Dawkowanie Ceftriaxon AptaPharma - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ceftriakson |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Apta Medica Internacional d.o.o. |
| Kod ATC | J01DD04 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Ceftriaxon AptaPharma jest zawsze podawany przez wykwalifikowany personel medyczny - lekarza lub pielęgniarkę. Preparat może być podawany dożylnie (w postaci powolnego wstrzyknięcia lub kroplówki) lub domięśniowo (zastrzyk w mięsień). Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała pacjenta oraz czynności wątroby i nerek.
Dorośli, pacjenci w podeszłym wieku oraz młodzież powyżej 12 lat o masie ciała ≥ 50 kg:
- Zwykła dawka: 1-2 g raz na dobę
- W ciężkich zakażeniach: do 4 g raz na dobę
- Jeśli dawka dobowa przekracza 2 g, można ją podać jednorazowo lub podzielić na dwie dawki
- Dla postaci 1 g: typowo 1-2 fiolki na dobę
- Dla postaci 2 g: typowo 1 fiolka na dobę, w ciężkich przypadkach 2 fiolki
Noworodki, niemowlęta i dzieci od 15. dnia życia do 12 lat o masie ciała < 50 kg:
- Zwykła dawka: 50-80 mg/kg masy ciała raz na dobę
- W ciężkich zakażeniach: do 100 mg/kg masy ciała raz na dobę (maksymalnie 4 g)
- Jeśli dawka dobowa przekracza 2 g, można ją podzielić na dwie dawki
- Dzieci o masie ciała ≥ 50 kg otrzymują dawki jak dorośli
Noworodki 0-14 dni życia:
- Dawka: 20-50 mg/kg masy ciała raz na dobę
- Maksymalna dawka: nie więcej niż 50 mg/kg masy ciała
- Dawki dożylne podawać przez ponad 60 minut
Sposób przygotowania i podania postaci 1 g:
- Wstrzyknięcie dożylne: rozpuścić 1 g w 10 ml wody do wstrzykiwań, podawać przez ponad 5 minut
- Wstrzyknięcie domięśniowe: rozpuścić 1 g w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy, podawać głęboko w mięsień
- Krótka infuzja dożylna: rozpuścić 1 g w 20 ml odpowiedniego roztworu
Sposób przygotowania i podania postaci 2 g:
- Infuzja dożylna: rozpuścić 2 g w 40 ml odpowiedniego roztworu
- Podawać w infuzji trwającej co najmniej 30 minut
- Nie stosuje się wstrzykiwań domięśniowych dla dawek 2 g (należy podzielić i podać w różne miejsca)
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek: mogą wymagać dostosowania dawki. Lekarz dokładnie monitoruje stan pacjenta i modyfikuje dawkowanie w zależności od ciężkości zaburzeń. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka nie powinna przekraczać 2 g na dobę.
Czas leczenia: zależy od rodzaju zakażenia i odpowiedzi na terapię. Lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, nawet jeśli objawy ustąpią, gdyż może to prowadzić do nawrotu zakażenia lub rozwoju oporności bakteryjnej.
