Interakcje Encorton z innymi lekami

Niektóre leki mogą zwiększać działanie Encortonu, dlatego lekarz może chcieć dokładnie monitorować pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV, jak rytonawir i kobicystat).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne i alkohol: zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.

Amfoterycyna B i inhibitory anhydrazy węglanowej: mogą prowadzić do niedoboru potasu we krwi, przerostu mięśnia sercowego i zastoinowej niewydolności krążenia.

Paracetamol: może powodować hipernatremię (zwiększoną ilość sodu we krwi), obrzęki, zwiększone wydalanie wapnia, ryzyko niedoboru wapnia i osteoporozy oraz zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę.

Steroidy anaboliczne i androgeny: mogą powodować obrzęki i trądzik.

Leki cholinolityczne, głównie atropina: mogą zwiększać ciśnienie śródgałkowe.

Leki przeciwzakrzepowe, takie jak pochodne kumaryny, indandionu, heparyny, streptokinaza i urokinaza: mogą mieć zmniejszoną lub, u niektórych pacjentów, zwiększoną skuteczność oraz zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: mogą nasilać zaburzenia psychiczne związane ze stosowaniem prednizonu.

Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina: mogą mieć osłabione działanie przeciwcukrzycowe.

Leki stosowane w nadczynności tarczycy i hormony tarczycy: mogą zmieniać czynność tarczycy, co może wymagać zmiany dawki lub odstawienia leku.

Asparaginaza: może nasilać działanie hiperglikemizujące (zwiększające ilość glukozy we krwi).

Doustne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny: estrogeny mogą nasilać działanie prednizonu.

Glikozydy naparstnicy: mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów.

Leki moczopędne: mogą mieć osłabione działanie oraz prowadzić do niedoboru potasu we krwi.

Kwas foliowy: może zwiększać zapotrzebowanie na ten lek.

Leki immunosupresyjne: mogą zwiększać ryzyko zakażeń, rozwoju chłoniaków i innych chorób limfoproliferacyjnych.

Izoniazyd: może zmniejszać stężenie izoniazydu w osoczu, co może wymagać modyfikacji dawki.

Meksyletyna: może przyspieszać metabolizm meksyletyny i zmniejszać jej stężenie w osoczu.

Mitotan: hamuje czynność kory nadnerczy, co zwykle wymaga stosowania glikokortykosteroidów w większych dawkach.

Sód: może powodować obrzęki i podwyższone ciśnienie tętnicze, co może wymagać ograniczenia sodu w diecie oraz leków z dużą zawartością sodu.

Szczepionki zawierające żywe wirusy: podczas stosowania immunosupresyjnych dawek glikokortykosteroidów możliwy jest rozwój chorób wirusowych i zmniejszona skuteczność szczepionki.

Inne szczepionki: mogą zwiększać ryzyko powikłań neurologicznych oraz zmniejszać wytwarzanie przeciwciał.

Związki indukujące enzymy mikrosomalne: mogą osłabiać działanie glikokortykosteroidów.

Efedryna: może przyspieszać metabolizm glikokortykosteroidów.

Leki blokujące płytkę motoryczną niedepolaryzujące: hipokaliemia (zmniejszona ilość potasu we krwi) związana ze stosowaniem prednizonu może nasilać blok płytki motorycznej, prowadząc do przedłużenia depresji oddechowej i porażenia.

Salicylany: mogą zwiększać wydalanie salicylanów, zmniejszać ich stężenie w osoczu oraz zwiększać ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.

Potas: stosowanie glikokortykosteroidów może zmniejszać stężenie potasu we krwi.