Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyna-123I - jak stosować?

Metajodobenzyloguanidyna-123I jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach placówki medycyny nuklearnej. Dawkę dobiera lekarz specjalista medycyny nuklearnej indywidualnie dla każdego pacjenta – jest to zawsze minimalna dawka niezbędna do uzyskania oczekiwanej informacji diagnostycznej. Lek podawany jest we wlewie lub powolnej iniekcji dożylnej (czas podania nie krótszy niż 1 minuta), w razie potrzeby po uprzednim rozcieńczeniu roztworu.

Dawkowanie u dorosłych:

• Standardowe badanie scyntygraficzne guzów: 80–200 MBq
• Badanie unerwienia współczulnego mięśnia sercowego: 111–370 MBq

Nie przewiduje się odrębnego schematu dawkowania dla osób w wieku podeszłym.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży:

U pacjentów pediatrycznych dawkę ustala się na podstawie masy ciała:

• Dzieci poniżej 6. miesiąca życia: 4 MBq na kilogram masy ciała (maksymalnie 40 MBq)
• Dzieci w wieku 6 miesięcy – 2 lata: 4 MBq na kilogram masy ciała (minimalnie 40 MBq)
• Dzieci powyżej 2. roku życia: odpowiednia część dawki dla dorosłego obliczana na podstawie masy ciała według tabeli referencyjnej (np. 3 kg → 20 MBq, 10 kg → 54 MBq, 20 kg → 92 MBq, 30 kg → 124 MBq, 50 kg → 176 MBq)
• Badanie unerwienia sercowego u dzieci: nie mniej niż 80 MBq

Powyższe schematy dawkowania należy stosować z uwzględnieniem lokalnych przepisów dotyczących stosowania produktów radiofarmaceutycznych. Pacjent nie ma wpływu na dobór dawki – całość procesu pozostaje w gestii wyspecjalizowanego personelu medycznego.

Postępowanie po podaniu leku:

• Zaleca się picie zwiększonej ilości płynów (ok. 1–1,5 litra więcej niż zwykle na dobę) w celu zmniejszenia dawki promieniowania pochłoniętej przez pęcherz moczowy
• Należy często oddawać mocz w celu przyspieszenia eliminacji radiofarmaceutyku z organizmu
• Przez co najmniej 24 godziny po wstrzyknięciu należy unikać bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży