Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Arginina, Chlorek potasu, Dwuwodny chlorek wapnia, Glicerofosforan sodu, Glicyna, Glukoza jednowodna, Histydyna, L-alanina, L-fenyloalanina, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, Lizyna, Olej rybny, Olej sojowy oczyszczony, Olej z oliwek oczyszczony, Siarczan cynku siedmiowodny, Siedmiowodny siarczan magnezu, Triglicerydy, Trójwodny octan sodu |
| Postać farmaceutyczna | Emulsja do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Baxter Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | B05BA10 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Finomel?
Finomel jest produktem leczniczym przeznaczonym do całkowitego żywienia pozajelitowego u dorosłych pacjentów, u których normalne odżywianie drogą pokarmową jest niemożliwe, niewystarczające lub niewskazane ze względów medycznych. Preparat stanowi kompleksową mieszaninę odżywczą zawierającą wszystkie niezbędne makroskładniki oraz elektrolity, umożliwiając pełne pokrycie zapotrzebowania energetycznego i białkowego organizmu.
W skład produktu wchodzą aminokwasy (składniki budulcowe białek), glukoza (źródło węglowodanów), emulsja tłuszczowa (lipidy o różnym pochodzeniu, w tym olej rybny bogaty w omega-3) oraz elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, fosfor, cynk). Taka złożona kompozycja zapewnia dostarczenie energii oraz substratów niezbędnych do procesów metabolicznych, syntezy białek oraz utrzymania prawidłowego balansu elektrolitowego.
Żywienie pozajelitowe stosuje się w sytuacjach klinicznych, gdy przewód pokarmowy nie może być wykorzystany do odżywiania. Obejmuje to ciężkie choroby przewodu pokarmowego, takie jak niedrożność jelit, zespół krótkiego jelita, ciężkie zapalenia jelit czy zespoły złego wchłaniania. Preparat znajduje zastosowanie również u pacjentów po rozległych zabiegach chirurgicznych jamy brzusznej, gdy konieczny jest odpoczynek jelitowy, a także w przypadkach ciężkiego niedożywienia wymagającego intensywnej suplementacji odżywczej.
Wskazaniami do stosowania Finomel są także stany związane ze zwiększonym zapotrzebowaniem metabolicznym, takie jak ciężkie urazy, oparzenia, posocznica czy inne stany prowadzące do hiperkatabolizmu. U tych pacjentów tradycyjne żywienie doustne lub dojelitowe może być niewystarczające do pokrycia zwiększonych potrzeb energetycznych i białkowych organizmu. Żywienie pozajelitowe pozwala na dostarczenie odpowiedniej ilości substancji odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
Lek podawany jest w formie infuzji dożylnej do żyły centralnej, co umożliwia bezpieczne podawanie roztworu o wysokiej osmolarności. Terapia żywieniowa z użyciem tego preparatu wymaga ścisłego nadzoru medycznego oraz monitorowania parametrów biochemicznych, takich jak stężenie glukozy, elektrolitów, funkcji wątroby i nerek. Dawkowanie jest zawsze dobierane indywidualnie, uwzględniając masę ciała pacjenta, stan kliniczny, wydatek energetyczny oraz możliwość metabolizowania poszczególnych składników preparatu.
Warto podkreślić, że Finomel zawiera cztery rodzaje lipidów: olej sojowy, olej z oliwek, triglicerydy o średniej długości łańcucha oraz olej rybny bogaty w kwasy omega-3. Taka kompozycja tłuszczowa ma na celu optymalizację profilu kwasów tłuszczowych oraz zapewnienie korzystnych właściwości immunomodulujących i przeciwzapalnych, szczególnie istotnych u pacjentów w stanach krytycznych.
Aktualna ulotka leku Finomel
| Finomel - -, Emulsja do infuzji (Produkt złożony) |
Potencjalne zamienniki - aktualnie dostępne leki z tymi samymi substancjami czynnymi
Jaki jest skład Finomel, jakie substancje zawiera?
Finomel to trójkomorowy preparat zawierający w oddzielnych komorach roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy oraz emulsję tłuszczową. Produkt dostępny jest w trzech wielkościach worków: 1085 ml, 1435 ml i 1820 ml.
Aminokwasy zawarte w preparacie (w gramach na 1000 ml gotowej emulsji):
- Alanina 10,52 g
- Arginina 5,84 g
- Glicyna 5,23 g
- Histydyna 2,44 g
- Izoleucyna 3,05 g
- Leucyna 3,71 g
- Lizyna (w postaci chlorowodorku) 3,68 g
- Metionina 2,03 g
- Fenyloalanina 2,84 g
- Prolina 3,45 g
- Seryna 2,54 g
- Treonina 2,13 g
- Tryptofan 0,91 g
- Tyrozyna 0,20 g
- Walina 2,95 g
Elektrolity (w gramach na 1000 ml):
- Sodu octan trójwodny 2,85 g
- Potasu chlorek 2,28 g
- Wapnia chlorek dwuwodny 0,38 g
- Magnezu siarczan siedmiowodny 1,25 g
- Sodu glicerofosforan uwodniony 3,01 g
- Cynku siarczan siedmiowodny 0,012 g
Węglowodany: Glukoza (w postaci glukozy jednowodnej) 139,5 g na 1000 ml.
Lipidy (w gramach na 1000 ml):
- Olej sojowy oczyszczony 11,40 g
- Olej z oliwek oczyszczony 9,50 g
- Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha 9,50 g
- Olej rybi bogaty w omega-3 kwasy 7,60 g
Pozostałe składniki: kwas octowy lodowaty, kwas solny, fosfolipidy jajeczne, glicerol, sodu oleinian, all-rac-α-tokoferol, sodu wodorotlenek, woda do wstrzykiwań.
Po zmieszaniu zawartości trzech komór lek ma postać jednorodnej białej emulsji o mlecznym wyglądzie, gotowej do podania dożylnego.
Lista leków oraz szczegółowe informacje na temat substancji czynnej
Co zrobić w przypadku przedawkowania Finomel?
W przypadku przedawkowania Finomel mogą wystąpić objawy przeciążenia organizmu składnikami odżywczymi oraz płynami. Do typowych objawów należą nudności, wymioty, dreszcze, hiperglikemia (podwyższone stężenie cukru we krwi), zaburzenia elektrolitowe oraz oznaki hiperwolemii (nadmiaru płynów w organizmie) lub kwasicy.
W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania infuzję należy natychmiast przerwać. Lekarz może wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, w zależności od występujących zaburzeń. W przypadku hiperglikemii stosuje się insulinę i dostosowuje szybkość infuzji. Przedawkowanie może również prowadzić do przeciążenia płynami, zaburzeń elektrolitowych oraz hiperosmolalności osocza.
Jeśli objawy przedawkowania utrzymują się pomimo przerwania infuzji, można rozważyć zastosowanie metod pozaustrojowego oczyszczania krwi, takich jak hemodializa, hemofiltracja lub hemodiafiltracja. Decyzję o ich zastosowaniu podejmuje lekarz na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta.
Jest mało prawdopodobne, aby podczas stosowania preparatu w szpitalu przez wykwalifikowany personel medyczny doszło do przedawkowania, ponieważ dawkowanie jest ściśle monitorowane i dostosowywane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Co mogę jeść i pić podczas stosowania Finomel – czy mogę spożywać alkohol?
Finomel stosowany jest u pacjentów, u których normalne odżywianie drogą pokarmową nie jest możliwe lub wystarczające. Preparat podawany jest dożylnie w warunkach szpitalnych, najczęściej u osób nieprzytomnych, po zabiegach chirurgicznych lub w stanach ciężkich, gdzie żywienie doustne jest wykluczone.
W związku z tym kwestia spożywania pokarmów i napojów, w tym alkoholu, jest zazwyczaj nieistotna, ponieważ pacjenci objęci tą terapią nie przyjmują pokarmów doustnie. Jeśli u danego pacjenta możliwe jest częściowe żywienie doustne lub dojelitowe, lekarz uwzględnia to przy ustalaniu dawkowania preparatu oraz całkowitej podaży składników odżywczych.
W przypadku pacjentów, którzy mogliby teoretycznie spożywać alkohol, należy bezwzględnie tego unikać. Alkohol może zaburzać metabolizm glukozy, lipidów oraz funkcję wątroby, co mogłoby negatywnie wpłynąć na wykorzystanie składników odżywczych zawartych w preparacie oraz zwiększyć ryzyko powikłań metabolicznych.
Ponadto preparat zawiera tłuszcze, które mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych, jeśli próbka krwi zostanie pobrana przed ich usunięciem z krwiobiegu (co następuje po 5–6 godzinach od podania). Lekarz powinien być o tym poinformowany przy planowaniu wykonania badań diagnostycznych.
Czy można stosować Finomel w okresie ciąży i karmienia piersią?
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania Finomel u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią. Z tego względu każda decyzja o zastosowaniu preparatu u pacjentek w ciąży lub karmiących musi być podjęta przez lekarza po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Można rozważyć stosowanie leku w okresie ciąży i karmienia piersią, jeśli lekarz uzna to za konieczne ze względu na stan zdrowia pacjentki. Żywienie pozajelitowe u kobiet w ciąży stosuje się w sytuacjach, gdy niemożliwe jest prawidłowe odżywianie doustne lub dojelitowe, a niedożywienie matki stanowiłoby poważne zagrożenie dla niej samej oraz dla rozwijającego się płodu.
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży, karmi piersią lub planuje mieć dziecko, powinna niezwłocznie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem żywienia pozajelitowego. Lekarz oceni, czy korzyści ze stosowania preparatu przewyższają potencjalne ryzyko i zadecyduje o odpowiednim postępowaniu terapeutycznym.
Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)
| Finomel - -, Emulsja do infuzji (Produkt złożony) |
