Interakcje Naproxen Genoptim z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Naproxen Genoptim należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, w tym lekach dostępnych bez recepty.

Kwas acetylosalicylowy: Może zwiększyć klirens nerkowy naproksenu i zmniejszyć jego stężenie w surowicy. Jednoczesne stosowanie może także zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego.

Leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, heparyna): Naproksen może zwiększać działanie tych leków, co zwiększa ryzyko krwawień. Jednoczesne stosowanie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.

Leki moczopędne (furosemid): Naproksen może hamować moczopędne działanie furosemidu.

Lit: Naproksen zmniejsza wydalanie jonów litu przez nerki, co może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w krwi i wystąpienia objawów toksycznych.

Probenecyd: Zwiększa stężenie naproksenu w krwi oraz wydłuża jego okres półtrwania, co może nasilać działanie leku.

Glikozydy naparstnicy (digoksyna): Równoczesne stosowanie może hamować wydalanie glikozydów przez nerki, powodując wzrost ich stężenia we krwi.

Metotreksat: Naproksen zmniejsza wydalanie metotreksatu z moczem, co może prowadzić do zwiększenia toksyczności metotreksatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu dużych dawek metotreksatu.

Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (propranolol): Naproksen może osłabiać działanie hipotensyjne tych leków.

Inhibitory ACE: Naproksen zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek związane ze stosowaniem inhibitorów ACE.

Cyklosporyna: Równoczesne przyjmowanie może spowodować zwiększenie stężenia cyklosporyny w surowicy, co może doprowadzić do wystąpienia działania toksycznego na nerki.

Takrolimus: Jednoczesne stosowanie NLPZ z takrolimusem może wpływać toksycznie na nerki.

Hydantoina, sulfonamidy, doustne leki przeciwzakrzepowe: Naproksen nasila działanie tych leków poprzez wypieranie połączeń z białkami osocza.

Kortykosteroidy: Równoczesne stosowanie zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń żołądkowo-jelitowych, w tym krwawień z przewodu pokarmowego.

Mifepryston: Naproksen osłabia działanie mifeprystonu. Dopiero po 8 do 12 dniach od przyjęcia ostatniej dawki mifeprystonu można rozpocząć leczenie naproksenem.

Fluorochinolony: Przyjmowanie naproksenu równocześnie z fluorochinolonami zwiększa ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych.

Leki przeciwagregacyjne i nieselektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): Mogą zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Zydowudyna: Zwiększa ryzyko toksycznego działania na układ krwiotwórczy.

Związki zobojętniające sok żołądkowy, kolestyramina: Mogą opóźniać wchłanianie naproksenu.

Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2): Należy unikać jednoczesnego stosowania ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych.