Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAmfoterycyna B
Postać farmaceutycznaProszek do sporządzania roztworu do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyCHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH
Kod ATCJ02AA01
ProceduraNAR
KategorieLeki na grzybicę

Interakcje Fungizone z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki stosowane jednocześnie z Fungizone mogą wpływać na jego działanie lub nasilać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Leki mogące uszkadzać nerki (nefrotoksyczne):

  • Cisplatyna (leki przeciwnowotworowe) – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek
  • Cyklosporyna (lek stosowany po przeszczepieniu narządów oraz w leczeniu chorób autoimmunologicznych) – nasilenie działania nefrotoksycznego
  • Antybiotyki aminoglikozydowe (np. gentamycyna, wankomycyna) – zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek i słuchu
  • Pentamidyna (lek przeciwpierwotniakowy) – nasilenie nefrotoksyczności

Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe: Amfoterycyna B może nasilać działanie leków stosowanych w zwiotczeniu mięśni (np. baklofen, diazepam) poprzez wywoływanie hipokaliemii.

Kortykosteroidy i kortykotropina: Jednoczesne stosowanie hydrokortyzu lub kortykotropiny (ACTH) może prowadzić do nasilenia utraty potasu, co zwiększa ryzyko zaburzeń elektrolitowych.

Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia wywołana przez amfoterycynę B może nasilać toksyczność glikozydów naparstnicy (np. digoksyny), zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Leki przeciwarytmiczne: Zaburzenia elektrolitowe, szczególnie obniżenie stężenia potasu, mogą nasilać działanie leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyny).

Flucytozyna: Jednoczesne stosowanie z amfoterycyną B może prowadzić do zwiększenia toksyczności flucytozyny, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Przetoczenia białych krwinek: U pacjentów, którym przetaczano leukocyty jednocześnie ze stosowaniem amfoterycyny B, notowano wystąpienie ostrych reakcji płucnych.

Ze względu na złożoność interakcji i poważne konsekwencje kliniczne, lekarz prowadzący dokładnie analizuje wszystkie przyjmowane przez pacjenta leki i w razie potrzeby modyfikuje schemat leczenia. W trakcie terapii prowadzone jest regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych, szczególnie czynności nerek i stężenia elektrolitów.