Skutki uboczne Diacomit
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Styrypentol |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Biocodex |
| Kod ATC | N03AX17 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Jak każdy lek, Diacomit może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz prowadzący może modyfikować dawki leku lub innych preparatów przeciwpadaczkowych w celu zminimalizowania występujących objawów niepożądanych.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
- Utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała (szczególnie podczas leczenia skojarzonego z walproinianem sodu)
- Bezsenność
- Nadmierna senność
- Ataksja (niezdolność koordynowania ruchów)
- Hipotonia (niedostateczna siła mięśniowa)
- Dystonia (niekontrolowane skurcze mięśni)
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z karbamazepiną i walproinianem sodu)
- Agresywność
- Drażliwość
- Pobudzenie
- Nadpobudliwość (stan nadmiernej pobudliwości)
- Zaburzenia snu (nieprawidłowy sen)
- Hiperkineza (nadmiernie wyrażone ruchy)
- Nudności
- Wymioty
- Zmniejszona liczba jednego z rodzajów białych krwinek
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- Podwójne widzenie (szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z karbamazepiną)
- Nadwrażliwość na światło (światłowstręt)
- Wysypka
- Alergia skórna
- Pokrzywka (różowawe swędzące zmiany skórne z obrzękiem)
- Znużenie (uczucie zmęczenia)
Działania niepożądane występujące rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):
- Zmniejszenie liczby płytek krwi
- Nieprawidłowe wyniki badania dotyczącego czynności wątroby
Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
- Zapalenie płuc (infekcja płuc)
Ważne uwagi dotyczące monitorowania:
Ze względu na częste działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak jadłowstręt, utrata łaknienia czy wymioty, szczególnie istotne jest staranne obserwowanie tempa wzrostu dziecka podczas terapii.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie co 6 miesięcy należy wykonywać badania czynności wątroby i morfologii krwi dziecka.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę, włączając w to objawy niewymienione w powyższym zestawieniu.
