Interakcje Kinzalkomb z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjmowania. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być odstawienie któregoś z leków.

Leki przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania:

• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²) - jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

Lit: Obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności. Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie. Jeśli jest konieczne, należy kontrolować stężenie litu w surowicy.

Inhibitory ACE: Nie zaleca się podwójnego blokowania układu renina-angiotensyna-aldosteron poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE i blokerów receptora angiotensyny II, ponieważ zwiększa to ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz blokerów receptora angiotensyny II.

Leki wpływające na stężenie potasu:

Leki związane z utratą potasu i hipokaliemią:

• Inne diuretyki kaliuretyczne
• Środki przeczyszczające
• Kortykosteroidy, ACTH
• Amfoterycyna
• Karbenoksolon
• Sól sodowa penicyliny G
• Kwas salicylowy i jego pochodne

Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania.

Leki mogące podwyższać stężenie potasu:

• Diuretyki oszczędzające potas
• Suplementy potasu, sole zawierające potas
• Cyklosporyna
• Heparyna sodowa

Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i w związku z tym nie jest zalecane.

Leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu:

• Glikozydy naparstnicy (np. digoksyna)
• Leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol)
• Leki mogące wywołać „torsades de pointes"
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne

Należy okresowo monitorować stężenie potasu w surowicy oraz EKG.

Digoksyna: Obserwowano wzrost maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%). Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny w celu utrzymania w zakresie terapeutycznym.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe: Telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia. Niedociśnienie ortostatyczne może być spotęgowane przez alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne.

Leki przeciwcukrzycowe: Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. U pacjentów z cukrzycą przyjmujących insulinę lub doustny lek przeciwcukrzycowy oraz telmisartan może wystąpić hipoglikemia. Należy monitorować stężenie glukozy. Cukrzyca utajona może się ujawnić w trakcie leczenia tiazydem.

Metformina: Metformina powinna być ostrożnie stosowana ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej z powodu potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe leku. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne podanie może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Takie skojarzenie powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób starszych.

Kolestyramina i kolestypol: Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic wymieniających aniony.

Jodowe środki kontrastowe: W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem diuretyków istnieje zwiększone ryzyko ostrej czynnościowej niewydolności nerek. Wymagane jest nawodnienie przed podaniem środka jodowego.

Aminy presyjne (np. noradrenalina): Ich działanie może być osłabione.

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna): Działanie może być nasilone przez hydrochlorotiazyd.

Leki stosowane w dnie: Może okazać się konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, sulfinpyrazon). Jednoczesne podawanie tiazydu może zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.

Sole wapnia i witamina D: Tiazydy mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy. Jeśli zajdzie potrzeba stosowania suplementów wapnia lub witaminy D, należy monitorować stężenie wapnia w surowicy.

Beta-adrenolityki i diazoksyd: Tiazydy mogą zwiększyć działanie hiperglikemizujące tych leków.

Środki antycholinergiczne: Mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit.

Amantadyna: Tiazydy zwiększają ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.

Środki cytotoksyczne: Tiazydy mogą zmniejszyć wydalanie nerkowe cytotoksycznych leków i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku.

Ramipryl: W jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane.