Interakcje Morphini Sulfas WZF 0,1% Spinal z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Morfina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A. |
| Kod ATC | N02AA01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to szczególnie ważne, ponieważ niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z morfiną, zwiększając ryzyko działań niepożądanych lub zmieniając skuteczność terapii.
Leki uspokajające i benzodiazepiny:
Jednoczesne stosowanie Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal i leków uspokajających, np. benzodiazepin (diazepam) lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresji oddechowej) lub śpiączki, mogących zagrażać życiu. Dlatego leczenie skojarzone należy brać pod uwagę jedynie wtedy, gdy nie są dostępne inne metody leczenia. Jeśli jednak lek stosuje się razem z lekami uspokajającymi, lekarz powinien ograniczyć dawkę leku i okres jednoczesnego stosowania. Pacjent powinien powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających oraz ściśle przestrzegać dawki przepisanej przez lekarza.
Leki przeciwdepresyjne:
- Inhibitory monoaminooksydazy (leki przeciwdepresyjne), np. moklobemid – szczególnie jeśli pacjent przyjmował te leki przez ostatnie 2 tygodnie; mogą nasilać działanie morfiny
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylina – mogą wzmacniać działanie przeciwbólowe, ale również zwiększać ryzyko działań niepożądanych
Leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy:
- Leki nasenne, np. fenobarbital
- Leki z grupy pochodnych fenotiazyny, np. promazyna, chloropromazyna
- Leki z grupy pochodnych butyrofenonu, np. haloperydol, droperydol
- Neuroleptyki stosowane w celu uspokojenia pacjenta przed operacją (premedykacja) oraz podawane w trakcie operacji – nasilają trudności z oddychaniem
Leki przeciwzakrzepowe:
Niektóre leki stosowane w leczeniu zakrzepów krwi (np. klopidogrel, prasugrel, tikagrelor) mogą mieć opóźnione i zmniejszone działanie, gdy są przyjmowane razem z morfiną.
Leki przeciwpadaczkowe:
Gabapentyna lub pregabalina stosowane w leczeniu padaczki i bólu spowodowanego zaburzeniami układu nerwowego (ból neuropatyczny) mogą wchodzić w interakcje z siarczanem morfiny do wstrzykiwań, co może istotnie zmienić ich działanie.
Ryfampicyna:
Ryfampicyna, stosowana w leczeniu np. gruźlicy, może zmniejszać stężenie morfiny we krwi, osłabiając jej działanie przeciwbólowe.
Niezgodności fizykochemiczne:
- Morfina tworzy nierozpuszczalne połączenia z heparyną – nie należy mieszać w jednej strzykawce roztworów morfiny i heparyny
- Wykazano niezgodność fizykochemiczną (powstawanie osadów) między roztworami siarczanu morfiny i 5-fluorouracylu
Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela pacjenta o możliwości wystąpienia objawów interakcji. Jeśli wystąpią niepokojące objawy, należy skonsultować się z lekarzem.
