Skutki uboczne Doxar XL

Jak każdy lek, Doxar XL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest związana z mechanizmem działania doksazosyny – blokowaniem receptorów alfa-adrenergicznych prowadzącym do rozszerzenia naczyń krwionośnych.

Należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• Reakcji alergicznych: wysypka skórna, obrzęk twarzy, ust, języka, gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu – pacjent może wymagać pilnej pomocy lekarskiej lub hospitalizacji.
• Ataku serca – bardzo ciężkie, ale występujące niezbyt często działanie niepożądane.
• Zapalenia wątroby (choroba wątroby z nudnościami, wymiotami, utratą apetytu, ogólnym złym samopoczuciem, gorączką, świądem, zażółceniem skóry i oczu, oddawaniem ciemno zabarwionego moczu) lub żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) – bardzo poważne, ale rzadko występujące działanie niepożądane.
• Zwężenia dróg oddechowych – bardzo poważne, ale rzadko występujące działanie niepożądane.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• zakażenia dróg oddechowych
• zakażenie dróg moczowych
• zawroty głowy i osłabienie, rzadko omdlenie
• ból głowy
• senność
• zaburzenie równowagi podczas nagłego wstawania
• kołatanie serca lub przyspieszone bicie serca
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• zawroty głowy/uczucie wirowania, zwłaszcza podczas gwałtownego wstawania
• zapalenie oskrzeli, kaszel, skrócenie oddechu
• katar lub zatkany nos, kichanie, ucisk lub ból twarzy
• ból brzucha, niestrawność lub zgaga
• suchość w jamie ustnej
• nudności
• świąd
• ból pleców, ból mięśni
• zapalenie pęcherza moczowego
• mimowolne oddawanie moczu
• ból w klatce piersiowej
• osłabienie i utrata siły
• zatrzymanie płynów w kończynach dolnych
• objawy grypopodobne

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• utrata apetytu, dna moczanowa, zwiększenie apetytu
• uogólniony lęk, niepokój
• depresja
• trudności w zasypianiu
• udar
• zmniejszenie wrażliwości na dotyk
• utrata przytomności, omdlenia
• drżenie, mimowolne drżenie
• dzwonienie lub brzęczenie w uszach
• ból w centralnej części klatki piersiowej (dusznica bolesna)
• zaparcia, krwawienie z nosa, gazy, wymioty, biegunka
• nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
• grypa żołądkowa
• wysypka skórna
• ból stawów
• krew w moczu, ból podczas oddawania moczu, częstsze oddawanie moczu
• zmniejszenie potencji u mężczyzn (impotencja)
• ból, obrzęk twarzy, zwiększenie masy ciała

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

• niedrożność przewodu pokarmowego

Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób):

• zmniejszenie liczby białych krwinek (zwiększona skłonność do zakażeń – gorączka, dreszcze, ból gardła, owrzodzenie jamy ustnej) lub płytek krwi (zwiększona skłonność do siniaków lub krwawienia)
• pobudzenie i niepokój
• nerwowość
• drętwienie
• zawroty głowy związane z pozycją ciała
• zamazane widzenie
• wolniejsze bicie serca
• nieregularne bicie serca
• zwężenie dróg oddechowych (może powodować trudności w oddychaniu, świsty lub kaszel)
• utrudnienie przepływu żółci
• uderzenia gorąca
• utrata włosów, łysienie
• swędząca wysypka skórna
• plamica (czerwone lub purpurowe zabarwienie skóry)
• skurcze mięśni, osłabienie mięśni
• cierpnięcie lub drętwienie i mrowienie
• częste oddawanie moczu w nocy
• wytwarzanie większej niż normalnie ilości moczu
• zaburzenia oddawania moczu
• długo utrzymujący się, bolesny wzwód (priapryzm) – należy pilnie zasięgnąć porady lekarskiej
• powiększenie piersi u mężczyzn
• zmęczenie, uczucie ogólnego rozbicia i choroby

Nieznana częstość (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) – rodzaj zespołu małej źrenicy, który może wystąpić podczas operacji zaćmy. Pacjenci poddający się operacji zaćmy powinni poinformować lekarza okulistę o przyjmowaniu leku Doxar XL obecnie lub w przeszłości, aby lekarz mógł być przygotowany na potencjalne komplikacje.
• Ejakulacja wsteczna – występuje wtedy, gdy nasienie przedostaje się do pęcherza moczowego zamiast normalnie wydostać się na zewnątrz przez cewkę moczową.