Skutki uboczne Ilumira

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLutetu (177lu) chlorek
Postać farmaceutycznaRoztwór (Lutetium
Podmiot odpowiedzialnySHINE Europe B.V.
Kod ATCV10X
ProceduraCEN
Kategorie

Działania niepożądane leku Ilumira

Jak każdy lek, preparaty radioznakowane lutetem (177Lu) mogą powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane według częstości ich występowania.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) – działania ciężkie, wymagające kontaktu z lekarzem:

  • Niedokrwistość – zmniejszenie liczby czerwonych krwinek
  • Leukopenia – zmniejszenie liczby białych krwinek
  • Limfopenia – zmniejszenie liczby limfocytów (rodzaj białych krwinek)
  • Małopłytkowość – zmniejszenie liczby płytek krwi odpowiedzialnych za zatrzymywanie krwawienia

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) – inne działania niepożądane:

  • Nudności
  • Wymioty
  • Łagodne, przemijające wypadanie włosów (łysienie) – obserwowane u pacjentów otrzymujących celowaną terapię radioizotopową opartą na analogach somatostatyny znakowanych lutetem (177Lu) w leczeniu guzów neuroendokrynnych

Często (u mniej niż 1 na 10 osób) – działania ciężkie:

  • Zespół mielodysplastyczny – rodzaj nowotworu, w którym szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby zdrowych krwinek lub płytek krwi
  • Neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofilów (rodzaj białych krwinek)

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób) – działania ciężkie:

  • Ostra białaczka szpikowa – szybko rozwijający się nowotwór, w którym w szpiku kostnym i krwi znajduje się nadmierna liczba niedojrzałych białych krwinek (mieloblastów)

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):

  • Przełom rakowiakowy – zespół objawów wywołanych uwalnianiem serotoniny i innych substancji z rakowiaków; objawy mogą obejmować zaczerwienienie twarzy, naczyniaki na skórze, biegunkę, trudności z oddychaniem, szybkie tętno oraz nagłe spadki ciśnienia powodujące zawroty głowy
  • Zespół rozpadu guza (TLS) – stan, w którym komórki nowotworowe rozpadają się i uwalniają swoją zawartość do krwiobiegu, mogąc uszkadzać serce, nerki i wątrobę; objawy to nudności, wymioty, osłabienie, skurcze mięśni, napady padaczkowe lub zmiany w oddawaniu moczu
  • Pancytopenia – jednoczesne zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, płytek krwi i białych krwinek
  • Suchość w jamie ustnej – obserwowana u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego; ma charakter przemijający

Przypadki zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej były zgłaszane kilka lat po zakończeniu leczenia lekami nośnikowymi znakowanymi lutetem (177Lu) w guzach neuroendokrynnych.

Po podaniu leku radioznakowanego lutetem (177Lu) organizm pacjenta otrzymuje pewną dawkę promieniowania jonizującego. Wiąże się to z teoretycznym ryzykiem wystąpienia nowotworów wtórnych oraz wad wrodzonych u potomstwa. We wszystkich przypadkach klinicznych decyzja o leczeniu jest podejmowana wyłącznie wtedy, gdy korzyści z terapii przewyższają to ryzyko.

Kiedy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem? Należy bezzwłocznie powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia:

  • duszności, zasinionych plam na ciele, krwawienia z nosa lub dziąseł, gorączki (mogą świadczyć o zaburzeniach morfologii krwi)
  • zażółcenia skóry lub oczu, bólu brzucha, ciemnego zabarwienia moczu (mogą wskazywać na zaburzenia czynności wątroby)
  • obrzęku lub bólu ramienia w miejscu podania leku (wynaczynienie)
  • omdleń, zawrotów głowy, uderzeń gorąca lub biegunki po leczeniu guzów neuroendokrynnych (mogą wskazywać na przełom rakowiakowy)
  • skurczów mięśni, osłabienia mięśni, splątania lub duszności (mogą być objawem zespołu rozpadu guza)