Interakcje Kyinsu z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaInsulina icodec, Semaglutyd
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu
Podmiot odpowiedzialnyNovo Nordisk A/S
Kod ATCA10AE
ProceduraCEN
Kategorie

Z jakimi lekami nie łączyć Kyinsu?

Kyinsu może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o wszystkich aktualnie stosowanych lekach – zarówno na receptę, jak i dostępnych bez recepty, a także o suplementach diety. Lekarz może wówczas ocenić ryzyko interakcji i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.

W przypadku stosowania insuliny bazowej lub agonisty receptora GLP-1 lekarz wskaże, kiedy należy przerwać dotychczasowe leczenie przed włączeniem leku Kyinsu.

Leki mogące wymagać zmniejszenia dawki Kyinsu (ryzyko hipoglikemii w skojarzeniu):

  • inne leki przeciwcukrzycowe (doustne lub we wstrzyknięciach),
  • sulfonamidy – stosowane w zakażeniach bakteryjnych,
  • steroidy anaboliczne (np. testosteron),
  • leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – stosowane w nadciśnieniu, chorobach serca; mogą utrudniać rozpoznanie objawów hipoglikemii,
  • kwas acetylosalicylowy i salicylany,
  • inhibitory MAO (monoaminooksydazy) – stosowane w depresji lub chorobie Parkinsona,
  • inhibitory ACE (enzymu konwertującego angiotensynę) – stosowane w chorobach serca i nadciśnieniu.

Leki mogące wymagać zwiększenia dawki Kyinsu (ryzyko hiperglikemii w skojarzeniu):

  • danazol – lek wpływający na owulację,
  • doustne środki antykoncepcyjne,
  • hormony tarczycy,
  • hormon wzrostu,
  • glikokortykosteroidy (np. kortyzon),
  • leki sympatykomimetyczne (epinefryna, salbutamol, terbutalina),
  • tiazydy – stosowane w nadciśnieniu lub obrzękach.

Leki wymagające szczególnej uwagi podczas stosowania z Kyinsu:

  • Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe – może być konieczne częstsze monitorowanie czasu krzepnięcia krwi.
  • Oktreotyd i lanreotyd (stosowane w akromegalii) – mogą zarówno zwiększać, jak i zmniejszać stężenie cukru we krwi.
  • Pioglitazon (doustny lek przeciwcukrzycowy) – u niektórych pacjentów z długotrwałą cukrzycą typu 2, chorobą serca lub po udarze mózgu stosowanie pioglitazonu łącznie z insuliną może prowadzić do niewydolności serca. Objawy takie jak duszność, zmęczenie, zatrzymanie płynów, przyrost masy ciała lub obrzęk kostek wymagają niezwłocznego kontaktu z lekarzem.

Semaglutyd, poprzez spowolnienie opróżniania żołądka, może wpływać na wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie – jest to czynnik, który lekarz powinien wziąć pod uwagę przy ocenie schematu farmakoterapii pacjenta.

Przydatne zasoby