Dawkowanie Addiphos - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaDiwodorofosforan potasu, Dwuwodny fosforan disodu, Wodorotlenek potasu
Postać farmaceutycznaKoncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyFresenius Kabi AB
Kod ATCB05XA
ProceduraNAR
Kategorie

Addiphos jest podawany wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych. Pacjent nie może stosować tego leku samodzielnie. Preparat wymaga rozcieńczenia przed podaniem – jest dodawany do innego roztworu infuzyjnego i nie może być podawany w postaci nierozcieńczonej.

Dawkowanie standardowe: Zazwyczaj stosowana dawka dobowa wynosi od 5 do 15 mililitrów preparatu. Ilość ta jest dodawana do 500-1000 ml płynu infuzyjnego. Taka dawka dostarcza od 10 do 30 mmol fosforanów na dobę, co zwykle pokrywa zapotrzebowanie pacjenta o masie ciała 70 kg podczas żywienia pozajelitowego. Należy pamiętać, że 5 do 15 ml preparatu odpowiada również 7,5 do 22,5 mmol zarówno potasu, jak i sodu.

Dawkowanie indywidualne w hipofosfatemii: Lekarz ustala dawkowanie na podstawie badania stężenia fosforanów we krwi oraz zapotrzebowania pacjenta. W krótkotrwałej, niepowikłanej hipofosfatemii zaleca się dawkę 0,08 mmol/kg masy ciała przez 6 godzin. W długotrwałej hipofosfatemii o złożonej etiologii stosuje się dawkę 0,16 mmol/kg masy ciała. Nie należy przekraczać pojedynczej dawki wynoszącej 0,24 mmol/kg masy ciała. W bardzo ciężkiej hipofosfatemii może być wskazane zastosowanie dawki nawet do 1,2 mmol/kg masy ciała przez 24 godziny.

Szybkość infuzji: Preparat należy podawać z szybkością nie przekraczającą 20 mmol potasu na godzinę w celu uniknięcia wystąpienia hiperkaliemii. Dodatkowo należy uwzględnić maksymalną szybkość infuzji roztworu podstawowego, do którego dodano Addiphos. Lek powinien być dodany do roztworu infuzyjnego w warunkach aseptycznych na jedną godzinę przed rozpoczęciem infuzji.

Czas stabilności: W przypadku wprowadzania dodatkowych leków do roztworu infuzyjnego, infuzję należy zakończyć w ciągu 24 godzin od przygotowania roztworu, aby uniknąć zakażenia mikrobiologicznego. Niezużyta zawartość otwartej fiolki musi zostać zniszczona – nie wolno jej przechowywać do dalszego stosowania.

Uwagi dotyczące przygotowania: Do 1000 ml leków takich jak Vamin 14 Electrolyte-Free, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact lub roztworu glukozy (55-600 mg/ml) można dodać nie więcej niż 60 ml preparatu. Do 400 ml chlorku sodu 9 mg/ml można dodać nie więcej niż 20 ml leku. Preparatu nie należy dodawać do roztworów zawierających ADDAMEL N ze względu na ryzyko wytrącenia osadu.