Rexetin - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Rexetin?

Rexetin jest lekiem należącym do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z depresją oraz różnymi zaburzeniami lękowymi. Substancją czynną preparatu jest paroksetyna, która działa poprzez zwiększanie stężenia serotoniny w mózgu – neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za regulację nastroju i emocji. U osób cierpiących na depresję lub zaburzenia lękowe stężenie serotoniny jest zazwyczaj obniżone w porównaniu do populacji ogólnej.

Lek jest przepisywany w leczeniu depresji, gdzie pomaga łagodzić objawy takie jak smutek, utrata zainteresowań, zaburzenia snu czy koncentracji. W przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) paroksetyna zmniejsza nasilenie powtarzających się, obsesyjnych myśli oraz niekontrolowanych zachowań kompulsyjnych, które znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Preparat znajduje zastosowanie również w terapii zaburzenia lękowego z napadami lęku, w tym w przypadkach spowodowanych agorafobią – lękiem przed otwartą przestrzenią lub miejscami, z których trudno się wydostać. Skutecznie łagodzi napady lęku charakteryzujące się nagłym pojawieniem się intensywnego strachu, kołataniem serca, poceniem się i uczuciem duszności.

W przypadku fobii społecznej lek pomaga pacjentom zmniejszyć strach przed sytuacjami społecznymi i ocenianymi przez innych, co umożliwia im większą swobodę w kontaktach interpersonalnych. Stosowany jest także w leczeniu zaburzenia stresowego pourazowego (PTSD), gdzie łagodzi niepokój i objawy związane z traumatycznymi wydarzeniami z przeszłości.

Kolejnym wskazaniem jest zaburzenie lękowe uogólnione, w którym pacjenci doświadczają przewlekłego, nadmiernego niepokoju i zdenerwowania dotyczącego różnych aspektów życia codziennego. Działanie leku zwykle nie jest natychmiastowe – pierwsze efekty terapeutyczne mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania. Dlatego ważne jest kontynuowanie terapii zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli natychmiastowa poprawa nie jest widoczna.

Decyzję o rozpoczęciu leczenia Rexetin podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stanu zdrowia pacjenta, uwzględniając rodzaj i nasilenie objawów. Czas trwania terapii jest indywidualnie dostosowany i może wynosić od kilku miesięcy do dłuższego okresu, w zależności od odpowiedzi na leczenie i ryzyka nawrotu objawów.

Aktualna ulotka leku Rexetin

Jaki jest skład Rexetin, jakie substancje zawiera?

Jedna tabletka powlekana Rexetin zawiera 20 mg paroksetyny w postaci 22,76 mg półwodnego chlorowodorku paroksetyny. Substancja ta stanowi główny składnik aktywny odpowiedzialny za działanie terapeutyczne preparatu.

W skład rdzenia tabletki wchodzą następujące substancje pomocnicze:

• wapnia wodorofosforan dwuwodny
• karboksymetyloskrobia sodowa
• hypromeloza
• magnezu stearynian

Otoczka tabletki składa się z:

• hypromelozy
• makrogolu 400
• makrogolu 6000
• polisorbatu 80
• tytanu dwutlenku (E 171)

Tabletki mają białe lub prawie białe zabarwienie, są okrągłe i obustronnie wypukłe. Po jednej stronie znajduje się linia podziału umożliwiająca dokładne podzielenie tabletki na połowę, a po drugiej stronie widnieje nadruk „X20". Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Rexetin?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Warto zabrać ze sobą opakowanie z lekiem, aby personel medyczny mógł szybko zidentyfikować substancję.

Objawy przedawkowania Rexetin mogą obejmować:

• gorączkę
• mimowolne skurcze mięśni
• nudności i wymioty
• zawroty głowy
• rozszerzone źrenice
• zaburzenia rytmu serca
• zmiany ciśnienia krwi
• drżenia
• pobudzenie lub splątanie
• w ciężkich przypadkach – utratę przytomności

Przedawkowanie może prowadzić do zespołu serotoninowego – poważnego stanu wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy tego zespołu obejmują silne pobudzenie, gorączkę, sztywność mięśni, przyspieszone bicie serca oraz zaburzenia świadomości.

Nigdy nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę i przypomni sobie o tym przed snem, powinien ją przyjąć od razu. Następnego dnia należy wrócić do normalnego schematu dawkowania. Jeśli przypomni sobie dopiero w nocy lub następnego dnia, nie powinien przyjmować pominiętej dawki – mogą pojawić się objawy odstawienia, ale powinny ustąpić po przyjęciu kolejnej dawki o zwykłej porze.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Rexetin – czy mogę spożywać alkohol?

W trakcie przyjmowania Rexetin nie należy spożywać alkoholu. Alkohol może nasilać objawy choroby oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Połączenie paroksetyny z alkoholem może pogorszyć funkcje poznawcze, koordynację ruchową oraz wywołać nadmierne uczucie senności.

Zaleca się przyjmowanie tabletek rano, podczas posiłku. Spożycie leku z jedzeniem zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia nudności, które należą do częstych działań niepożądanych na początku terapii.

Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanego jedzenia, jednak należy unikać produktów spożywczych bogatych w tyraminę (np. dojrzałe sery, wędliny, produkty fermentowane), szczególnie jeśli w przeszłości pacjent przyjmował inhibitory MAO lub niedawno zakończył ich stosowanie.

Należy zachować ostrożność w przypadku spożywania suplementów diety zawierających tryptofan lub ziele dziurawca zwyczajnego, ponieważ mogą one wchodzić w interakcje z paroksetyną i zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.

Czy można stosować Rexetin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.

Ciąża: Istnieją doniesienia wskazujące, że u dzieci, których matki przyjmowały paroksetynę w pierwszych miesiącach ciąży, wystąpiły wrodzone wady rozwojowe, w szczególności wady serca. W populacji ogólnej około 1 na 100 dzieci rodzi się z wadą serca. U matek stosujących Rexetin liczba ta wzrasta do około 2 na 100 dzieci. Lekarz wspólnie z pacjentką zadecyduje, czy lepszym rozwiązaniem będzie zamiana leku na inny, stopniowe odstawienie preparatu czy kontynuacja terapii – w zależności od indywidualnej sytuacji klinicznej.

Należy poinformować położną i lekarza o stosowaniu leku. Przyjmowanie paroksetyny w późnym okresie ciąży może zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego (PPHN) – poważnego schorzenia, w którym ciśnienie w naczyniach krwionośnych między sercem a płucami jest zbyt wysokie. Objawy u noworodka mogą pojawić się zazwyczaj w pierwszych 24 godzinach po urodzeniu i obejmują:

• trudności z oddychaniem
• zasinienie skóry lub niestałość temperatury ciała
• zasinienie ust
• wymioty lub trudności z prawidłowym przyjmowaniem pokarmu
• zmęczenie, trudności z zasypianiem lub zwiększoną płaczliwość
• sztywne lub wiotkie mięśnie
• drżenia, drżączki ze zdenerwowania lub drgawki
• nasilenie odruchów

Przyjmowanie leku pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy krótko po porodzie, zwłaszcza u kobiet z zaburzeniami krzepnięcia krwi w wywiadzie.

Karmienie piersią: Paroksetyna w bardzo małych ilościach może przenikać do mleka ludzkiego. Przed rozpoczęciem karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem, który pomoże podjąć decyzję, czy kontynuować laktację podczas stosowania leku.

Płodność: W badaniach na zwierzętach wykazano, że paroksetyna może obniżać jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność u mężczyzn, choć jak dotąd nie zaobserwowano takiego wpływu u ludzi.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)