Namaxir - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Namaxir?

Namaxir zawiera substancję czynną metotreksat, która należy do grupy leków o złożonym mechanizmie działania. Metotreksat wykazuje zdolność do zakłócania wzrostu niektórych szybko dzielących się komórek w organizmie, jednocześnie zmniejszając aktywność układu odpornościowego i wywierając działanie przeciwzapalne. Te wielokierunkowe właściwości sprawiają, że lek znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń o podłożu autoimmunologicznym oraz stanów zapalnych stawów.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest czynne reumatoidalne zapalenie stawów u dorosłych pacjentów. Reumatoidalne zapalenie stawów to przewlekła choroba zaliczana do kolagenoz, przebiegająca z zapaleniem błon maziowych wyściełających stawy. Błony maziowe wytwarzają płyn, który działa jak smar dla wielu stawów. Stan zapalny wywołuje zgrubienie błon i obrzęk stawów, prowadząc z czasem do uszkodzenia struktur stawowych. Metotreksat modyfikuje i spowalnia postęp tej choroby, zmniejszając aktywność procesu zapalnego.

Preparat znajduje zastosowanie również w leczeniu wielostawowych postaci ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, gdy odpowiedź na niesteroidowe leki przeciwzapalne okazuje się niewystarczająca. Młodzieńcze zapalenie stawów występuje u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Postać wielostawową rozpoznaje się, jeśli w ciągu pierwszych 6 miesięcy choroba obejmuje 5 lub więcej stawów. W tej grupie pacjentów metotreksat pomaga kontrolować aktywność choroby i zapobiegać trwałym uszkodzeniom stawów.

Kolejnym wskazaniem jest ciężka, oporna na leczenie, powodująca niesprawność łuszczyca, w której nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi po zastosowaniu fototerapii, terapii PUVA i retinoidów. Łuszczyca to częsta przewlekła choroba skóry, przebiegająca z czerwonymi plamami pokrytymi grubą, suchą, srebrzystą, ściśle przylegającą łuską. Preparat stosuje się także w leczeniu ciężkiego łuszczycowego zapalenia stawów u dorosłych pacjentów. Łuszczycowe zapalenie stawów to zapalenie stawów, szczególnie palców rąk i nóg, ze zmianami łuszczycowymi na skórze i paznokciach.

Lek znajduje również zastosowanie w terapii choroby Leśniowskiego-Crohna o przebiegu łagodnym do umiarkowanego u pacjentów dorosłych, gdy odpowiednie leczenie innymi lekami nie jest możliwe. Choroba Leśniowskiego-Crohna jest rodzajem choroby zapalnej jelit, która może dotyczyć dowolnego odcinka przewodu pokarmowego, wywołując objawy takie jak ból brzucha, biegunka, wymioty lub utrata masy ciała. W tej jednostce chorobowej metotreksat działa jako immunomodulator, zmniejszając nasilenie przewlekłego stanu zapalnego w przewodzie pokarmowym.

Aktualna ulotka leku Namaxir

Jaki jest skład Namaxir, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest metotreksat (Methotrexatum). Preparat dostępny jest w pięciu różnych stężeniach:

• Ampułko-strzykawka 7,5 mg: zawiera 7,5 mg metotreksatu w 0,30 ml roztworu
• Ampułko-strzykawka 10 mg: zawiera 10 mg metotreksatu w 0,40 ml roztworu
• Ampułko-strzykawka 15 mg: zawiera 15 mg metotreksatu w 0,38 ml roztworu
• Ampułko-strzykawka 20 mg: zawiera 20 mg metotreksatu w 0,50 ml roztworu
• Ampułko-strzykawka 25 mg: zawiera 25 mg metotreksatu w 0,63 ml roztworu

Pozostałe składniki preparatu to: sodu chlorek (chlorek sodu), sodu wodorotlenek (używany do ustalenia właściwego pH roztworu) oraz woda do wstrzykiwań. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, co oznacza że uznaje się go za produkt wolny od sodu. Ampułko-strzykawki wykonane są z bezbarwnego szkła typu I z tłokiem z gumy chlorobutylowej i trzonem z polistyrenu. Produkt dostarczany jest z zamocowaną igłą oraz gazikami nasączonymi alkoholem. Niektóre wersje wyposażone są w system zabezpieczający igłę, który chroni przed przypadkowym skaleczeniem.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Namaxir?

Należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i nie należy samodzielnie zmieniać dawki leku. W przypadku podejrzenia, że zastosowano większą dawkę preparatu niż zalecana, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie metotreksatu jest stanem zagrażającym życiu i wymaga pilnej interwencji medycznej.

Lekarz zadecyduje o rodzaju podjętych metod leczenia, zależnie od ciężkości zatrucia. Istnieje specyficzne odtrutka – folinian wapnia, która może być podana w przypadku przedawkowania metotreksatu. Szybkość podjęcia leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania, dlatego nie należy zwlekać z zgłoszeniem się do placówki medycznej.

W przypadku pominięcia zastosowania dawki nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zwrócić się o poradę do lekarza, który ustali dalszy schemat postępowania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Namaxir – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu należy całkowicie unikać picia alkoholu. Alkohol w połączeniu z metotreksatem znacząco zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby i może nasilać hepatotoksyczne działanie leku. Regularne spożywanie znacznych ilości alkoholu jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania metotreksatu.

Ponadto podczas stosowania leku zaleca się unikanie dużych ilości kawy, napojów zawierających kofeinę i czarnej herbaty. Produkty te mogą wpływać na wchłanianie i metabolizm metotreksatu w organizmie.

Produkty witaminowe zawierające kwas foliowy należy stosować wyłącznie wówczas, gdy są zalecone przez lekarza, ponieważ mogą osłabiać działanie metotreksatu. Z drugiej strony, lekarz może celowo przepisać suplementację kwasu foliowego w celu zmniejszenia niektórych działań niepożądanych, szczególnie dotyczących błon śluzowych i przewodu pokarmowego.

Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych pokarmów, jednak zaleca się zbilansowaną dietę bogatą w składniki odżywcze, które wspierają funkcjonowanie wątroby i nerek. Przed wprowadzeniem istotnych zmian w diecie warto skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem.

Czy można stosować Namaxir w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Nie należy stosować preparatu, jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę. Metotreksat może powodować wystąpienie wad wrodzonych, działać szkodliwie na nienarodzone dziecko lub wywołać poronienie. Jest to związane z wadami rozwojowymi czaszki, twarzy, serca i naczyń krwionośnych, mózgu i kończyn. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjentki będące w ciąży lub planujące ciążę nie przyjmowały metotreksatu.

Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, należy przed rozpoczęciem leczenia definitywnie potwierdzić, że nie jest ona w ciąży, podejmując odpowiednie działania, na przykład wykonując test ciążowy. Pacjentka powinna unikać zajścia w ciążę w czasie stosowania metotreksatu i przez co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu, stosując przez cały ten czas niezawodne metody antykoncepcji.

Jeśli pacjentka w czasie leczenia zajdzie w ciążę lub podejrzewa, że może być w ciąży, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Pacjentka powinna uzyskać poradę dotyczącą możliwego szkodliwego wpływu leczenia na dziecko. Jeżeli pacjentka planuje zajść w ciążę, powinna skonsultować się z lekarzem prowadzącym, który może skierować pacjentkę do specjalisty w celu uzyskania porady przed planowanym rozpoczęciem leczenia.

Karmienie piersią: Nie należy karmić piersią podczas leczenia, ponieważ metotreksat przenika do mleka kobiecego. Jeśli lekarz uzna dalsze leczenie za konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Płodność mężczyzn: Dostępne dowody nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub poronień po przyjęciu przez ojca metotreksatu w dawce poniżej 30 mg/tydzień. Nie można jednak całkowicie wykluczyć ryzyka. Metotreksat może działać genotoksycznie, co oznacza że lek może powodować mutacje genetyczne. Metotreksat może mieć wpływ na plemniki i wywoływać wady wrodzone. Dlatego pacjent powinien unikać zapłodnienia partnerki i nie może być dawcą nasienia w czasie leczenia metotreksatem i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu.

Metotreksat na pewien czas zaburza wytwarzanie nasienia i komórek jajowych, w większości przypadków działanie to ustępuje po zakończeniu terapii.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)