Skutki uboczne Lamilept

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najpoważniejsze działania niepożądane wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.

Potencjalnie zagrażające życiu reakcje (natychmiast skontaktować się z lekarzem): U niewielkiej liczby pacjentów występuje reakcja alergiczna lub potencjalnie ciężka reakcja skórna, która nieleczona może prowadzić do poważniejszych stanów. Mogą one obejmować zespół Stevensa-Johnsona (SJS), martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN) oraz zespół nadwrażliwości polekowej z eozynofilią oraz objawami ogólnoustrojowymi (DRESS). Objawy mogą wystąpić częściej w ciągu pierwszych paru miesięcy stosowania, zwłaszcza gdy zastosowano zbyt dużą dawkę początkową lub gdy zbyt szybko ją zwiększano, lub gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z walproinianem.

Objawy poważnych reakcji skórnych i alergicznych:

• wysypka skórna lub zaczerwienienie skóry, które mogą się nasilać, aż do ciężkich reakcji skórnych
• owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa lub narządów płciowych
• ból w jamie ustnej lub zaczerwienione lub opuchnięte oczy (zapalenie spojówek)
• wysoka temperatura ciała (gorączka), objawy przypominające grypę lub senność
• obrzęk twarzy lub powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach
• niespodziewanie występujące krwawienie lub sinienie lub niebieskie zabarwienie palców
• ból gardła lub częściej niż zwykle występujące infekcje
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych widoczne w badaniach krwi
• zwiększenie liczby pewnego typu białych krwinek (eozynofilia)
• powiększone węzły chłonne
• objawy narządowe, w tym dotyczące wątroby i nerek

Limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH): Rzadka, lecz bardzo ciężka reakcja ze strony układu immunologicznego. Objawy to: gorączka, wysypka, objawy neurologiczne (np. drżenia lub dreszcze, stan splątania, zaburzenia czynności mózgu). Wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• ból głowy
• wysypka skórna

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• agresja lub drażliwość
• uczucie senności
• zawroty głowy
• drżenie
• trudności z zasypianiem (bezsenność)
• uczucie pobudzenia
• biegunka
• suchość w jamie ustnej
• nudności lub wymioty
• uczucie zmęczenia
• ból pleców, stawów lub ból w jakimkolwiek innym miejscu

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• niezborność ruchów i brak koordynacji (ataksja)
• podwójne lub niewyraźne widzenie
• nietypowa utrata lub przerzedzenie włosów (łysienie)
• wysypka skórna lub oparzenie słoneczne po narażeniu na działanie światła słonecznego lub sztucznego (fotowrażliwość)

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

• reakcja skórna – rumień wielopostaciowy (czerwone punkty i plamy na skórze)
• zagrażająca życiu reakcja skórna (zespół Stevensa-Johnsona)
• zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (gorączka, nudności, wymioty, ból głowy, sztywność karku i nadwrażliwość na światło)
• szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych (oczopląs)
• swędzenie oczu z towarzyszącą wydzieliną (zapalenie spojówek)

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN)
• zespół nadwrażliwości polekowej (DRESS)
• wysoka temperatura ciała (gorączka)
• uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
• zmiany czynnościowe wątroby lub niewydolność wątroby
• rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe (zaburzenie krzepnięcia krwi)
• zmiany w wynikach badań krwi (anemia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna)
• omamy
• dezorientacja
• uczucie chwiejności i braku stabilności w trakcie poruszania się
• mimowolne ruchy ciała (tiki, choreoatetoza)
• zwiększenie częstości napadów padaczkowych
• nasilenie objawów choroby Parkinsona
• reakcja tocznio-podobna

Inne działania niepożądane (częstość nieznana):

• choroby kości (osteopenia, osteoporoza, złamania)
• zapalenie nerek (cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek)
• koszmary senne
• osłabiona odporność (zmniejszenie stężenia immunoglobulin we krwi)
• czerwone guzki lub plamy na skórze (chłoniak rzekomy)

Myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie: U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi mogą wystąpić myśli o samouszkodzeniu lub popełnieniu samobójstwa, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia po raz pierwszy, jeżeli pacjent miał już wcześniej takie myśli lub jest w wieku poniżej 25 lat. W przypadku wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.