Interakcje Cifoban z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaCytrynian sodu
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyFresenius Medical Care Deutschland GmbH
Kod ATCB05ZB
ProceduraDCP
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ze względu na specyficzny mechanizm działania Cifoban i jego wpływ na gospodarkę elektrolitową, szczególnej uwagi wymagają interakcje z określonymi grupami preparatów.

Preparaty zawierające wapń: Podanie wapnia w nieprawidłowym miejscu obiegu pozaustrojowego (np. przed filtrem zamiast po filtrze) może zmniejszyć wpływ antykoagulacyjny cytrynianu. Dlatego kluczowe jest przestrzeganie protokołu dotyczącego miejsca podawania preparatów wapnia, które zazwyczaj są infundowane do krwi powracającej do pacjenta po przejściu przez filtr.

Produkty wzbogacone sodem: Równoczesne stosowanie innych preparatów zawierających duże ilości sodu może zwiększyć ryzyko hipernatremii (dużego stężenia sodu we krwi). Należy uwzględnić zawartość sodu w płynach dializacyjnych i innych roztworach stosowanych podczas terapii.

Wodorowęglan lub jego prekursory (np. octan): Jednoczesne podawanie substancji zasadowych może zwiększyć ryzyko zasadowicy metabolicznej (dużego stężenia wodorowęglanu we krwi), ponieważ cytrynian jest metabolizowany w organizmie do wodorowęglanu.

Produkty krwi będące dodatkowym źródłem cytrynianu: Przetoczenia krwi konserwowanej (która zawiera cytrynian jako antykoagulant) mogą:

  • Zwiększyć ryzyko hipokalcemii (małego stężenia wapnia zjonizowanego we krwi) i kwasicy metabolicznej, gdy cytrynian jest niedostatecznie metabolizowany
  • Zwiększyć ryzyko zasadowicy metabolicznej, gdy cytrynian jest prawidłowo metabolizowany do wodorowęglanu

Lek Cifoban nie może być mieszany z innymi lekami, gdyż nie są dostępne wystarczające dane na temat zgodności farmaceutycznej. Każdy preparat powinien być podawany osobnymi drogami infuzji. Całościowe leczenie z zastosowaniem miejscowej antykoagulacji cytrynianowej wymaga stosowania odpowiedniego protokołu, który szczegółowo określa, jakie preparaty, w jakich dawkach i w których miejscach układu pozaustrojowego powinny być podawane.

Przydatne zasoby