Tecentriq - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Tecentriq?

Tecentriq to lek immunoonkologiczny zawierający atezolizumab, który należy do grupy inhibitorów punktów kontrolnych układu immunologicznego. Substancja czynna działa poprzez przyłączanie się do specyficznego białka zwanego ligandem receptora programowanej śmierci typu 1 (PD-L1), które znajduje się na powierzchni komórek nowotworowych oraz komórek układu odpornościowego. To białko działa jak hamulec dla układu immunologicznego, chroniąc komórki rakowe przed atakiem ze strony naturalnych mechanizmów obronnych organizmu.

Mechanizm działania leku polega na odblokowaniu naturalnej odpowiedzi immunologicznej organizmu. Gdy atezolizumab przyłącza się do białka PD-L1, uniemożliwia mu hamowanie aktywności układu odpornościowego. Dzięki temu komórki odpornościowe, które wcześniej były "zaślepione" przez nowotwór, mogą ponownie rozpoznać i zaatakować komórki rakowe. W efekcie własny układ immunologiczny pacjenta zostaje zmobilizowany do walki z chorobą nowotworową.

Lek stosowany jest w leczeniu różnych typów nowotworów złośliwych. Zastosowanie znajduje w terapii raka płuca, raka pęcherza moczowego, niektórych typów raka piersi oraz innych nowotworów, w których komórki rakowe wykazują obecność białka PD-L1. Preparat może być podawany zarówno w monoterapii (jako jedyny lek przeciwnowotworowy), jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, w zależności od rodzaju nowotworu, stadium zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Decyzję o zastosowaniu tego preparatu podejmuje lekarz onkolog po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając wyniki badań diagnostycznych, w tym oznaczenie poziomu ekspresji PD-L1 na komórkach nowotworowych. Terapia wymaga regularnego monitorowania i jest prowadzona w wyspecjalizowanych ośrodkach onkologicznych przez lekarzy doświadczonych w leczeniu nowotworów.

Aktualna ulotka leku Tecentriq

Jaki jest skład Tecentriq, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest atezolizumab, który stanowi monoklonalne przeciwciało należące do klasy immunoglobulin G1 (IgG1). Lek dostępny jest w dwóch różnych postaciach farmaceutycznych, które różnią się składem oraz sposobem podawania.

Postać dożylna - koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji:

• Każdy mililitr koncentratu zawiera 60 mg atezolizumabu
• Fiolka 14 ml zawiera 840 mg substancji czynnej
• Fiolka 20 ml zawiera 1200 mg substancji czynnej
• Po rozcieńczeniu stężenie roztworu powinno wynosić od 3,2 mg/ml do 16,8 mg/ml

Postać podskórna - roztwór do wstrzykiwań:

• Każdy mililitr roztworu zawiera 125 mg atezolizumabu
• Fiolka 15 ml zawiera 1875 mg substancji czynnej

Substancje pomocnicze wspólne dla obu postaci:

• L-histydyna - aminokwas pełniący funkcję buforu pH
• Kwas octowy (w postaci dożylnej kwas octowy lodowaty) - reguluje kwasowość roztworu
• Sacharoza - stabilizator białka
• Polisorbat 20 (E 432) - substancja pomocnicza zapobiegająca agregacji białka; postać dożylna zawiera 0,4 mg/ml, postać podskórna 0,6 mg/ml
• Woda do wstrzykiwań - rozpuszczalnik

Dodatkowe składniki specyficzne dla postaci podskórnej:

• L-metionina - aminokwas o działaniu stabilizującym
• Rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20) - enzym ułatwiający wchłanianie leku po podaniu podskórnym

Oba preparaty mają postać przezroczystego roztworu w kolorze od bezbarwnego do lekko żółtawego. Pacjenci z alergią na polisorbaty powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Tecentriq?

Przedawkowanie tego preparatu jest mało prawdopodobne, ponieważ lek jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub w wyspecjalizowanej przychodni onkologicznej. Dawki są precyzyjnie odmierzane i kontrolowane przez lekarzy doświadczonych w leczeniu nowotworów.

Każde podanie leku odbywa się pod ścisłym nadzorem medycznym, co minimalizuje ryzyko pomyłki w dawkowaniu. Personel medyczny stosuje odpowiednie procedury bezpieczeństwa, w tym weryfikację dawki przed każdym podaniem oraz monitorowanie pacjenta w trakcie i po zakończeniu infuzji lub wstrzyknięcia.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących otrzymanej dawki lub pojawienia się niepokojących objawów po podaniu leku, pacjent powinien niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego lub pielęgniarkę. Wszystkie nieprawidłowości są odnotowywane w dokumentacji medycznej pacjenta, a lekarz podejmuje odpowiednie działania w zależności od sytuacji klinicznej.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Tecentriq – czy mogę spożywać alkohol?

Ulotka preparatu nie zawiera szczegółowych informacji na temat ograniczeń żywieniowych podczas terapii. Nie ma udokumentowanych bezpośrednich interakcji między tym lekiem a spożywanymi pokarmami czy napojami. Niemniej jednak pacjenci powinni omówić z lekarzem prowadzącym wszelkie aspekty diety podczas leczenia onkologicznego.

Odnośnie spożywania alkoholu, brak jest konkretnych przeciwwskazań w materiałach dotyczących produktu. Należy jednak pamiętać, że alkohol może wpływać na ogólny stan zdrowia i funkcjonowanie układu odpornościowego. Podczas terapii onkologicznej szczególnie istotne jest utrzymanie dobrej kondycji organizmu i unikanie czynników, które mogłyby dodatkowo obciążać wątrobę czy osłabiać układ immunologiczny.

Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem, takich jak nudności, wymioty czy zapalenie wątroby, rozsądne jest ograniczenie lub całkowite unikanie alkoholu podczas terapii. Decyzję w tej sprawie należy skonsultować z lekarzem onkologiem, który uwzględni indywidualną sytuację pacjenta, w tym rodzaj nowotworu, inne przyjmowane leki oraz ogólny stan zdrowia.

Warto również pamiętać, że podczas leczenia immunoonkologicznego kluczowe znaczenie ma odpowiednie odżywianie wspierające funkcje układu odpornościowego. Lekarz lub dietetyk kliniczny może udzielić szczegółowych zaleceń dotyczących optymalnej diety w okresie terapii.

Czy można stosować Tecentriq w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Preparat nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, chyba że lekarz prowadzący uzna takie leczenie za absolutnie konieczne. Wpływ leku na kobiety w ciąży nie został wystarczająco zbadany, dlatego istnieje obawa, że może on zaszkodzić rozwijającemu się płodowi. Przed rozpoczęciem terapii każda kobieta w wieku rozrodczym powinna poinformować lekarza, jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę.

Antykoncepcja:

Kobiety zdolne do zajścia w ciążę muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 5 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki leku. Ten wydłużony okres ostrożności wynika z czasu, jaki jest potrzebny na całkowite wydalenie substancji czynnej z organizmu. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas terapii lub w ciągu 5 miesięcy po jej zakończeniu, powinna natychmiast poinformować o tym swojego lekarza prowadzącego.

Karmienie piersią:

Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, kobieta karmiąca piersią powinna skonsultować się z lekarzem w sprawie dalszego postępowania. Lekarz rozważy, czy należy przerwać karmienie piersią, czy też zakończyć leczenie tym preparatem, biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści wynikające z terapii dla matki.

Decyzja o kontynuowaniu lub zakończeniu karmienia piersią w czasie leczenia powinna być podjęta wspólnie przez pacjentkę i lekarza prowadzącego, po dokładnym rozważeniu wszystkich aspektów sytuacji klinicznej.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)