Interakcje Alkeran z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaMelfalan
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyAspen Pharma Trading Ltd.
Kod ATCL01AA03
ProceduraNAR
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach sprzedawanych bez recepty. Dotyczy to także leków ziołowych.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeżeli pacjent przyjmuje:

  • Szczepionki zawierające żywe organizmy (np. przeciwko polio, odrze, śwince i różyczce) – niektóre szczepionki mogą spowodować zakażenia, jeżeli zostaną podane podczas przyjmowania leku Alkeran. Pacjent powinien omówić z lekarzem, czy planuje przyjąć szczepionkę lub był niedawno szczepiony
  • Kwas nalidyksowy – antybiotyk stosowany w zakażeniach układu moczowego
  • Cyklosporynę – stosowaną do zapobiegania odrzutom narządów lub tkanek po przeszczepie lub do leczenia określonych chorób skórnych (np. łuszczycy lub egzemy), bądź do leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów
  • Busulfan – lek przeciwnowotworowy, szczególnie istotny w przypadku dzieci

Złożone doustne środki antykoncepcyjne:

Pacjentki przyjmujące złożone doustne środki antykoncepcyjne (tzw. pigułki antykoncepcyjne) powinny rozważyć zmianę metody antykoncepcji. Jest to spowodowane zwiększonym ryzykiem rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentek ze szpiczakiem mnogim. W tym przypadku pacjentka powinna rozpocząć stosowanie tabletek hamujących owulację, zawierających wyłącznie progestagen (np. dezogestrel). Zwiększone ryzyko rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej utrzymuje się jeszcze przez 4 do 6 tygodni po odstawieniu złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego.

Leczenie skojarzone:

Alkeran jest często stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub immunomodulującymi, takimi jak:

  • lenalidomid
  • talidomid
  • prednison
  • deksametazon

Przy stosowaniu tych kombinacji pacjent powinien być poddawany profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej co najmniej przez pierwsze 5 miesięcy stosowania leku, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Lekarz zadecyduje, jakie dodatkowe środki należy przedsięwziąć, po dokonaniu starannej oceny wszystkich występujących u pacjenta czynników ryzyka.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zdarzeń zakrzepowo-zatorowych pacjent powinien natychmiast powiadomić o tym swojego lekarza, bowiem może być konieczne zaprzestanie przyjmowania leku i rozpoczęcie stosowania standardowego leczenia przeciwzakrzepowego.