Pritor - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Pritor?

Pritor należy do grupy leków określanych jako blokery receptora angiotensyny II. Substancja czynna – telmisartan – działa poprzez hamowanie działania angiotensyny II, substancji wytwarzanej przez organizm, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Dzięki zablokowaniu tego mechanizmu naczynia krwionośne ulegają rozkurczeniu, a ciśnienie tętnicze krwi obniża się.

Podstawowym wskazaniem do stosowania leku jest leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Określenie „samoistne" oznacza, że wysokie ciśnienie tętnicze nie jest spowodowane przez inną chorobę. Nieleczone nadciśnienie tętnicze może prowadzić do poważnych powikłań, w tym uszkodzenia naczyń krwionośnych w różnych narządach, zawału serca, niewydolności serca lub nerek, udaru lub utraty wzroku.

Lek stosuje się również w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym – zmniejsza częstość występowania zdarzeń takich jak zawał serca czy udar mózgu u osób dorosłych z grupy ryzyka. Do tej grupy należą pacjenci z jawną chorobą miażdżycową (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu lub choroba tętnic obwodowych w wywiadzie) oraz osoby z cukrzycą typu 2 z udokumentowanymi powikłaniami narządowymi. Lekarz prowadzący ocenia, czy pacjent należy do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia powyższych zaburzeń.

Mechanizm działania telmisartanu polega na selektywnym wiązaniu się z receptorem AT1 angiotensyny II. To połączenie jest długotrwałe i bardzo specyficzne – lek nie wykazuje powinowactwa do innych receptorów, w tym do receptora AT2. Dzięki zablokowaniu receptora AT1 nie dochodzi do angiotensynozależnego zwężenia naczyń, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Telmisartan nie hamuje aktywności konwertazy angiotensyny (ACE), enzymu odpowiedzialnego także za rozkład bradykininy, dlatego nie należy się spodziewać działań niepożądanych związanych z działaniem bradykininy, które występują przy stosowaniu inhibitorów ACE.

Zwykle przed pojawieniem się powikłań nadciśnienia tętniczego nie obserwuje się żadnych objawów wysokiego ciśnienia. Z tego względu regularne mierzenie ciśnienia tętniczego jest kluczowe dla sprawdzenia, czy mieści się ono w zakresie wartości prawidłowych i zapobiegania długotrwałym konsekwencjom zdrowotnym.

Aktualna ulotka leku Pritor

Jaki jest skład Pritor, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest telmisartan. Lek dostępny jest w trzech mocach:

• Pritor 20 mg – każda tabletka zawiera 20 mg telmisartanu oraz 84 mg sorbitolu (E420)
• Pritor 40 mg – każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu oraz 169 mg sorbitolu (E420)
• Pritor 80 mg – każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 337 mg sorbitolu (E420)

Do substancji pomocniczych należą: powidon (K25), meglumina, wodorotlenek sodu, sorbitol (E420) oraz stearynian magnezu. Sorbitol jest substancją o znanym działaniu – pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować tego leku. Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu".

Postać farmaceutyczna to tabletki o charakterystycznym wyglądzie:

• Pritor 20 mg – białe okrągłe tabletki o średnicy 2,5 mm z wytłoczonym kodem „50H" po jednej stronie i logo firmy po drugiej
• Pritor 40 mg – białe podłużne tabletki o długości 3,8 mm z wytłoczonym kodem „51H" po jednej stronie
• Pritor 80 mg – białe podłużne tabletki o długości 4,6 mm z wytłoczonym kodem „52H" po jednej stronie

Co zrobić w przypadku przedawkowania Pritor?

Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. Najważniejsze objawy przedawkowania telmisartanu to niedociśnienie tętnicze i tachykardia. Opisywano również bradykardię, zawroty głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostrą niewydolność nerek.

Telmisartan nie jest usuwany przez hemofiltrację i nie podlega dializie. W przypadku przedawkowania pacjenta należy dokładnie obserwować i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od przyjęcia preparatu i nasilenia objawów. Zaleca się sprowokowanie wymiotów i (lub) płukanie żołądka. W leczeniu przedawkowania pomocne może być zastosowanie węgla aktywowanego. Należy często kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy.

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach, szybko uzupełniając sole oraz objętość wewnątrznaczyniową. Jeśli przez pomyłkę została przyjęta zbyt duża liczba tabletek, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Pritor – czy mogę spożywać alkohol?

Lek Pritor można przyjmować podczas posiłku lub pomiędzy posiłkami. Przyjmowanie leku z pokarmem powoduje niewielkie zmniejszenie biodostępności, jednak nie wpływa to istotnie na skuteczność terapeutyczną. Zmniejszenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) wynosi w przybliżeniu od 6% (dla dawki 40 mg) do 19% (dla dawki 160 mg). Przez 3 godziny od podania stężenie w osoczu jest podobne, niezależnie od tego, czy telmisartan był przyjęty na czczo czy z pokarmem.

Niskie ciśnienie tętnicze krwi mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany, narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem są zawroty głowy przy wstawaniu (niedociśnienie ortostatyczne). Pacjenci powinni być świadomi tego ryzyka i zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia telmisartanem.

Wpływ innych substancji na działanie leku może być również istotny. Kortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe. Produkty lecznicze z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen) mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie blokerów receptora angiotensyny II.

Czy można stosować Pritor w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Nie zaleca się stosowania blokerów receptora angiotensyny II podczas pierwszego trymestru ciąży. Stosowanie blokerów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Należy powiedzieć lekarzowi o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie przyjmowania leku Pritor przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Pritor.

Narażenie na działanie blokerów receptora angiotensyny II podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży powoduje działanie toksyczne dla płodu (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Jeżeli do narażenia na działanie blokerów receptora angiotensyny II doszło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki. Noworodki, których matki przyjmowały blokery receptora angiotensyny II, należy ściśle obserwować za względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego.

Karmienie piersią:

Z powodu braku informacji dotyczących stosowania leku Pritor podczas karmienia piersią, nie jest on zalecany do stosowania w tym okresie. Podczas karmienia piersią, w szczególności noworodków i dzieci urodzonych przedwcześnie, zaleca się stosowanie innych produktów leczniczych posiadających lepiej ustalony profil bezpieczeństwa stosowania.

Płodność:

W badaniach przedklinicznych nie obserwowano wpływu leku Pritor na płodność u mężczyzn i kobiet.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)