Interakcje Ifirmacombi z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wpływać na działanie preparatu Ifirmacombi lub preparat Ifirmacombi może wpływać na działanie innych leków stosowanych jednocześnie.

Leki zawierające lit:

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i preparatu Ifirmacombi. Donoszono o występowaniu przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny. Dotychczas bardzo rzadko donoszono o podobnym działaniu w przypadku stosowania irbesartanu. Ponadto tiazydowe leki moczopędne powodują zmniejszenie klirensu nerkowego litu, dlatego podczas leczenia preparatem Ifirmacombi może zwiększyć się ryzyko działania toksycznego litu. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w surowicy.

Inhibitory ACE, aliskiren i podwójna blokada układu RAA:

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu, jeśli pacjent przyjmuje:

• Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl – w szczególności jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą
• Aliskiren

Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub aliskirenu z preparatem Ifirmacombi zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Jednoczesne stosowanie preparatu Ifirmacombi z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek.

Leki wpływające na stężenie potasu:

Może być niezbędne badanie krwi, jeśli pacjent przyjmuje:

• Preparaty uzupełniające potas
• Zamienniki soli kuchennej zawierające potas
• Leki oszczędzające potas (np. spironolakton, amiloryd, triamteren) lub inne leki moczopędne
• Heparynę

Jednoczesne stosowanie tych leków z preparatem Ifirmacombi może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy (hiperkaliemia). Zaleca się odpowiednie monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi u pacjentów z grupy ryzyka.

Z drugiej strony, działanie hydrochlorotiazydu powodujące utratę potasu może być nasilone przez inne leki powodujące utratę potasu i hipokaliemię, takie jak:

• Inne leki moczopędne nasilające wydalanie potasu z moczem
• Środki przeczyszczające
• Amfoterycyna
• Karbenoksolon
• Penicylina G sodowa
• Kortykosteroidy i ACTH

Działanie hydrochlorotiazydu powodujące utratę potasu jest zmniejszane przez oszczędzające potas działanie irbesartanu.

Leki, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy:

Zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu w surowicy krwi, jeśli preparat Ifirmacombi jest podawany z:

• Glikozydami naparstnicy (digoksyna) – spowodowana tiazydowymi lekami moczopędnymi hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja wystąpieniu zaburzeń rytmu serca indukowanych przez glikozydy naparstnicy
• Lekami przeciwarytmicznymi

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):

W przypadku jednoczesnego podawania antagonistów angiotensyny II z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawce większej niż 3 g na dobę oraz nieselektywnymi NLPZ) może wystąpić:

• Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego
• Zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek
• Zwiększenie stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek

To skojarzenie powinno być stosowane z ostrożnością, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawadniani, a czynność nerek powinna być monitorowana po rozpoczęciu terapii skojarzonej oraz okresowo w późniejszym czasie.

Leki przeciwcukrzycowe:

Może być wymagane dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych (doustnych lub insuliny), gdy są one stosowane jednocześnie z preparatem Ifirmacombi. Jest to szczególnie istotne w przypadku stosowania:

• Repaglinidu – irbesartan ma potencjał do hamowania OATP1B1. W badaniu klinicznym odnotowano, że irbesartan podawany 1 godzinę przed repaglinidem zwiększał stężenie repaglinidu. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzicowych.
• Insuliny – irbesartan może wywoływać hipoglikemię (małe stężenie cukru we krwi), szczególnie u pacjentów z cukrzycą. U pacjentów leczonych insuliną lub lekami przeciwcukrzycowymi należy rozważyć odpowiednie monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Terapia tiazydowymi lekami moczopędnymi może zaburzać tolerancję glukozy i ujawniać dotychczas utajoną cukrzycę. Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie beta-adrenolityków i diazoksydu.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe:

Przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu Ifirmacombi może być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, w tym:

• Antagonistów kanału wapniowego
• Beta-adrenolityków
• Innych leków moczopędnych

Irbesartan i hydrochlorotiazyd były bezpiecznie stosowane z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi w badaniach klinicznych.

Żywice jonowymienne (kolestyramina i kolestypol):

Wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone w obecności żywic jonowymiennych. Preparat Ifirmacombi należy zażyć co najmniej jedną godzinę przed lub cztery godziny po zastosowaniu tych leków.

Karbamazepina:

Jednoczesne stosowanie karbamazepiny (leku stosowanego w leczeniu padaczki) oraz hydrochlorotiazydu niesie za sobą ryzyko wystąpienia objawowej hiponatremii (zmniejszenie stężenia sodu we krwi). Podczas takiej terapii należy kontrolować stężenie elektrolitów. W miarę możliwości należy zastosować inną grupę leków moczopędnych.

Leki stosowane w dnie moczanowej:

Ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi, może zaistnieć konieczność dostosowania dawek leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej:

• Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu
• Jednoczesne podawanie tiazydowych leków moczopędnych może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol

Sole wapnia i witamina D:

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy krwi z powodu zmniejszenia jego wydalania. W przypadku konieczności przepisania pacjentowi leków uzupełniających wapń lub leków oszczędzających wapń (np. leczenie witaminą D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi i odpowiednio dostosować dawki wapnia.

Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe:

Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryny).

Aminy presyjne:

Skuteczność amin presyjnych (np. noradrenaliny) może być zmniejszona przez hydrochlorotiazyd, ale nie w stopniu wykluczającym ich stosowanie.

Leki przeciwcholinergiczne:

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, beperyden) mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienie opróżniania żołądka.

Inne leki:

• Amantadyna – tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych podawaniem amantadyny
• Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat) – tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać nerkowe wydalanie leków cytotoksycznych i nasilać ich hamujące działanie na szpik kostny
• Alkohol – może wystąpić nasilenie niedociśnienia ortostatycznego

Brak interakcji z innymi lekami:

W badaniach klinicznych hydrochlorotiazyd nie wpływał na farmakokinetykę irbesartanu. Nie stwierdzono znaczących farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych interakcji po jednoczesnym stosowaniu irbesartanu i warfaryny (leku metabolizowanego przez CYP2C9). Farmakokinetyka digoksyny nie zmieniła się po podaniu irbesartanu.

W razie wątpliwości dotyczących interakcji z innymi lekami należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.