać farmaceutycznaTabletki
Podmiot odpowiedzialnyKrka, d.d., Novo mesto
Kod ATCC09BB04
ProceduraDCP
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wpływać na działanie preparatu lub sam preparat może modyfikować działanie innych substancji, co zwiększa ryzyko skutków ubocznych lub osłabia efekt terapeutyczny.

Należy unikać przyjmowania leku z następującymi substancjami:

  • Lit (stosowany w leczeniu manii lub depresji) – może dojść do zwiększenia stężenia litu we krwi i objawów toksyczności
  • Estramustyna (stosowana w leczeniu nowotworów)
  • Suplementy potasu (w tym substytuty soli zawierające potas), leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, eplerenon) oraz inne leki zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i kotrimoksazol, cyklosporyna, heparyna) – zwiększone ryzyko hiperkaliemii
  • Leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton w dawce od 12,5 mg do 50 mg na dobę

Inne leki wymagające szczególnej opieki lekarskiej podczas jednoczesnego stosowania:

  • Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, w tym antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA, znane jako sartany: walsartan, telmisartan, irbesartan), aliskiren lub leki moczopędne – nasilenie działania hipotensyjnego
  • Lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego; nie należy przyjmować leku wcześniej niż 36 godzin po odstawieniu sakubytrylu/walsartanu
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen) podawane w celu złagodzenia bólu lub duże dawki kwasu acetylosalicylowego – osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego, zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek
  • Leki przeciwcukrzycowe (np. insulina, wildagliptyna) – zwiększone ryzyko hipoglikemii, szczególnie na początku leczenia
  • Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki) – nasilenie działania hipotensyjnego
  • Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) – zwiększone ryzyko hiperkaliemii
  • Allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej) – zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości
  • Prokainamid (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca) – zwiększone ryzyko reakcji alergicznych
  • Leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany – nasilenie działania hipotensyjnego
  • Baklofen lub dantrolen (we wlewie, stosowane w leczeniu sztywności mięśni) – nasilenie działania hipotensyjnego
  • Niektóre antybiotyki (np. ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna) – mogą zmieniać stężenie substancji czynnych we krwi
  • Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon) – mogą osłabiać działanie amlodypiny
  • Leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi
  • Leki alfa-adrenolityczne stosowane w leczeniu powiększenia prostaty (prazosyna, alfuzosyna, doksazosyna, tamsulozyna, terazosyna) – nasilenie działania hipotensyjnego
  • Kortykosteroidy – osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego
  • Sole złota podawane dożylnie (stosowane w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów) – reakcje nitroidopodobne (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty, niedociśnienie)
  • Symwastatyna (lek stosowany do obniżenia stężenia cholesterolu) – nie należy przekraczać dawki 20 mg symwastatyny na dobę podczas przyjmowania amlodypiny w dawce 10 mg
  • Inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi
  • Werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca) – zwiększone ryzyko działań niepożądanych amlodypiny
  • Racekadotryl (lek stosowany w leczeniu biegunki), leki immunosupresyjne stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus lub inne inhibitory mTOR) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Lek może obniżać ciśnienie tętnicze w większym stopniu, jeśli pacjent stosuje inne leki przeciwnadciśnieniowe. Przed każdym zabiegiem operacyjnym lub znieczuleniem ogólnym należy poinformować lekarza lub personel medyczny o przyjmowaniu preparatu. W przypadku planowania dializoterapii, zabiegu aferezy LDL (usunięcie cholesterolu z krwi przez specjalne urządzenie) lub leczenia odczulającego w celu zmniejszenia odczynu alergicznego na jad pszczół i os należy również poinformować lekarza o stosowaniu tego leku.

Przydatne zasoby