Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Memantyna |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Podmiot odpowiedzialny | Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. |
| Kod ATC | N06DX01 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki na choroby neurologiczne |
Interakcje Memantine Glenmark z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Stosowanie leku może wpływać na działanie oraz powodować konieczność modyfikacji dawkowania następujących leków:
Leki, których jednoczesnego stosowania należy unikać:
- Amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona)
- Ketamina (lek stosowany zwykle jako środek znieczulający)
- Dekstrometorfan (lek stosowany zwykle w leczeniu kaszlu)
- Inne leki z grupy antagonistów NMDA
Leki wymagające ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu:
- Dantrolenu, baklofen (leki stosowane w leczeniu spastyczności mięśniowej)
- Cymetydyna, ranitydyna (leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej)
- Prokainamid, chinidyna, chinina (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii)
- Nikotyna
- Hydrochlorotiazyd lub jakikolwiek lek złożony zawierający hydrochlorotiazyd (leki moczopędne)
- Leki przeciwcholinergiczne (stosowane zwykle w leczeniu zaburzeń ruchowych lub kurczów jelit)
- Leki przeciwdrgawkowe (stosowane w zapobieganiu i leczeniu napadów drgawkowych)
- Barbiturany (stosowane głównie jako środki nasenne)
- Agoniści dopaminergiczni (leki takie jak L-dopa, bromokryptyna)
- Neuroleptyki (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)
- Doustne leki przeciwzakrzepowe
Jeżeli pacjent przyjmowany jest do szpitala, powinien poinformować lekarza o stosowaniu leku. Jest to szczególnie istotne w przypadku planowanych zabiegów czy procedur wymagających znieczulenia.
W przypadku pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, nerkową kwasicą kanalikową lub ciężkim zakażeniem układu moczowego może być konieczne dostosowanie dawkowania leku ze względu na możliwość zmian w jego wydalaniu z organizmu. W takich sytuacjach leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza prowadzącego, który regularnie będzie oceniał czynność nerek i efekty prowadzonej terapii.
