Interakcje Bisohexal 5 / 10 z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Bisohexal 5 / 10 należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z bisoprololem, nasilając jego działanie lub zwiększając ryzyko działań niepożądanych.

Nie zaleca się stosowania Bisohexal 5 / 10 jednocześnie z:

• Antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu – leki te mają ujemny wpływ na kurczliwość i przewodnictwo przedsionkowo-komorowe serca. Werapamil podany dożylnie pacjentom otrzymującym bisoprolol może spowodować silne obniżenie ciśnienia tętniczego i blok przedsionkowo-komorowy
• Ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (takimi jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – możliwe jest nasilenie niewydolności serca. Nagłe odstawienie tych leków może zwiększać ryzyko nadciśnienia, zwłaszcza jeśli nastąpiło przed zaprzestaniem stosowania bisoprololu

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu następujących leków:

• Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) oraz inne leki beta-adrenolityczne – mogą nasilić wpływ na czas przewodzenia przedsionkowego i zwiększać ujemne działanie inotropowe (zmniejszenie siły skurczu serca)
• Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) – zwiększone ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca ryzyko pogorszenia czynności skurczowej komór
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego
• Leki beta-adrenolityczne do stosowania miejscowego (np. krople oczne do leczenia jaskry) – możliwe sumowanie się działania z ogólnoustrojowym działaniem bisoprololu
• Cholinomimetyki – możliwe wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i większe ryzyko bradykardii
• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – możliwe nasilenie działania obniżającego stężenie cukru we krwi i maskowanie objawów hipoglikemii
• Leki stosowane do znieczulenia ogólnego – możliwe osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia tętniczego
• Glikozydy naparstnicy – możliwe zmniejszenie częstości tętna i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – możliwe osłabienie działania bisoprololu obniżającego ciśnienie tętnicze
• Leki beta-adrenomimetyczne (izoprenalina, dobutamina) – możliwe osłabienie działania obu leków
• Adrenomimetyki aktywujące receptory beta i alfa (noradrenalina, adrenalina) – możliwe działanie naczynioskurczowe prowadzące do zwiększenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia chromania przestankowego
• Leki przeciwnadciśnieniowe oraz inne leki zmniejszające ciśnienie tętnicze (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) – zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego

Należy rozważyć stosowanie następujących leków:

• Meflochina – może zwiększać ryzyko bradykardii
• Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) – nasilają działanie zmniejszające ciśnienie tętnicze bisoprololu, lecz występuje także ryzyko tzw. przełomu nadciśnieniowego

Przed planowanym znieczuleniem ogólnym przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu Bisohexal 5 / 10 ze względu na możliwe interakcje z innymi lekami. Jeśli przed operacją konieczne będzie przerwanie stosowania leku, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie jego dawki w taki sposób, aby proces odstawiania zakończył się na około 48 godzin przed znieczuleniem.