Interakcje Co-prestarium z innymi lekami

Peryndopryl może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co wymaga poinformowania lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym suplementach diety i lekach dostępnych bez recepty. Niektóre interakcje są poważne i mogą wymagać zmiany dawkowania lub zaprzestania stosowania jednego z leków.

Leki, których nie można łączyć z peryndoprylem:

• Sakubitryl w skojarzeniu z walsartanem – stosowany w niewydolności serca; zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego; konieczny co najmniej 36-godzinny odstęp między odstawieniem sakubitrylu a rozpoczęciem peryndoprylu
• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i incydentów sercowo-naczyniowych

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Leki zwiększające stężenie potasu – preparaty potasu, zamienniki soli z potasem, leki oszczędzające potas (triamteren, amiloryd, spironolakton, eplerenon), heparyna, kotrimoksazol, trimetoprim; mogą prowadzić do hiperkaliemii wymagającej monitorowania elektrolitów
• Leki moczopędne – mogą nasilać działanie hipotensyjne, szczególnie na początku leczenia; możliwe jest nadmierne obniżenie ciśnienia
• Antagoniści receptora angiotensyny II (ARB) – sartany takie jak walsartan, telmisartan; podwójne blokowanie układu renina-angiotensyna zwiększa ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – ibuprofen, naproksen, duże dawki aspiryny; osłabiają działanie hipotensyjne peryndoprylu i mogą pogarszać funkcję nerek, szczególnie u osób starszych lub odwodnionych
• Leki hipoglikemizujące – insulina, metformina; inhibitory ACE mogą nasilać działanie obniżające stężenie glukozy we krwi, co wymaga częstszego monitorowania glikemii u diabetyków

Inne istotne interakcje:

• Lit – peryndopryl może zwiększać stężenie litu we krwi, co prowadzi do toksyczności; konieczne jest monitorowanie stężenia litu
• Baklofen – lek rozkurczający mięśnie; nasila działanie hipotensyjne
• Leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne – mogą nasilać obniżenie ciśnienia i zwiększać ryzyko omdleń
• Leki immunosupresyjne – cyklosporyna, takrolimus; zwiększają ryzyko hiperkaliemii
• Inhibitory mTOR – syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus; zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego
• Gliptyny – linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna stosowane w cukrzycy; mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego
• Racekadotryl – lek przeciwbiegunkowy; zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego
• Allopurynol, prokainamid – leki stosowane odpowiednio w dnie moczanowej i zaburzeniach rytmu; zwiększają ryzyko reakcji alergicznych
• Leki rozszerzające naczynia – azotany; mogą nasilać obniżenie ciśnienia
• Estramustyna – stosowana w leczeniu raka; ryzyko działań niepożądanych takich jak obrzęk naczynioruchowy
• Sole złota podawane dożylnie w reumatoidalnym zapaleniu stawów; mogą powodować rzadkie reakcje (rumień twarzy, nudności, wymioty, hipotensję)

Pacjenci poddawani znieczuleniu ogólnemu lub zabiegom operacyjnym powinni poinformować anestezjologa o stosowaniu peryndoprylu, ponieważ leki znieczulające mogą nasilać obniżenie ciśnienia. Podobnie osoby poddawane leczeniu odczulającemu (desensytyzacja na jad pszczół lub os) lub aferezie LDL (usuwanie cholesterolu) powinny zgłosić przyjmowanie inhibitora ACE ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych.