Dawkowanie Tarsime - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaCefuroksym
Postać farmaceutycznaProszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań lub roztworu do wstrzykiwań, Tabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyTarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.
Kod ATCJ01DC02
ProceduraNAR
Kategorie

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji (750 mg i 1500 mg):

Preparat jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę drogą domięśniową, dożylną (jako wstrzyknięcie lub infuzja). U dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg stosuje się dawkę od 750 mg do 1,5 g na dobę, podzieloną na 2-4 dawki, nie przekraczając 6 g na dobę. W przypadku wstrzyknięć dożylnych podanie powinno trwać około 3-5 minut, natomiast infuzje dożylne należy przetaczać przez 30-60 minut.

U noworodków i niemowląt w wieku 0-3 tygodni stosuje się dawkę od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzieloną na 2-3 dawki. U niemowląt w wieku powyżej 3 tygodni i dzieci o masie ciała poniżej 40 kg dawka wynosi od 30 do 100 mg/kg mc. na dobę, podzielona na 3-4 dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może dostosować dawkowanie.

Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych (750 mg):

Do fiolki z 750 mg cefuroksymu dodaje się 4 ml wody do wstrzykiwań, delikatnie wstrząsając do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Dawkowanie jest analogiczne jak w przypadku pozostałych postaci iniekcyjnych. Zawiesina podawana jest wyłącznie domięśniowo.

Tabletki powlekane (125 mg, 250 mg, 500 mg):

Tabletki należy przyjmować po posiłku, popijając wodą, bez rozgryzania, kruszenia czy dzielenia. U dorosłych zwykle stosowana dawka wynosi od 250 mg do 500 mg dwa razy na dobę, w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia. U dzieci w wieku od 3 miesięcy dawka wynosi od 10 mg/kg mc. (nie więcej niż 125 mg) do 15 mg/kg mc. (nie więcej niż 250 mg) dwa razy na dobę, maksymalnie 500 mg na dobę.

Nie zaleca się stosowania tabletek u dzieci poniżej 3 miesięcy życia z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. U dzieci, które nie mogą połykać tabletek, należy rozważyć zastosowanie postaci doustnej w formie zawiesiny. Długość leczenia ustala lekarz indywidualnie, jednak konieczne jest przestrzeganie całego zaleconego okresu terapii, nawet w przypadku poprawy samopoczucia, aby zapobiec nawrotowi zakażenia.