Interakcje Multibic z potasem z innymi lekami

Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio przez pacjenta, a także o tych, które pacjent planuje przyjmować. Terapia nerkozastępcza może wpływać na stężenia wielu substancji leczniczych we krwi, co wymaga szczególnej uwagi i ewentualnej modyfikacji dawkowania.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna, stosowane w leczeniu niewydolności serca) – istnieje ryzyko wystąpienia toksycznych skutków tych leków. Zaburzenia stężenia potasu, wapnia i magnezu we krwi, które mogą wystąpić podczas dializoterapii, zwiększają wrażliwość mięśnia sercowego na działanie glikozydów nasercowych. Szczególnie niebezpieczna jest hipokalemia, która nasila toksyczność tych preparatów. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia elektrolitów i ewentualne dostosowanie dawki glikozydów.

Uzupełnianie elektrolitów, żywienie parenteralne i inne leczenie infuzjami – podczas stosowania terapii nerkozastępczej należy uwzględnić wpływ wszystkich podawanych infuzji na stężenie elektrolitów w surowicy oraz stan nawodnienia pacjenta. Łączna podaż poszczególnych jonów z różnych źródeł musi być starannie bilansowana, aby uniknąć zarówno niedoborów, jak i nadmiaru. Dotyczy to zwłaszcza potasu, sodu, wapnia, magnezu i fosforanów.

Inne leki – ciągła terapia nerkozastępcza może zmniejszać stężenia produktów leczniczych we krwi poprzez ich usuwanie podczas dializy lub hemofiltracji. Szczególnie dotyczy to leków o małej masie cząsteczkowej i niskim stopniu wiązania z białkami osocza. W takich przypadkach może być wymagana modyfikacja dawki, aby utrzymać odpowiednie stężenie terapeutyczne. Lekarz prowadzący oceni konieczność dostosowania dawkowania innych leków stosowanych u pacjenta.