Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLamiwudyna, Zydowudyna
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyAccord Healthcare Polska Sp. z o.o.
Kod ATCJ05AR01
ProceduraMRP
KategorieLeki przeciwwirusowe

Skutki uboczne Lamivudine + Zidovudine Accord

Podczas leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z polepszeniem stanu zdrowia i ze stylem życia oraz niekiedy z działaniem leków przeciw HIV. Lekarz zaleci badania w celu wykrycia tych zmian.

Leczenie często powoduje utratę tkanki tłuszczowej w obrębie nóg, ramion i twarzy (lipoatrofia). Utrata tkanki tłuszczowej nie jest w pełni odwracalna po odstawieniu zydowudyny. Lekarz powinien obserwować pacjenta w celu wykrycia lipoatrofii. W razie zaobserwowania jakiejkolwiek utraty tkanki tłuszczowej, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Jeśli wystąpią takie objawy, preparat należy odstawić i zastosować inne leczenie zakażenia HIV.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Ból głowy
  • Nudności

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Wymioty
  • Biegunka
  • Ból brzucha
  • Utrata apetytu
  • Zawroty głowy
  • Zmęczenie, osłabienie
  • Gorączka (wysoka temperatura)
  • Ogólne złe samopoczucie
  • Trudności w zasypianiu (bezsenność)
  • Ból mięśni i uczucie dyskomfortu
  • Bóle stawów
  • Kaszel
  • Podrażnienie nosa lub wodnisty katar
  • Wysypka
  • Wypadanie włosów (łysienie)

Częste działania niepożądane wykrywalne w badaniach krwi:

  • Mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość) lub mała liczba krwinek białych (neutropenia lub leukopenia)
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
  • Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, mogące spowodować zażółcenie skóry

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • Uczucie duszności
  • Wiatry (wzdęcie)
  • Świąd
  • Osłabienie mięśni
  • Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość) lub wszystkich rodzajów krwinek (pancytopenia)

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

  • Ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy, języka lub gardła
  • Zaburzenia dotyczące wątroby: żółtaczka, powiększenie wątroby lub stłuszczenie wątroby, zapalenie wątroby
  • Kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi)
  • Zapalenie trzustki
  • Ból w klatce piersiowej, choroba mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
  • Drgawki (napady padaczkowe)
  • Uczucie depresji lub niepokój, trudności z koncentracją, uczucie senności
  • Niestrawność, zaburzenia smaku
  • Zmiana zabarwienia paznokci i skóry lub wewnątrz jamy ustnej
  • Objawy grypopodobne – dreszcze i wzmożona potliwość
  • Uczucie cierpnięcia skóry, mrowienie
  • Uczucie osłabienia kończyn
  • Rozpad tkanki mięśniowej
  • Drętwienia
  • Częste oddawanie moczu
  • Powiększenie piersi u mężczyzn
  • Zwiększenie aktywności enzymu zwanego amylazą
  • Niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek czerwonych (czysta aplazja czerwonokrwinkowa)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

  • Niedokrwistość aplastyczna (niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek)

Inne możliwe działania niepożądane podczas skojarzonego leczenia HIV:

U pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia HIV mogą gwałtownie rozwinąć się dawne zakażenia (zakażenia oportunistyczne) wkrótce po rozpoczęciu leczenia. Wynika to ze wzmocnienia układu immunologicznego. Dodatkowo mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne – objawy takie jak osłabienie mięśni, kołatanie serca, drżenie wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.

Kwasica mleczanowa to rzadkie, ale ciężkie działanie niepożądane. Objawia się głębokimi, szybkimi oddechami, sennością, drętwieniem kończyn, nudnościami, wymiotami i bólem brzucha. Występuje częściej u osób z chorobą wątroby lub otyłych. W razie wystąpienia tych objawów należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Mogą wystąpić schorzenia kości, w tym martwica kości (obumarcie części tkanki kostnej). Objawy obejmują sztywność stawów, bóle (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach) oraz trudności w poruszaniu się. Prawdopodobieństwo jest większe u osób długotrwale leczonych, przyjmujących kortykosteroidy, spożywających alkohol lub z bardzo słabym układem odpornościowym.