Skutki uboczne Xelevia

Jak każdy lek, Xelevia może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy ODSTAWIĆ lek i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia silnego i uporczywego bólu brzucha (w okolicy żołądka), mogącego promieniować w kierunku pleców, z występowaniem nudności i wymiotów lub bez – mogą to być objawy zapalenia trzustki.

W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej (częstość nieznana), w tym wysypki, pokrzywki, pęcherzy na skórze lub łuszczenia się skóry oraz obrzęku twarzy, warg, języka i gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może przepisać lek w celu leczenia reakcji alergicznej oraz inny lek w celu leczenia cukrzycy. Jeśli u pacjenta pojawią się pęcherze na skórze, może to być objaw choroby określanej jako pemfigoid pęcherzowy – lekarz może zalecić pacjentowi przerwanie przyjmowania Xelevia.

U niektórych pacjentów podczas stosowania sitagliptyny samej i (lub) z innymi lekami przeciwcukrzycowymi w badaniach klinicznych lub podczas stosowania po dopuszczeniu do obrotu, występowały następujące działania niepożądane:

• Często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10): małe stężenie cukru we krwi, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedrożny nos lub katar i ból gardła, zapalenie kości i stawów, ból ramienia lub nogi
• Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100): zawroty głowy, zaparcia, świąd
• Rzadko: zmniejszona liczba płytek krwi
• Częstość nieznana: choroby nerek (czasami wymagające dializy), wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc, pemfigoid pęcherzowy (rodzaj pęcherzy na skórze)

U niektórych pacjentów po dodaniu sitagliptyny do metforminy występowały następujące działania niepożądane: często – małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty; niezbyt często – ból żołądka, biegunka, zaparcia, senność. Niektórzy pacjenci odczuwali różnego rodzaju dolegliwości żołądkowe po rozpoczęciu leczenia sitagliptyną w skojarzeniu z metforminą (często).

U niektórych pacjentów podczas stosowania sitagliptyny w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą występowały: bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10) – małe stężenie cukru we krwi; często – zaparcia. U niektórych pacjentów podczas stosowania sitagliptyny i pioglitazonu występowały często: wzdęcia, obrzęk rąk lub nóg. U niektórych pacjentów w trakcie przyjmowania sitagliptyny w skojarzeniu z pioglitazonem i metforminą wystąpiły często: obrzęk rąk lub nóg.

U niektórych pacjentów w trakcie przyjmowania sitagliptyny w skojarzeniu z insuliną (z metforminą lub bez) wystąpiły następujące działania niepożądane: często – grypa; niezbyt często – suchość w ustach. Ponieważ lek nie działa, kiedy stężenie cukru we krwi jest małe, jest mało prawdopodobne, aby spowodował on nadmierne zmniejszenie stężenia cukru we krwi. Jeśli jednak lek jest stosowany jednocześnie z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, może dojść do zmniejszenia stężenia cukru (hipoglikemii) we krwi.