Interakcje TIROSINT SOL z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Lewotyroksyna |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór doustny w pojemniku jednodawkowym |
| Podmiot odpowiedzialny | IBSA Farmaceutici Italia S.r.l. |
| Kod ATC | H03AA01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Stosowanie innych leków jednocześnie z preparatem może wpływać na działanie zarówno lewotyroksyny, jak i innych przyjmowanych leków. Przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek nowych leków (w tym dostępnych bez recepty, suplementów diety i preparatów ziołowych) należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.
Leki wymagające dostosowania dawki przy jednoczesnym stosowaniu z lewotyroksyną:
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące): Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków obniżających stężenie glukozy we krwi. Szczególnie na początku terapii hormonami tarczycy konieczne jest częste monitorowanie poziomu cukru we krwi. Może być wymagane zwiększenie dawki leku przeciwcukrzycowego. Pacjenci z cukrzycą powinni być szczególnie czujni i regularnie kontrolować glikemię.
Leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny (warfaryna, acenokumarol): Lewotyroksyna może nasilać działanie tych leków rozrzedzających krew, zwiększając ryzyko krwawień. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi (INR) i odpowiednie dostosowanie dawki antykoagulantu przez lekarza.
Leki i substancje mogące wpływać na metabolizm lub działanie lewotyroksyny:
- Propylotiouracyl (lek stosowany w nadczynności tarczycy)
- Glukokortykoidy (leki przeciwzapalne i immunosupresyjne, np. prednizon, deksametazon)
- Beta-blokery (leki obniżające ciśnienie krwi i stosowane w chorobach serca, np. propranolol, metoprolol)
- Sertralina (lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI)
- Chlorochina lub proguanil (leki przeciwmalaryczne)
- Leki przeciwpadaczkowe: karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, prymidon – mogą przyspieszać metabolizm lewotyroksyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi i konieczności zwiększenia dawki
- Preparaty estrogenowe (hormonalna terapia zastępcza w menopauzie lub doustne środki antykoncepcyjne) – mogą zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę
- Salicylany (kwas acetylosalicylowy w wysokich dawkach)
- Dikumarol (lek przeciwzakrzepowy)
- Furosemid w wysokich dawkach (250 mg lub więcej – lek moczopędny)
- Klofibrat (lek obniżający cholesterol)
- Amiodaron (lek stosowany w zaburzeniach rytmu serca – może wpływać na metabolizm hormonów tarczycy)
- Leki antyretrowirusowe: rytonawir, indynawir, lopinawir (stosowane w zakażeniu HIV i przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C)
- Sewelamer (lek wiążący fosforany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek)
- Inhibitory kinazy tyrozynowej (leki przeciwnowotworowe, np. imatynib, sunitynib)
- Orlistat (lek stosowany w leczeniu otyłości) – może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny. Należy poinformować lekarza o rozpoczęciu lub zaprzestaniu przyjmowania orlistatu
- Preparaty zawierające ziele dziurawca (leki ziołowe na depresję) – mogą przyspieszać metabolizm lewotyroksyny
- Inhibitory pompy protonowej (omeprazol, ezomeprazol, pantoprazol, rabeprazol, lanzoprazol) – zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego, co może osłabiać wchłanianie lewotyroksyny z jelita. U pacjentów przyjmujących te leki konieczne może być monitorowanie funkcji tarczycy i dostosowanie dawki lewotyroksyny
Leki wymagające zachowania odstępu czasowego od przyjęcia lewotyroksyny:
Leki zobojętniające kwas żołądkowy, sukralfat oraz preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń:
Te preparaty mogą wiązać lewotyroksynę w przewodzie pokarmowym i zmniejszać jej wchłanianie. Preparat należy przyjąć co najmniej 2 godziny przed zastosowaniem któregokolwiek z tych leków. Dotyczy to preparatów wapnia, żelaza, multiwitamin zawierających minerały oraz leków zobojętniających kwas żołądkowy (np. zawierających wodorotlenek glinu lub magnezu).
Leki wiążące kwasy żółciowe (kolestyramina, kolestypol):
Stosowane w obniżaniu poziomu cholesterolu. Mogą znacząco hamować wchłanianie lewotyroksyny. Preparat należy przyjąć 4-5 godzin przed zastosowaniem tych leków.
Biotyna (witamina H, B7, B8):
Biotyna może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych hormonów tarczycy, powodując zarówno fałszywie zwiększone, jak i fałszywie zmniejszone wyniki w zależności od rodzaju testu. Jeśli pacjent przyjmuje biotynę (jako suplement, preparat na włosy, skórę i paznokcie lub składnik preparatu multiwitaminowego), powinien poinformować o tym lekarza lub pracowników laboratorium przed wykonaniem badań tarczycy. Lekarz może zalecić przerwanie stosowania biotyny przed badaniami.
Badania diagnostyczne:
W przypadku planowanego badania rentgenowskiego lub innego badania obrazowego z użyciem środka kontrastowego należy poinformować lekarza o stosowaniu lewotyroksyny, ponieważ niektóre środki kontrastowe zawierające jod mogą wpływać na czynność tarczycy.
Ogólne zalecenia:
Ze względu na liczne potencjalne interakcje, przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego leku lub suplementu diety podczas terapii lewotyroksyną należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku rozpoczęcia lub odstawienia leków mogących wpływać na metabolizm lub wchłanianie lewotyroksyny zazwyczaj konieczne jest wykonanie kontrolnych badań hormonów tarczycy i ewentualne dostosowanie dawki preparatu.
