Dawkowanie Clindamycin hameln - jak stosować?

Preparat podawany jest wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych, drogą dożylną w postaci infuzji lub domięśniową w postaci wstrzyknięcia. Bezwzględnie zabronione jest podawanie leku w postaci szybkiego bolusa dożylnego, ponieważ może to prowadzić do zatrzymania akcji serca.

Dawkowanie u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz osób w podeszłym wieku:

• W przypadku zakażeń mniej ciężkich: 1200 do 1800 mg klindamycyny na dobę (8-12 ml roztworu) podawane w 3 lub 4 równych dawkach podzielonych
• W przypadku zakażeń ciężkich: 1800 do 2700 mg klindamycyny na dobę (12-18 ml roztworu) podawane w 2 do 4 równych dawkach podzielonych
• Maksymalna dawka dobowa: zazwyczaj 2700 mg (18 ml roztworu)
• W zakażeniach zagrażających życiu: możliwe jest podawanie dawek do 4800 mg na dobę

Dawkowanie u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca do 12 lat:

• Zalecana dawka: 20 do 40 mg klindamycyny na kilogram masy ciała na dobę
• Dawka dobowa dzielona na 3 lub 4 równe dawki
• Dawkowanie oparte na całkowitej masie ciała, niezależnie od otyłości

Sposób przygotowania do infuzji dożylnej:

Przed podaniem dożylnym roztwór należy rozcieńczyć 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami. Stężenie klindamycyny w rozcieńczonym roztworze nie powinno przekraczać 18 mg/ml, a szybkość infuzji nie może być większa niż 30 mg na minutę.

• Dawka 300 mg: rozcieńczyć w 50 ml płynu infuzyjnego, podawać przez minimum 10 minut
• Dawka 600 mg: rozcieńczyć w 50 ml płynu infuzyjnego, podawać przez minimum 20 minut
• Dawka 900 mg: rozcieńczyć w 50-100 ml płynu infuzyjnego, podawać przez minimum 30 minut
• Dawka 1200 mg: rozcieńczyć w 100 ml płynu infuzyjnego, podawać przez minimum 40 minut

Sposób podania domięśniowego:

Do wstrzyknięcia domięśniowego preparat stosuje się w postaci nierozcieńczonej. Nie zaleca się podawania pojedynczych dawek domięśniowych większych niż 600 mg klindamycyny.

Szczególne grupy pacjentów:

• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: zazwyczaj nie wymaga się dostosowania dawki, zaleca się jednak kontrolę stężenia klindamycyny we krwi
• Pacjenci dializowani: klindamycyna nie jest usuwana podczas hemodializy, nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek przed ani po zabiegu
• Noworodki (do 4 tygodni życia): lek należy podawać tylko w sytuacjach absolutnie koniecznych

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia i jego przebiegu klinicznego, decyzję o długości terapii podejmuje lekarz prowadzący. U dzieci poniżej 3 lat nie należy stosować leku dłużej niż tydzień bez wyraźnego zalecenia lekarza. Podczas długotrwałego leczenia (powyżej 10 dni) zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi oraz czynności wątroby i nerek.