Furazek - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Furazek?

Furazek to lek przeciwbakteryjny zawierający furazydynę (zwaną także furaginą), która należy do grupy pochodnych nitrofuranu. Substancja ta wykazuje działanie bakteriobójcze wobec mikroorganizmów odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego. Mechanizm działania furazydyny polega na hamowaniu procesów metabolicznych w komórkach bakteryjnych, co prowadzi do ich eliminacji. Lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego i wysokim stężeniem w moczu, co czyni go odpowiednim do leczenia zakażeń dolnych dróg moczowych.

Głównym wskazaniem do stosowania Furazek jest leczenie niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych, w tym nawracających zakażeń układu moczowego u kobiet. Lek jest szczególnie skuteczny wobec drobnoustrojów Escherichia coli, które stanowią najczęstszą przyczynę infekcji pęcherza moczowego. Niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych obejmują ostre zapalenie pęcherza moczowego, które objawia się częstym i bolesnym oddawaniem moczu, pieczeniem w cewce moczowej oraz uczuciem niepełnego wypróżnienia pęcherza.

W przypadku nawracających zakażeń układu moczowego u kobiet, Furazek może być stosowany profilaktycznie w niższych dawkach przez dłuższy okres. Za nawracające zakażenie uznaje się sytuację, gdy doszło do co najmniej trzech epizodów zakażenia w ciągu ostatnich 12 miesięcy. W takich przypadkach lek podawany jest w jednej tabletkę na noc przez okres od 6 do 12 miesięcy, co pozwala na zmniejszenie częstości występowania infekcji.

Furazydyna, jako pochodna nitrofuranu, działa miejscowo w układzie moczowym, osiągając tam stężenia terapeutyczne. Jest to istotne, ponieważ koncentracja leku w miejscu zakażenia jest kluczowa dla powodzenia terapii. Lek wykazuje aktywność wobec wielu szczepów bakterii Gram-ujemnych i niektórych bakterii Gram-dodatnich odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego. Należy jednak pamiętać, że Furazek jest przeznaczony wyłącznie do leczenia niepowikłanych zakażeń – nie należy go stosować w przypadku obecności kamicy nerkowej, wodonercza, ropnia okołonerkowego czy innych powikłań.

Decyzję o zastosowaniu Furazek powinna poprzedzać diagnostyka mikrobiologiczna, chociaż w praktyce klinicznej leczenie często rozpoczyna się empirycznie, ze względu na typowy obraz kliniczny zakażenia. Lek jest dostępny w postaci tabletek po 100 mg, które można dzielić, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta, szczególnie u dzieci. Terapia zazwyczaj trwa od 7 do 10 dni, co wystarcza do wyleczenia ostrego zakażenia dolnych dróg moczowych przy prawidłowym stosowaniu i przestrzeganiu zaleceń lekarza.

Aktualna ulotka leku Furazek

Jaki jest skład Furazek, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku Furazek jest furazydyna (zwana także furaginą). Każda tabletka zawiera 100 mg furazydyny.

Substancje pomocnicze zawarte w leku to:

• laktoza jednowodna – 123 mg w każdej tabletce
• celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (98% celuloza mikrokrystaliczna i 2% krzemionka koloidalna bezwodna)
• magnezu stearynian
• krzemionka koloidalna bezwodna
• karboksymetyloskrobia sodowa typu A

Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż każda tabletka zawiera znaczną ilość laktozy jednowodnej. Lek zawiera również mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest uznawany za produkt wolny od sodu. Tabletki mają barwę żółtą lub żółto-pomarańczową, są okrągłe i posiadają linię podziału po jednej stronie, co umożliwia dzielenie ich na równe dawki.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Furazek?

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Furazek, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu nerwowego oraz może zwiększać ryzyko toksycznego działania na wątrobę i nerwy obwodowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne może być zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe. Nie należy samodzielnie wywoływać wymiotów bez konsultacji z lekarzem.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Furazek – czy mogę spożywać alkohol?

Furazek najlepiej przyjmować podczas posiłków zawierających białko, ponieważ zwiększa ono wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Zaleca się stosowanie diety bogatej w białko w trakcie terapii. Jednocześnie lek należy popijać dużą ilością płynów, co sprzyja płukaniu dróg moczowych i wspomaga leczenie zakażenia.

Należy unikać spożywania alkoholu w trakcie terapii furaginą. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku, szczególnie ze strony układu pokarmowego i nerwowego. Ponadto równoczesne spożywanie alkoholu może obciążać wątrobę, która jest narażona na toksyczne działanie nitrofuranów przy długotrwałym stosowaniu.

Leki alkalizujące zawierające trójkrzemian magnezu oraz leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie furazydyny i zmniejszają jej aktywność przeciwbakteryjną, dlatego należy unikać ich jednoczesnego przyjmowania. Jednoczesne przyjmowanie witamin z grupy B zwiększa wchłanianie pochodnych nitrofuranu, co może być korzystne podczas terapii.

Czy można stosować Furazek w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Nie należy stosować leku Furazek:

• W pierwszym trymestrze ciąży (pierwsze 12 tygodni)
• W okresie donoszonej ciąży (od 38. tygodnia) i w okresie porodu

Furazydyna może spowodować niedokrwistość hemolityczną u noworodka, która polega na rozpadzie czerwonych krwinek i może być niebezpieczna dla dziecka. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania w ostatnich trzech miesiącach ciąży (III trymestr) – decyzję o leczeniu powinien podjąć lekarz po rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka.

Karmienie piersią:

Z uwagi na przenikanie furaginy do mleka ludzkiego, leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. W przypadku konieczności zastosowania leku należy przerwać karmienie piersią na czas terapii.

Płodność – mężczyźni:

Badania doświadczalne oraz obserwacje kliniczne wskazują, że nitrofurany mogą niekorzystnie oddziaływać na funkcje jąder u mężczyzn w wieku rozrodczym. Obserwowano zmniejszenie ogólnej ilości plemników i spermy, zmniejszenie ruchliwości plemników oraz zmiany w ich budowie. Mężczyźni planujący potomstwo powinni poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)